मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

कर जरा कंट्रोल...! :-)

चलत मुसाफिर ·

चित्रगुप्त 21/07/2023 - 21:18
हा आणखी एक नाविनच 'सोमि' (सोशल मिडिया-) रस. भरतमुनि झीट येऊन पडतील आता. यथो हस्त: तथो दृष्टि:, यथो दृष्टि: तथो मन:। यथो मन: तथो भाव:, यथो भाव: तथो रस:।।

चित्रगुप्त 21/07/2023 - 21:18
हा आणखी एक नाविनच 'सोमि' (सोशल मिडिया-) रस. भरतमुनि झीट येऊन पडतील आता. यथो हस्त: तथो दृष्टि:, यथो दृष्टि: तथो मन:। यथो मन: तथो भाव:, यथो भाव: तथो रस:।।
लेखनविषय:
कविता
प्रेमकाव्य
विनोद
किती ते मेसेज लिहितो अन् मला छळतोस तू कर जरा कंट्रोल बाबा का उगा जळतोस तू मित्र मज असले जरी पैशास येथे पासरी तुज नको कसलीच चिंता तू मला सर्वोपरी राग का यावा तुला हे गूढ मजला नाकळे लिस्टातला तो एकजण, नाही कुणी रे आगळे फक्त कॉफीचे निमंत्रण एक मी स्वीकारले चार घटका हास्य, गप्पा यामधे वाहावले ठेवला मी फोन होता मूक सारा वेळ तो एवढीशी चूक झाली, मजवरी का उखडतो नाहि जमला घ्यायला रे फोन तव तेथे मला बिल कुणी भरणार माझे, मित्र जर रागावला? शंका नको घेऊ जरा तू निखळ मैत्री ही असे माझिया डीपीवरी तो फक्त 'लाईक' देतसे एकदा केवळ तयाने टाकला होता बदाम सोड तो तू विषय त्याला अर्थ नसतो एक छदाम बिघडले कोठे

(मातीचे पाय - मोकलाया वर्जन)

गड्डा झब्बू ·

चांदणे संदीप 10/07/2023 - 13:58
एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प

चांदणे संदीप 10/07/2023 - 13:58
एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
आईस्क्रीम
आरोग्य
इंदुरी
उपहाराचे पदार्थ
ओली चटणी
औषधी पाककृती
कालवण
कैरीचे पदार्थ
कोल्हापुरी
खरवस
चिकन
मटणाच्या पाककृती
मिसळ
मेक्सिकन
औषधोपचार
वन डिश मील
वाईन
सिंधी पाककृती
गुंतवणूक
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राजकारण
मौजमजा
स्थिरचित्र
काव्यरस
( flying Kiss )
bocheghol
eggs
ghol khanu varangi
kumbhe ghaat
miss you!
raghi laddu
Ragi shengole
sahyadritil shabdchitre
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अभय-काव्य
अविश्वसनीय
अहिराणी
आता मला वाटते भिती
आनंदकंद वृत्त
आयुष्याच्या वाटेवर
आरोग्यदायी पाककृती
आशादायक
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी
कवळी
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कैच्याकैकविता
कोडाईकनाल
कोळीगीत
खान्देशी
गट्टे बिर्याणी
गरम पाण्याचे कुंड
गुलमोहर मोहरतो तेव्हा
गोभी मुसल्लम
घे भरारी
जिलबी
झाडीबोली
दख्खनची राणी
देशभक्ति
नागपुरी तडका
नाचणी पुट्टू spicy
पर्ससहित अंग काढून घेणे
प्रेम कविता
बळीराजाला श्रद्धांजली
बालसाहित्य
भक्ति गीत
भावकविता
भिजून भिजून गात्री
भूछत्री
मदारी
मनमेघ
मराठीचे श्लोक
मार्गदर्शन
मालीबाला वृत्त
मिक्स फ्रुट जॅम
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
रोमांचकारी.
लाल कानशील
लावणी
वाङ्मयशेती
विडम्बन
विराणी
वृत्तबद्ध कविता
शृंगार
श्लोक
षंढ सरकारचा ( कुठलेही असो ) निषेध
समुहगीत
सांत्वना
सारंगिया
स्वरकाफिया
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस
प्रेर्ना - मातीचे पाय पयन स्प्र्शुन अले ते हत मलले होते लक्क उमग्ले तेवहा ते पय मतिचे होते मि केवल पहत होतो पयन्च्य खल्चि धुल ति ललतस लववि हे एकच मथि खुल मि इथ्वर पहुन अलो पौल्खुना विर्नर्या अधि कुन्वत, मगुन कप्ति विकत हस्नर्या अत पुन्ह चलवे पुधे, कि परत फिर्वे? सोस न-लयक पयन्चे पुसुन अव्घे तकवे? प्रेमल श्ब्दन्चि ओल मनत र्झिपत नहि व्हवे नत्मस्त्क पयहि दिसत नहि ते सरेच निगुन गेले जे पय दरवे सुच्ले मतिचे पत मत्कट मगे मज्यसह उर्ले टंकनीक चमनगोटा दाढिमिशि श्निवार ०८/०७/२०२३

