Skip to main content

लज्जत सुखाची

लेखक जयवी यांनी बुधवार, 11/03/2009 19:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
लेवून तवंग सुखाचा आयुष्य बनतं गुळचट न अडचणींचे डोंगर आडवे न आशांचे किल्ले रासवट ऐश्वर्याच्या सरळसोट, उंचच उंच भिंती न कुठे अश्रूंचा कोनाडा, न कुठे दु:खाची पणती प्रकाशाची दारं उघडी सताड रात्रीचा अंधारही कुंपणाच्या पल्याड असतं आयुष्य असं बेचव आणि अळणी जरी पाऊस सुखाचा, तोंडात मिठाची गुळणी सुखाला हवी खरी, फोडणी खमंग दु:खाची हिंग थोडा चिंतेचा अन्‌ मोहरी हवी कष्टांची तडतडलेली मोहरी आणते आगळीच खुमारी सुखाची अशा मग लज्जतच न्यारी. जयश्री अंबासकर
Taxonomy upgrade extras
अनुभव
लेखनविषय:
वाचने 4243
प्रतिक्रिया 22

प्रतिक्रिया

अवलिया बुधवार, 11/03/2009 19:37
दुःखाची मागणी करणारी कुंती आठवली.. --अवलिया

मराठमोळा बुधवार, 11/03/2009 19:44
सुखात सुद्धा कोणी दु:ख शोधु शकतं याची कल्पना न केलेलीच बरी.. दु:ख हे आहे कि काहीच दु:ख नाहिये वाह वाह.. बाकी तुम्ही कविता मांडलीत छान.. मराठमोळा.

बिपिन कार्यकर्ते बुधवार, 11/03/2009 19:46
तुझ्या कडून जरा वेगळी कविता. मस्त आहे. छान मांडली आहे. बिपिन कार्यकर्ते

विसोबा खेचर शुक्रवार, 13/03/2009 11:25
तुझ्या कडून जरा वेगळी कविता. मस्त आहे. छान मांडली आहे. हेच बोल्तो..! आपला, (जयूचा फ्यॅन) तात्या.

शितल बुधवार, 11/03/2009 19:53
जयवीताई, खमंग फोडणी दिलेली कविता आवडली.. खुप अर्थपुर्ण कविता. :)

प्राजु बुधवार, 11/03/2009 19:54
अंधाराशिवाय प्रकाशाला अर्थ नाही.. तसंच दु:खाशिवाय सुखाची लज्जत कशी समजणार? शब्दबद्ध छान केलं आहेस हे जयुताई.. मस्त! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मनीषा बुधवार, 11/03/2009 20:42
प्रकाशाची दारं उघडी सताड रात्रीचा अंधारही कुंपणाच्या पल्याड असतं आयुष्य असं बेचव आणि अळणी ... अगदी खरं आहे .

अनामिक बुधवार, 11/03/2009 21:24
कविता आवडली! -अनामिक

क्रान्ति बुधवार, 11/03/2009 22:31
मस्तच! सुखाला हवी खरी फोडणी खमंग दु:खाची! भन्नाट कल्पना आहे. कविता खरच छान आहे. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

शरदिनी बुधवार, 11/03/2009 23:02
हिंग,मोहरी,खमंग,खुमारी असे खूप छान शब्द कवितेत अनुभवायला मिळाले... खूप छान... अवांतर : मात्र सर्वांनाच आयुष्यात अशी दु:खाची फोडणी कमी येवो, असे चिंतिते...

स्वाती राजेश बुधवार, 11/03/2009 23:51
कविता छान आहे... सुखाला हवी खरी, फोडणी खमंग दु:खाची हिंग थोडा चिंतेचा अन्‌ मोहरी हवी कष्टांची मस्तच!!! अवांतरः कविता बहुतेक स्वयंपाक करताकरता लिहिलेली दिसते....:)

सहज गुरुवार, 12/03/2009 07:10
>कविता बहुतेक स्वयंपाक करताकरता लिहिलेली दिसते :-) कविमन असलं की जगातील दु:ख पाहून कळतच(कळवळतच) की मग स्व:तासाठी वेगळं मागायची हौस कसली? नाही पटत. :-)

मैत्र गुरुवार, 12/03/2009 08:33
सुंदर शब्द योजना आणि आशयपूर्ण कविता... अजून लिहा.

जागु गुरुवार, 12/03/2009 13:14
जयवी छान कविता. मा.बो. वर प्रतिक्रिया दिली आहे.

जयवी गुरुवार, 12/03/2009 14:41
मित्रांनो....... मनापासून धन्यवाद :) स्वयंपाक करता करता कविता सुचली असं म्हणायला हरकत नाही ........कारण नवरा म्हणतो कवितांपेक्षा सैपाक घरातला वावर वाढवा.... त्यामुळे असं झालं असावं ;)

३_१४ विक्षिप्त अदिती गुरुवार, 12/03/2009 15:24
जयवीताई, कविता आवडली आणि इथेही दाद देत आहे. अदिती माझ्या मतांची आणि विचारांची कोणतीही वॉरंटी नाही.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 12/03/2009 22:58
आवडली कविता...!

आनंदयात्री गुरुवार, 12/03/2009 23:58
सुरेख कविता. आवडली !!

चतुरंग शुक्रवार, 13/03/2009 00:38
नेहेमी वृत्तबद्ध राजरस्त्याने जाणार्‍यांनी कधी थोडे मुक्तकाच्या पायवाटेने जाणेही मनोरंजक असते! :) चतुरंग