मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अद्भुतरस

निओ-अद्वैती पसायदान

मूकवाचक ·
लेखनविषय:
काव्यरस
आता भासात्मके देवे। येणे वाग्यज्ञे कोपावे| कोपोनी मज द्यावे। कसाबदान हे|| जे सुष्टांची वीरता सांडो। तया निराकारी रती वाढो| दुष्टा अकस्मात जडो। प्रेम शांतीचे|| दुरिताचे जीवित जावो। विश्व अधर्म सूर्ये पाहो| जो जे ढापील तो ते लाहो| प्राणिजात|| गर्जत विकल मंडळी| नश्वरनिष्ठांची मांदियाळी| धडपडत भूमंडळी| भेटतू भूता|| करा हीनबुद्धीचे तांडव| वासनाविकृतींचा ठाव| बोलती हे पुंगव| तर्कट्यांचे|| मानवास जे लांच्छन| मुखंड जे बुद्धिहीन| ते सत्याचे सदा खंडन| करिते होतू|| किंबहुना सर्व सुखी| मत्त होवोनी तिन्ही लोकी| त्याजिजो आदिपुरुषी| अखंडित|| आणि ग्रंथोपजीविये| विशेषी लोकी इये| इष्टानिष्टनकळे| होआवेजी|

रंग कवितेचे -

विदेश ·
काव्यरस
पहिली माझी कविता हो प्रेयसीने वाचली - अर्धी लिहिली होती तरी अय्या कित्ती छान म्हणाली ! दुसरी माझी कविता हो आईने ती ' पाहिली ' - कौतुकाने सांभाळूनी पेटीतच ती ठेवली ! तिसरी माझी कविता हो बापाने वाच(व)ली - कागद मागे पुढे बघुन कोरी बाजू वर ठेवली ! चौथी माझी कविता हो दुसऱ्याने ती पाहिली - खो खो हसून तिसऱ्याकडून तीनशे मित्रात फिरवली ! पाचवी माझी कविता हो बायकोने वाचली - काही समजली नाही तिला रद्दीतच तिने घातली ! सहावी माझी कविता हो शेजाऱ्याने वाचली - नेहमीप्रमाणे 'जळून ' त्याने तुकडे करून भिरकावली ! सातवी माझी कविता हो टीकाकाराने चाळली - त्यालाही ना कळल्यामुळे 'सर्व

दूर नाही घरदार , आम्हाला नाही कुणाची भीती !

विदेश ·
काव्यरस
( चाल : शूर आम्ही सरदार आम्हाला ) दूर नाही घरदार , आम्हाला नाही कुणाची भीती ! लाज-बीज अन् शरमहि नाही , प्याले घेतले हाती |धृ| मस्तीच्या दर्पात उधळली, उच्च कुलाची रीत दोस्तीशी ईमान राखलं , घडलं जरि ईपरीत लाख झेंगटं झेलुन घेईल , अशी झिंग ती राती |१| धिंगाणा वा गोंधळ करणं , हेच आम्हाला ठावं सोसायटीमध्ये कसं जगावं , हे न आम्हाला ठावं आईबाबांची सारी अब्रू - टांगू वेशीवरती |२| ( सूज्ञांस संदर्भ वे. सां. न. ! )

सूर्यास्त

सोनल कर्णिक वायकुळ ·
लेखनविषय:
काव्यरस
त्याच्या नजरेतला उग्र भारदस्त दरारा जरासा सौम्य झाला काय आणि सगळा नूरच पालटला. रंगांच्या उत्सवात तारकांच्या मांडवात तो उभा होता क्षितिजावर स्वतःच्या निवृत्तीचा सोहळा पाहात.

कार्ट्यांस...

नगरीनिरंजन ·
मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित. (चालः चल री सजनी अब क्या सोचे) लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे लिही रे... जुन्या जाणत्यांचे लागावे चरणी आतल्या गोटात लावावी वरणी भाषा नाहीऽ शैली नाहीऽ पीआर हवा रे लिही रे...

(एका अपरिमेयाचे मुक्तसुनीत)

चतुरंग ·
साक्षात 'पाय' वर कविता करणार्‍या आमच्या घासू गुर्जींचे पाय पकडून!

(का केली दाढी ही अशी...?)