जनोबा रेग्याचे वंशज!

kool.amol ·

माईसाहेब कुरसूंदीकर 13/04/2023 - 18:53
खरे आहे रे अमोल. अशा व्यक्तिरेखा आजुबाजुला वावरताना दिसतात. कायकिणी गोपाळराव, जी व्यक्तीरेखा कोणत्यातरी स्वामी/अध्यात्माच्या मागे असते. असे लोक कधीकधी वावरताना दिसतात. कुटुंबपद्धती आता बदलल्यामुळे 'नारायण' मात्र दिसत नाहीत.७०/८०च्या दशकापर्यंत मात्र 'नारायण'अनेकदा दिसायचे. एकत्र कुटुंबपद्धती आता नसल्याने हरितात्याही समाजात जास्त दिसणार नाहीत.

kool.amol 13/04/2023 - 19:52
आमच्या नातेवाईकांत एक नारायण नावाची व्यक्ती आहे. ती म्हणजे पु ल नी रंगवलेला नारायणच जणू. मागच्या महिन्यात बंगलोर ला एका लग्नात सकाळी गुरुजींनी ऐनवेळेला समई मागितली. त्याने तासाभरात उपलब्ध केली. हे म्हणजे गेलो कॅम्पात आणि आणले हातरुमाल, म्हणलं लेका पूस किती नाकं पुसतोस ते.

श्रीगुरुजी 13/04/2023 - 19:37
नारायण, हरीतात्या, नंदा प्रधान, चितळे मास्तर, दोन वस्ताद, जनार्दन नारो शिंगणापूरकर, परोपकारी गंपू, गजा खोत, पेस्तनकाका, सखाराम गटणे, नाथा कामत, अण्णा वडगावकर या वल्ली आता दिसणार नाहीत. नामू परीट, लखू रिसबूड, तो या वल्ली अजूनही आजूबाजूला वावरतात.

कंजूस 13/04/2023 - 20:57
"तरी बरं पु.लं. आपल्या हापिसात आले नाहीत. व्यक्ती आणि वल्ली'चे बरेच भाग निघाले असते."

पर्णिका 14/04/2023 - 03:23
छान लिहिलंय ! सुदैवाने आजूबाजूला अशी बरीच मंडळी आहेत. माझा आणि नवऱ्याचा प्रेमळ (?) संवाद सुरु असला की मुलं बोलतात असेच काहीतरी... यांच्यामुळे वातावरण छान हलकंफुलकं राहतं.. 😉 पु. लं च्या प्रतिभेला सलाम... > अगदी अगदी. 😀

चित्रगुप्त 27/06/2024 - 14:40
खुद्द मीच आहे जनोबा रेगे. त्यामुळे बायकोची बोलणीपण खावी लागतात - कुठे पण कैपण बोलता. त्यामुळे आता बरेचदा गप्प रहातो, पण काहीबाही सुचत असतेच.

माईसाहेब कुरसूंदीकर 13/04/2023 - 18:53
खरे आहे रे अमोल. अशा व्यक्तिरेखा आजुबाजुला वावरताना दिसतात. कायकिणी गोपाळराव, जी व्यक्तीरेखा कोणत्यातरी स्वामी/अध्यात्माच्या मागे असते. असे लोक कधीकधी वावरताना दिसतात. कुटुंबपद्धती आता बदलल्यामुळे 'नारायण' मात्र दिसत नाहीत.७०/८०च्या दशकापर्यंत मात्र 'नारायण'अनेकदा दिसायचे. एकत्र कुटुंबपद्धती आता नसल्याने हरितात्याही समाजात जास्त दिसणार नाहीत.

kool.amol 13/04/2023 - 19:52
आमच्या नातेवाईकांत एक नारायण नावाची व्यक्ती आहे. ती म्हणजे पु ल नी रंगवलेला नारायणच जणू. मागच्या महिन्यात बंगलोर ला एका लग्नात सकाळी गुरुजींनी ऐनवेळेला समई मागितली. त्याने तासाभरात उपलब्ध केली. हे म्हणजे गेलो कॅम्पात आणि आणले हातरुमाल, म्हणलं लेका पूस किती नाकं पुसतोस ते.

