भयानक

आज पहाटे ९ वाजता कसेबसे डोळे उघडले आणि घाबरत घाबरत मी बाथरूम गाठले मातृदेवातेची बडबड चिडचिड नेहमीसारखी आज कानावर माझ्या कशी ती पडलीच नाही उशिरा उठूनही कोणी माझ्यावर तोफ डागली नाही टेबला वरती आई ने पोहे काढून होते ठेवले कसेबसे कोंबून तोंडी धावत पळत कॉलेज गाठले प्रवेश द्वारी पाहुनिया सरांची रागीट स्वारी परत मुकाट्याने फिरवली मी माझी बापुडी सवारी थेट मग मी लाडक्या fashion street वरी शिरले मनसोक्त कपड्यांच्या खरेदीत बुडुनी गेले गम्मत अशी घडली की मला सगळे फुकट मिळाले कारण अस्तित्व माझे कुणाच्याही खिजगणितही नवते नंतर मग मलाच माझी भीती वाटू लागली आणि मग आईची मऊ कुशी मला आठवली वाटल

प्रेरणा शुचि यांची सुंदर कविता चांदणशब्द, व नामप्रेरणा ३_१४_अदिती यांची (न कळलेली) भांडणशब्द. शुचिंच्या शृंगारिक कवितेचं समाजात दिसणाऱ्या झुंडशाहीच्या संदर्भातल्या कवितेत रूपांतर करायला मजा आली. भांडणशब्द प्रक्षुब्ध वाणी॥१॥ नग्न प्रतीके ठायीठायी॥२॥ स्नायुप्रतापी टवाळभाषा॥३॥ गरम माथा केविल चडफड॥४॥ शब्द प्रसूती हीन व हिणकस॥५॥ उसना आवेश व्यर्थ हि धडपड॥६॥ कोण त्रुटीचे कांपेन्सेशन?॥७॥ 'सही' विडंबना- सही विटंबन||८||

नुकतंच अन्य स्थळावर एका धाग्यात मी काही प्रतिसाद लिहिलेला असताना अचानक 'कंपू तुमचा पाठलाग न करो ही प्रार्थना' अशी धमकीवजा सूचना आली. मी भांबावलो. त्याच धाग्यात आधी मी औद्धत्य करून कंपूबाजीला आव्हान देतोय असं प्रश्नवजा विधान आलं होतं तेही दिसलं. तेव्हापासून ही भाई लोकं नक्की काय म्हणत असावेत याविषयी मनात विचार सुरू झाले. (त्यातूनच मूळच्या उत्कृष्ट काव्याचं विडंबन, केवळ भीतीपोटी झालं म्हणून कवीची क्षमा मागतो.) पुन्हा, अन्य स्थळावर हे मी अधोरेखित करतोय. मिपावर कंपूबाजी वगैरे काही नाही.

(मी आत्तापर्यंत लिहिलेल्या २२ चारोळ्या मिसळपाव च्या वाचकांसाठी देत आहे! ) ------------------------------------------------------- (१) गुढीवाडव्याच्या शुभेच्छा "चैत्र महिन्याशी करूया पुन्हा मैत्र... नव्या वर्षाचे रंगवूया सुखद चित्र...

शुद्धलेखनाच्या कक्षा ओलांडून तू मिसळपावच्या कुशीत शिरलास. [योग्यता नसतांना] याचे लेखन मोड, त्याचे तंगडे मोड, शब्दार्थापेक्षा इथं चिन्ह, तिथं चिन्ह, मिसळपावच्या बोकांडी हा उभा. वेळ जात नाय म्हणून यांच्या लेखनाच्या लाटावर लाटा, संकेतस्थळाचा भरतो नुस्ताच डाटा. दुर्लक्ष हाच एकमेव उपाय कारण वेळ आली आहे, याला करण्याची टाटा.