पक्का इडियट ·
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रेरणा - http://misalpav.com/node/17606 खरं सांगायचं तर..... आज-काल दाढी करयची देखील खुप भीती वाटते । कारण.... कुठलीशी गालावरली बट, नकळतच राहूनच जाते । दाढीचे केस मग, सहजा-सहजी तुटत नाहीत । भावनांचे पीळ त्या केसांतले, काहीकेल्या सुटत नाहीत । सुटले पीळ तुटले केस तरी, ते जखमा देउन जातात । जखमा त्या डोळ्यांत अपुल्या, ओलावा ठेउन जातात । ओलावा त्या डोल्यांतला, लपवू पाहता लपत नाही । डोळ्यांची मिटली झापडे तरी, थेंब खाली पडल्या वाचून राहत नाही । आणि मग...! का केली दाढी ही अशी...? हा प्रश्‍न मला सतावत राहतो । पण मी मात्र सदैव असाच, दाढी दरदिवशी करत राहतो ।

<पेयनिष्ठ पेताडाचा कर्मदरिद्री बाटलीभंग>

लंबूटांग ·
लेखनविषय:
प्रेरणा बसे उकिडवा बाटली उघडून चखणा खातो कर्रम कुर्रम प्रचंडकुंथी वायूप्रदूषण धडाम धुडूम्म धडाम धुडूम्म शेव न चकली उडतो फन्ना पेला भरीतो आणिक एक आता जगाची सोडून चिंता फाड फाडतो इंग्लिश भेदक ग्लेन्मोरेन्जी यथेच्च ढोसून निरर्थ काही बर बर बरळीत शिग्रेट बीडी ओढून ओढून वूक्खु विक्खी खोकत खोकत खरडत खुरडत सावरि धोत्रा त्रेधा तिरपिट विचित्र मुद्रा बाथरूमचा कडाकोयंडा जाईजाईस्तो घडे अभद्रा आकाशातील सप्तढगावर ह्याला फाट्यावर त्याला फाट्यावर मग खंबा तो संपेस्तोवर टांगा पलटी घोडे फरार Disc

मी आहे एक सामना

मुक्तसुनीत ·
लेखनविषय:
मी आहे मी आहे एक सट्टा पाच हजार कोटींचा (सगळे खेळाडू नि बुकी मिळून) मी आहे एक कमांडो स्क्वाड काही डझनांचा (पोलीस बिलिस चिल्लर सोडून ) मी आहे एक खेळ बावीस जणांचा (बदनाम झालो युद्ध युद्ध म्हणून) मी आहे एक झिंग मी आहे शिव्यांचा पाऊस मी आहे टाळ्यांचा कडकडाट मी आहे एक ईर्षा मी आहे चढलेला त्वेष मी आहे दडपलेला द्वेष मी आहे एक भोळसट प्रार्थना मी आहे एक करोडोंची संधी मी आहे एक जिंकल्यावर मारलेली आरोळी मी आहे एक हरल्यावर केलेली आत्महत्या मी आहे एक दिवस काल आणि आजसारखाच. मी आहे एक सामना. एकशे चाळीस कोटी लोकांनी पाहिलेला (कामधाम बाजूला ठेवून )

ससा आणि कासव -

विदेश ·
काव्यरस
पांढरा शुभ्र कापूस जसा इवला पिटुकला होता ससा लाजरा बुजरा भित्रा जरा अवखळ चपळ होता ससा एकदा मळ्यातून फिरता फिरता गेला तो तळ्याकाठी तडक इवल्या पिटुकल्या सशाला दिसला मोठा एक खडक खुदकन ससा मनात हसला ऐटीत खडकावरती बसला थोड्या वेळाने झाली गम्मत सशाला वाटली जम्माडी जम्मत खडक लागला हलायला ससोबा लागले डुलायला अचानक घडले तरी काय सशाचे थरथरले की पाय सशाला वाटले झाला भूकंप त्याच्या अंगाला सुटला कंप पाहिले त्याने पायाखाली जीव झाला वर खाली नव्हता पायाखाली खडक होती कासवाची पाठ टणक कासवाने हलवली हळूच मुंडी ससोबाची उडाली घाबरगुंडी धूम ठोकली सशाने मळ्यात कासव निघाले निवांत तळ्यात