श्रीगुरुजी 13/04/2023 - 19:37
नारायण, हरीतात्या, नंदा प्रधान, चितळे मास्तर, दोन वस्ताद, जनार्दन नारो शिंगणापूरकर, परोपकारी गंपू, गजा खोत, पेस्तनकाका, सखाराम गटणे, नाथा कामत, अण्णा वडगावकर या वल्ली आता दिसणार नाहीत. नामू परीट, लखू रिसबूड, तो या वल्ली अजूनही आजूबाजूला वावरतात.

कंजूस 13/04/2023 - 20:57
"तरी बरं पु.लं. आपल्या हापिसात आले नाहीत. व्यक्ती आणि वल्ली'चे बरेच भाग निघाले असते."

पर्णिका 14/04/2023 - 03:23
छान लिहिलंय ! सुदैवाने आजूबाजूला अशी बरीच मंडळी आहेत. माझा आणि नवऱ्याचा प्रेमळ (?) संवाद सुरु असला की मुलं बोलतात असेच काहीतरी... यांच्यामुळे वातावरण छान हलकंफुलकं राहतं.. 😉 पु. लं च्या प्रतिभेला सलाम... > अगदी अगदी. 😀

चित्रगुप्त 27/06/2024 - 14:40
खुद्द मीच आहे जनोबा रेगे. त्यामुळे बायकोची बोलणीपण खावी लागतात - कुठे पण कैपण बोलता. त्यामुळे आता बरेचदा गप्प रहातो, पण काहीबाही सुचत असतेच.
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
प्रकटन
जर तुम्ही पू लं चे चाहते असाल तर जनोबा रेगे हा इसम/व्यक्तिरेखा तुम्हाला माहिती नाही असे होणे शक्य नाही. बटाट्याच्या चाळीतला एक अफलातून विनोद बुद्धी असणारी ही व्यक्ती. चाळीत खर म्हणजे एकापेक्षा एक नमुने आहेत, पण ह्याची बात काही औरच. ह्या व्यक्तिरेखेची 2 ठळक वैशिष्ट्ये, अत्यंत मोजक्या शब्दात विनोद निर्मिती आणि अफलातून म्हणावी अशी टायमिंग. एखादा अत्यंत महत्वाचा प्रसंग आहे त्यात सगळे गंभीरतेने चर्चा करत आहेत आणि अशा वेळी अचानकच असं काहीतरी ही व्यक्ती बोलून जाते की त्या प्रसंगाच गांभीर्य समूळ नष्ट होऊन जातं आणि चालू असणारी गोष्ट खरोखरच गांभीर्याने घ्यायची गरज आहे का असा प्रश्न निर्माण होतो.

'काव्यप्रेमी' कायप्पा घोळका विडंबन.

निओ ·
लेखनविषय:
विडंबन
विनोद
कायप्पा वर कोणीतरी कवितेविषयी एका घोळक्यात मला ओढून घेतलं. असुदे काय घडतं ते पाहू म्हटलं. तर तिथे अनुभवलेल्या सदस्यांच्या काही गंमती जमती, तिथल्या सर्व मान्यवरांची माफी मागून सादर करत आहे. हि सगळी मंडळी हाडाचे कवी आहेत कारण एकमेकांच्या चारोळीला, कवितेला अजिबात दाद ना देण्याचे व्यवच्छेदक लक्षण या सर्व मान्यवरांना लागू पडतं. एक ताई आहेत, चारोळी चं सदर चालवतात. त्याचं शीर्षक 'संस्कार शिदोरी'. या ताई सकाळी सकाळी किमान सहा वाजताच आपली शिदोरी उघडून घोळक्यातील मेम्बरांवर की मेंढरांवर उपदेशांचा मारा करतात. चारोळी असते, तिला क्रमांक व शीर्षक असते. आजचा क्रमांक 'पुष्प -३३८, मी मराठी ' वेळ पहाटे ४:५०.

अशीच एक धुंद, गुलाबी सकाळ

चित्रगुप्त ·

चित्रगुप्त 20/01/2023 - 22:08
@कंजूसः सिल्वर - गोल्ड - प्लाटिनम - ह्यो काय भालगड हाय, मज निरोपावे. लाईक सबस्क्राईब वगैरे केलेत ह्ये ब्येस.

चित्रगुप्त 20/01/2023 - 22:13
@ सौंदाळा : आपणासरिखे आणिक असती, मग कशाला मनात भीति ? तुमच्या प्रतिसादाने आश्वस्त झालो.

कर्नलतपस्वी 19/01/2023 - 21:36
घरोघरी मातीच्याच चुली. केव्हातरी पहाटे उलटून रात गेली शारंगधर वटी ने अवचित जाग आली मिटले चुकून डोळे, बसता सुखासनी मी तेवढ्यात हाक कानी आली आटोपले का सर्व तुमचे? व्हा बाहेर झडकरी अन् ठेवा आधण चहाचे ऐकता हुकूम रणरागीणीचा कळले मला न केंव्हा उघडली चिटकणी दाराची उरले पोटात काही, आवाज Xदण्याचे तरी मला ढकलून ती आत गेली

कंजूस 19/01/2023 - 22:19
लागू. मिपाच्या पूर्वीच्या 'तांबे' कवींना मागे टाकणार बहुतेक. तांबे कवींनी बऱ्याच काळाने खरडफळ्यावर जळजळ व्यक्त केली गद्यात. असो. चालायचेच.