मित्रानो एक सगळेमिळून एक प्रयोग करु यात नेहमी एखाद्या काव्य प्रकारातून विडंबनाचा जन्म होतो. आपण उलटे करू या अगोदर विडंबन लिहुया आणि त्यावरून नन्तर त्याचे सुडंबन करुया तुझ्या रेशमी केसांनी जीव माझा ढापला जाता जाता सहजच कलीजा माझा कापला का आता गमजा करू फुका आपला भेटीत पहिल्याच तू खीसा पाचशेला कापला सोड हा नाद झेपणार नाही तुजला प्रेमात तुझ्या ऐसा आवाज आतला दबला मी खुळा होतो खुळा आहे हे ठाऊक होते मजला जादूत तुझ्या करवीयला मी माझाच खुळखुळा आपला कळाले तरी जाहला उशीर फार हे उमजायला मजला जेंव्ह्या तुझ्या त्या प्रीयकराने धरुनी मज बहूत चोपला. ...............विजुभाऊ या पुढच्या ओळी तुमच्यावर सोपवतोय

माझी प्रेरणा : अस्सल देशी हायकू १) सिगरेट ,साहेब आणि कंपनी देशीच धरली नाविलाजाने बायकुही देशीच पत्करली देशातच बनलेली रम मात्र विदेशी ठरली. २) त्याला बघून काजूची फेणीही थरथरली डोळ्यातून आसवे गळली दुपारीच लागली असेल बहुतेक. ३) डाबर,पुदीन हरा , खायचे असते संध्याकाळी जास्त झाल्यास दुसर्‍या दिवशीचा उत्तम उतारा असते. ४) नोकरी देतांना एच आर ने माझेसमोर दोन पर्याय ठेवलेत. ऑनसाईट की ऑफ शोअर....?? मला ऑफ शोअर ची गरज नव्हती...

मराठी माणसावरून सुचलेले हे काव्यरत्न. ते प्रो. घासकडवी यांच्या मार्गदर्शनपर लेखाला आलेल्या विविध रसांतील काव्यांत कुठेतरी गहाळ झाले असते, म्हणून इथे टंकणार आहे. अर्थातच देवी सरस्वती आणि प्रो. घासकडवी यांना आदरपूर्वक प्रणिपात करून. रस अर्थातच भयंकर. हास्य, करूणा, वीर, अद्भुत यांच्या सगळ्यांच्या मिश्रणाने तयार झालेले हे मिश्रण केवळ भयंकरच असू शकते. तेव्हा सादर आहे आमची काव्याची पाककृती - क्ष - माणूस य - मनातला, गाण्यातला, धंद्यातला, वांध्यातला (ही विशेषणेही होऊ शकतात, याने आम्ही कवितकांमध्ये वरच्या लेव्हलला पोचतो का?

आमची प्रेरणा : सूचना: या लेखनातील परा याचा अर्थ पळूनजाणारा राजकुमार असा घ्यावा. कोणत्याही हयात असलेल्या नसलेल्या डुप्लीकेट/अडुप्लीकेट सदस्याचा काही संबन्ध लावू नये. कोण आहेस तु? जीमेल वर असतोस्? लॉग इन आयडी काय तुझे? पिंग पण करणार नाही ? माझ्याशी पण नाही ? मी तुला परा म्हणेन ! चालेल? तू ब्लॉक द सेंडर चे बटण दाबणार ? नको रे... नाही करणार पिंग सारखे सारखे ... परा! * परा ! ये ! ये ना !

ईंटरनेटच्या जाळ्यात मुली शोधीत असता चॅटींगच्या सेशनात एकमेका अजमावता कुणी एक घराविषयी विचारत होती सगळे म्हणाली जुने फ़र्निचर आहे तुम्ही ठेवले? म्हटले अग सारे नवीनच घेतले लग्नाच्या तयारीनेच प्लॅन केले तशी म्हणाली ओ गॉश! विकत मिळणाऱ्या नव्हे आधीच्याच जुन्या फ़र्निचरचे विचारते मी आहे अग आमच्याकडे जुने सामान नाही जुने ठेवायला येवढी जागाही नाही तशी म्हणाली हे ऐकून बरे वाटले आपले मत ह्या बाबतीत बरोबर जुळले लग्नानंतर जागेची मला गरज भासणार सांग तू केव्हा आईबाबांना बाहेर पाठवणार? जुने फ़र्निचर!!!