कर्नलतपस्वी 19/01/2023 - 22:30
काय बी समजलं नाय. उलगडून सांगता का? दैनंदिन कार्यक्रम म्हणून चार ओळी सुचल्या त्या खरडल्या. @राजेंद्र भौ,पहिल्यांदाच विमानात बसलो तेंव्हा टेन्शन आले होते. उंचावर गुरुत्वाकर्षण कमी होते म्हणे..... बाकी अजुन तरी सब ठिक है...

चित्रगुप्त 21/01/2023 - 13:34
@कर्नल साहेबः व्वा. मजा आली. 'सुखसारक' कविता आवडली. कर्नल दीवाने है मैफिल का मजा लेते है ... शारंगधर लेके प्रतिसाद दिया करते है ... सुबा सुबा एक 'वटी' लेते है, बंद ताला भी हो तो खुल जाता है ... .

टर्मीनेटर 21/01/2023 - 13:49
मस्त! काही वर्षांपूर्वी कॅन्डी क्रश खेळण्याचा प्रचंड नाद लागला होता तेव्हा असा प्रकार माझ्याबाबतीत घडायचा. खरंतर कार्यभाग साधण्यास दोन मिनिटेच पुरेशी असली तरी सर्व लाईफस संपेपर्यंत 'आत'च बसून राहायचो 😀

चित्रगुप्त 20/01/2023 - 22:08
@कंजूसः सिल्वर - गोल्ड - प्लाटिनम - ह्यो काय भालगड हाय, मज निरोपावे. लाईक सबस्क्राईब वगैरे केलेत ह्ये ब्येस.

चित्रगुप्त 20/01/2023 - 22:13
@ सौंदाळा : आपणासरिखे आणिक असती, मग कशाला मनात भीति ? तुमच्या प्रतिसादाने आश्वस्त झालो.

कर्नलतपस्वी 19/01/2023 - 21:36
घरोघरी मातीच्याच चुली. केव्हातरी पहाटे उलटून रात गेली शारंगधर वटी ने अवचित जाग आली मिटले चुकून डोळे, बसता सुखासनी मी तेवढ्यात हाक कानी आली आटोपले का सर्व तुमचे? व्हा बाहेर झडकरी अन् ठेवा आधण चहाचे ऐकता हुकूम रणरागीणीचा कळले मला न केंव्हा उघडली चिटकणी दाराची उरले पोटात काही, आवाज Xदण्याचे तरी मला ढकलून ती आत गेली

कंजूस 19/01/2023 - 22:19
लागू. मिपाच्या पूर्वीच्या 'तांबे' कवींना मागे टाकणार बहुतेक. तांबे कवींनी बऱ्याच काळाने खरडफळ्यावर जळजळ व्यक्त केली गद्यात. असो. चालायचेच.

कर्नलतपस्वी 19/01/2023 - 22:30
काय बी समजलं नाय. उलगडून सांगता का? दैनंदिन कार्यक्रम म्हणून चार ओळी सुचल्या त्या खरडल्या. @राजेंद्र भौ,पहिल्यांदाच विमानात बसलो तेंव्हा टेन्शन आले होते. उंचावर गुरुत्वाकर्षण कमी होते म्हणे..... बाकी अजुन तरी सब ठिक है...

चित्रगुप्त 21/01/2023 - 13:34
@कर्नल साहेबः व्वा. मजा आली. 'सुखसारक' कविता आवडली. कर्नल दीवाने है मैफिल का मजा लेते है ... शारंगधर लेके प्रतिसाद दिया करते है ... सुबा सुबा एक 'वटी' लेते है, बंद ताला भी हो तो खुल जाता है ... .

टर्मीनेटर 21/01/2023 - 13:49
मस्त! काही वर्षांपूर्वी कॅन्डी क्रश खेळण्याचा प्रचंड नाद लागला होता तेव्हा असा प्रकार माझ्याबाबतीत घडायचा. खरंतर कार्यभाग साधण्यास दोन मिनिटेच पुरेशी असली तरी सर्व लाईफस संपेपर्यंत 'आत'च बसून राहायचो 😀
लेखनविषय:
संस्कृती
नाट्य
संगीत
मुक्तक
विनोद
साहित्यिक
जीवनमान
लेखनप्रकार
आस्वाद
विरंगुळा
"ए, परीक्षेनंतर आपण लग्न करूयात ? " "काय म्हणतेस सुले ?" "होय रे माझ्या राजा " -- असं म्हणत ती आवेगाने धावत येऊन त्याला बिलगते. -- मंचावरचे लाईट फेड होऊन पडदा पडतो. टाळ्यांचा कडकडाट विरतो न विरतो तेवढ्यात - 'आटो-प्ले' मोडमुळे पुढला व्हिडियो सुरु होतो.... कुठलेतरी कविराज कवत असतात -- "अशाच एका धुंद सकाळी - मनात माझ्या स्फुरती ओळी - जरतारी तो शालू आणिक - धुंद मखमली नाजुक चोळी " -- तिच्यामारी हे कवी पण फालतूमधे तंग करत असतात ... 'तंग' वरून मला आठवतं, "तंग आ चुके हे कश्म-कशे जिंदगी से हम" हे गाणं - आपण बरेच दिवसात बघितलेलं नाही.

नको ना रे

पाषाणभेद ·

कर्नलतपस्वी 31/12/2022 - 21:35
जाकी रही भावना जैसी, प्रभु मूरत देखी तिन तैसी घ्या ना थोडीशी थोडीशीच घ्या ना आजच्याच दिवस १ ६० ३० उलीशीच घ्या ना...... जशी समजली तशीच प्रतिसादली. पाभे भौ कृ ह घ्या.......

चित्रगुप्त 03/01/2023 - 11:37
नको नको म्हटलं तरी मिपावर येणं होतंच नको नको म्हटलं तरी कविता वाचणं होतंच ... बाकी काय काय नको, ते समर्थ सांगून गेलेतचः नको रे मना क्रोध हा खेदकारी। नको रे मना काम नाना विकारी॥ नको रे मना लोभ हा अंगिकारू। नको रे मना मत्सरु दंभ भारु॥ नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे। अति स्वार्थबुद्धी नुरे पाप सांचे॥ नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे। अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे॥ नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें। पदार्थी जडे कामना पूर्वपापें॥ नको रे मना वाद हा खेदकारी। नको रे मना भेद नानाविकारी ॥ नको रे मना शीकवूं पूढिलांसी। अहंभाव जो राहिला तूजपासी ॥ ........ ना ना करते प्यार, तुम्ही से कर बैठे.... असेही कुणितरी म्हटलेच आहे, तस्मात : नको वीट मानूं पाषाणभेदा। अती आदरे बोलिले सर्व वेदा ॥ जय जय रघुवीर समर्थ.

कर्नलतपस्वी 31/12/2022 - 21:35
जाकी रही भावना जैसी, प्रभु मूरत देखी तिन तैसी घ्या ना थोडीशी थोडीशीच घ्या ना आजच्याच दिवस १ ६० ३० उलीशीच घ्या ना...... जशी समजली तशीच प्रतिसादली. पाभे भौ कृ ह घ्या.......

चित्रगुप्त 03/01/2023 - 11:37
नको नको म्हटलं तरी मिपावर येणं होतंच नको नको म्हटलं तरी कविता वाचणं होतंच ... बाकी काय काय नको, ते समर्थ सांगून गेलेतचः नको रे मना क्रोध हा खेदकारी। नको रे मना काम नाना विकारी॥ नको रे मना लोभ हा अंगिकारू। नको रे मना मत्सरु दंभ भारु॥ नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे। अति स्वार्थबुद्धी नुरे पाप सांचे॥ नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे। अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे॥ नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें। पदार्थी जडे कामना पूर्वपापें॥ नको रे मना वाद हा खेदकारी। नको रे मना भेद नानाविकारी ॥ नको रे मना शीकवूं पूढिलांसी। अहंभाव जो राहिला तूजपासी ॥ ........ ना ना करते प्यार, तुम्ही से कर बैठे.... असेही कुणितरी म्हटलेच आहे, तस्मात : नको वीट मानूं पाषाणभेदा। अती आदरे बोलिले सर्व वेदा ॥ जय जय रघुवीर समर्थ.
लेखनविषय:
कविता
प्रेमकाव्य
विनोद
आरोग्य
पौष्टिक पदार्थ
मौजमजा
काव्यरस
अविश्वसनीय
अव्यक्त
आठवणी
आयुष्य
आशादायक
इशारा
प्रेम कविता
भावकविता
नको रे नको नको म्हटलं ना नको नक्को ना. नको. अं हं न नको न न नको नक्को ना रे नको

जावे IT च्या डिपार्टमेंटा

kool.amol ·

kool.amol 27/12/2022 - 19:18
आमच्यासारख्या लोकांना म्हणजे जे IT मध्ये काम करत नाहीत त्यांच्यासाठी लॅपटॉप सुरू होत नसेल तरी IT department लाच जावं लागतं. हे तसं बघायला गेलं तर IT च्या कामात येत नाही. त्यामुळे तसं म्हणलं आहे.

योगी९०० 28/12/2022 - 16:58
मी Non IT मध्ये म्हणजे सेल्समध्ये असताना एक IT dept चा विचित्र अनुभव आला. आमचे बसायचे लोकेशन एका ऑफीसहून दुसर्‍या ऑफिसला झाले. तिथे कंप्युटर वगैरे चालू झाले पण इमेल, बेसिक नेटवर्क वगैरे configure झाले नव्हते. दोन दिवस IT dept ने काहीच केले नाही. म्हणून विचारायला गेलो तर IT Support staff म्हणाला की तुमच्याकडून इमेल आल्याशिवाय काम पुढे सरकणार नाही. मी त्या माणसाला दोन-तीन वेळा सांगितले की इमेलच चालत नाहीत तर पाठवणार कुठून? पण तो ऐकतच नव्हता. त्याकाळी office365 वगैरे नव्हते की जेणेकरून वेब अ‍ॅक्सेसने मेल चालेल. तसे असते तर बाहेरून मेल पाठवला असता. मेल फक्त आमच्याच कॉप्युटरवर व ती पण ऑफिसमध्येच चालायची. शेवटी तडक त्या डिपार्टमेंटच्या हेडकडे गेलो व त्यांची लायकी काढली. मी सेल्समध्ये असल्याने लोकं वचकून असायचे त्यामुळे हवी ती चक्रे लगेच फिरली व १० मिनिटात तोच IT Support staff गपगुमान मान खाली घालून आला व सगळे कॉंप्युटर configure करून गेला. तो असेपर्यंत आमच्या सेल्सचा स्टाफने IT dept वर भरपूर टोमणे मारून घेतले.

धर्मराजमुटके 28/12/2022 - 17:05
मी आयटी मधे असतानाची गोष्ट ! एका साहेबांचा मॉनीटर खराब झाला होता तेव्हा मी दुसरा घेऊन गेलो आणि खराब झालेला काढू लागलो. तर ते साहेब म्हणाले, आता माझा सगळा डेटा जाईल का त्या मॉनीटर बरोबर ? काय बोलावे ते सुचेना ! या डायलॉगचा उगम तिथूनच झाला असावा.

राजेंद्र मेहेंदळे 29/12/2022 - 12:27
नॉन आय टी कंपनी काय किवा कोअर आय टी कंपनी काय, अडला हरी आणि गाढवाचे पाय धरी असे अनुभव सगळीकडेच येतात. काही दिवसांपुर्वीची गोष्ट--माझ्या लॅपटॉपवर विंडोज १० ऑपरेटिंग सिस्टिम होती. ईंटर्नल आय टी डिपार्टमेण्ट्ची सतत ईमेल्स येत होती की लवकर विंडोज ११ वर अपग्रेड करा. पण त्या साठी कमीत कमी २०जी बी रिकामी स्पेस हार्ड डिस्क वर पाहिजे होती. एकतर लॅपटॉपवर आम्हाला फक्त सी ड्राईव्हच असतो. त्यामुळे सगळ्या महत्वाच्या फाईल्स मेन स्क्रीनवरच ठेवल्या होत्या. (तो ही सी ड्राईव्हचाच भाग असतो). बर्‍याच फाईल्स डिलिट केल्या पण ७-८ जी बी पेक्षा जास्त जागा होईचना. मग उरलेल्या सगळ्या फाईल्स वन ड्राईव्ह(ऑनलाईन स्टोरेज) मध्ये टाकल्या. तरीही १०-१२ जी बी पेक्षा मजल जाईना. आता मात्र वैतागलो आणि जी मुलगी मेलवर फॉलो अप करत होती तिला पिंग करुन म्हटले की तुच रिमोट कंट्रोल घे नी काय ते कर. तर जेव्हा मी पिंग करे तेव्हा ती बिझी आणि ती पिंग करे तेव्हा मी बिझी. मग तिच्या टिममधल्या दुसर्‍या एकाला पिंग केले, त्याने रिमोट कंट्रोल घेउन काय काय फाईल्स उडवल्या नी एकदाची २० जी बी जागा झाली. तोवर बराच वेळ झाला होता आणि मला आय टीमधले थोडेफार कळते असे त्याला समजले होते. बिचारा एकाच वेळी २-४ जणांचा रिमोट घेउन काय काय करत होता, शेवटी त्याने विनंती केली की मी तुम्हाला एक लिंक पाठवतो त्यावरुन विंडोज ११ डाऊनलोड करा नी .ई एक्स ए फाइल ईन्स्टॉल करा, एकदम सोपे आहे. मी बरे म्हटले . त्याने लगेच लिंक पाठवली आणि रिमोट कंट्रोल बंद करुन दुसर्‍या कामाला लागला. मी फाइल डाउनलोड केली तर ती ४ जी बी ची फाईल होती. झिप फाइल एक्सट्रॅक्ट करुन अजुन मोठी झाली. ईन्स्टॉल करायला गेलो तर पुन्हा स्पेस कमी असल्याचा एरर. त्या मुलाने केलेल्या काही स्टेप्स पुन्हा करुन बघितल्या तर स्पेस पुन्हा २० जी बी दाखवायला लागली. म्हटले चला पुन्हा प्रयत्न करु. असे करता करता माझे २ तास गेले आणि एकदाची (कशी काय देवालाच माहित) नवीन विन्डोज ओ एस ईन्स्टॉल झाली, ऑफिसात असतो तर हे झेंगट करण्यापेक्षा सरळ आय टी बे मध्ये गेलो असतो आणि लॅपटॉप सोपवला असता, पण मग दिवसभर मिटिंगा मोबाईलवर घ्याव्या लागल्या असत्या तो एक वेगळाच ताप. दुसरा अजुन भयानक अनुभव---एका नवीन क्लायंट प्रोजेक्ट्ला जॉइन झालो. त्यांची सिस्टीम अ‍ॅक्सेस करायला व्ही पी एन क्लायंट वापरुन वर्चुअल डेस्क्टॉप घ्यावा लागणार होता. ऑन बोर्डींग टीमने सुचनापत्रक पाठवले होते, ते वाचुन व्ही पी एन क्लायंट तर डाउनलोड केला, पण तो चालु करायला २ फॅक्टर ऑथेंटिकेटर (गूगल किवा मायक्रोसॉफ्ट टोकन आणि पासवर्ड) लागणार होता, ते काही मला जमेना. मग कॉल सेंटरचा नंबर डायल केला, तर तो टोल फ्री नव्हता. टाईमझोन बघुन प्रत्येक वेळी सिंगापूर, ऑस्ट्रेलिया, कॅनडा असा कुठलातरी नंबर डायल करावा लागे आणि त्या त्या माण्सांचे दिव्य उच्चार समजुन घेउन घ्यावे लागत. या भानगडीत माझ्या मोबाईलचे बिल ४००-५०० रुपयांनी वाढले तो भुर्दंड वेगळाच. शेवटी फोनवर एक भला माणुस भेटला आणि तोवर माझेही २-३ वेळा सगळ्या स्टेप्स करुन झाल्याने पाठांतर झाले होते, त्यामुळे आमची कुंडली जमली आणि गंगेत घोडे न्हायले.

स्वधर्म 29/12/2022 - 16:49
असणे शक्यच नाही. प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स, सिक्युरिटी, ओएस वगैरे मुळे कुणा एकाला सगळं माहिती नसतंच. हे प्रथम मनाशी समजून घेतलं की एकच काम उरतं. धीर धरणे आणि एक एक पायरीवरील प्रश्न सोडवत सोडवत जाणे. अर्थात जसे ट्यूबलाईटही न बदलू शकणारे काही ईलेक्ट्रीकल इंजिनिअर असतात, तसे अत्यंत बेसिक माहिती नसणारेही काही आयटी इंजिनिअर असतात. एका पठ्याने मला एका प्रॉब्लेमसाठी ‘सतत माऊस हलवत रहा, म्हणजे असा प्रॉब्लेमच येणार नाही’ असे सोल्यूशन दिले होते. आाता बोला.

चौकस२१२ 30/12/2022 - 11:34
प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स, सिक्युरिटी, ओएस वगैरे मुळे कुणा एकाला सगळं माहिती नसतंच. हो हा मुद्दा खरंच विचार कारण्यासारखं आहे खरा त्यामानाने ... अभियांत्रिकी क्षेत्र घेतले उदाहरण म्हणजे स्ट्रेंग्थ ऑफ मटेरियल घ्या .. यात काम करणाऱ्याला येवेढा सतत चा बदल सहन करावं लागत नाही किंवा दंतवैद्य घ्या .... जरी नवीन तंत्रन्यान सर्वच क्षेत्रात येत असले आणि ते शिकावे लागत असले तरी मोठी उलथापालथ तशी कमी ( माझा अंदाज चुकीचा असू शकतो )

कंजूस 30/12/2022 - 13:35
प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स हो ना. सिस्टीमच्या फोरमवर १)आता या धाग्यावर चर्चा बंद केली आहे,२)तुमचं मशीन नवं घ्या(फेका) अशी सोपी एकोळी उत्तरं असतात. विंडोज १० शेवटची ओएस असं छातीठोक सांगणाऱ्या कंपनीने अचानक विं. १० शेवटची तारीख में २०२५ सांगून विं ११ आणली. सिस्टम मध्ये क्र ४,९ ,१३ नसते. कारण म्हणजे काही देशात हे आकडे वाइट्ट समजतात.

शेर भाई 29/12/2022 - 17:53
तुमचा अनुभव हा खिडकीच्या त्या पलीकडचा आहे. पण खिडकीच्या अलीकडे देखील बरेच प्रकार असतात. १. स्वतःचे वळवळणारे किडे System मध्ये सोडून प्रकरण अंगाशी आले कि IT च्या नावाने बोट मोडणारे. २. एरव्ही घरात Router set करणारे, हापिसात आले कि एकदम “I am not IT person” म्हणून हात झटकणारे. आग दोनो तरफ बराबरच है भाय!!!!

कानडाऊ योगेशु 30/12/2022 - 14:18
मी ही सॉफ्टवेअर कंपनीत काम करतो व आता पर्यंतच्या अनुभवाने एक गोष्ट लक्षात आली ती म्हणजे इथेही एक उतरंड असते. सगळ्यात वर फायनान्स वाले असतात. मग सिस्टीम्/आय.टी वाले आणि सगळ्यात शेवटी प्रोग्रॅमर्/डेवलपर वगैरे. वरच्या मंडळींकडे काही काम घेऊन गेले कि अगदी किती त्रास आहे असे भाव चेहर्यावर असतात. फायनान्स/आय.टी वाले एरवी अगदी चांगले मित्रासारखे वागतात पण काही काम घेऊन गेले कि टाळंटाळ सुरु होते. कंपनीत असाच एक आय.टी मध्ये काम करणारा इंजिनिअर होता जेव्हा पाहा तेव्हा टीम्स मीटींगवर त्याचे स्टेटस नेहेमी बिझी असे दिसायचे. एकदोनदा ग्रीन दिसला आणि त्याला संपर्क केला कि ते तो त्वरित बदलायचा. एकदा कंपनीच्या एम.डीलाच क्लायंट फेस करत असलेल्या काही समस्ये संबंधित त्याच्याशी संपर्क करायचा होता पण तो काही होऊ शकला नाही अथवा त्याच्याकडुन त्या समस्येचे निराकरण वेळेत झाले नाही. दुसर्या दिवशी त्याला लगोलग नारळ दिला गेला.

मिसळलेला काव्यप्रेमी 30/12/2022 - 15:31
या सर्वांच्या पुढे आणि फार वरची लेव्हल बँकांच्या आय टी ची असते. माझ्याकडे जगभरातल्या आय टी वाल्यांचे खुप किस्से आहेत. अगदी थायलंड/नायरेजिया पासून ते लंडन पर्यंत. मला एकदा नायरेजियाच्या एका बँकेतला आय टी हेड म्हणाला होता, एकाच सर्व्हर च्या अ‍ॅक्सेस वर तुमच काय असेल ते मॅनेज करा. संपूर्ण बँकेची एंड-टू-एंड सिस्टम (बॅक-टू-फ्रंट) मला इन्स्टाल करायची होती!! मी थंड पडलो होतो ४० डिग्री मध्ये! शेवटी मला बँकेच्या ट्रेझरी हेड कडे जाउन परवानग्या आणाव्या लागल्या.

बबन ताम्बे 01/01/2023 - 23:18
मोबाइल वरुन प्रतिसाद प्रकशित करताना मिपा साइट एरर दाखवत होती. म्हणून खूप वेळा त्याच त्याच कॉमेंट आल्यात. आता लॅपटॉप वरुन टाइप करत आहे. १९९२-९३ च्या सुमारास आमच्या आर अ‍ॅन्ड डी ने डिझाईन ऑफिसमधे प्रॉडक्ट डिझाइनिंगसाठी काँप्युटर आणले. त्यावेळी पुर्ण हॉल मध्ये एक फूट ऊंचीचा प्लॅटफॉर्म करत , त्यावर टेबल आणि वर कॉम्प्युटर, हार्ड डिस्क, स्पिकर वगैरे ठेवत. प्लॅटफॉर्म च्या खाली वायरी असत. सुरुवातीला लोक सकाळी तिथेच नाश्ता करत. नंतर कंपनीने ते बन्द केले. पण सुरुवातीला थोडे फार खरकटे सांडले असेल कदाचित, मला एक दिवस उंदिर फिरताना दिसला. मी साहेबांना सांगितले तर त्यांनी मला आय टी सर्व्हिस विभागात फोन करायला सांगितला. (त्यावेळी त्या विभागास मेंटेनन्स विभाग म्हणत) फोन केला तर पलिकडून उत्तर आले की उंदीर पकडायचं काम आमचं नाही :-)

kool.amol 27/12/2022 - 19:18
आमच्यासारख्या लोकांना म्हणजे जे IT मध्ये काम करत नाहीत त्यांच्यासाठी लॅपटॉप सुरू होत नसेल तरी IT department लाच जावं लागतं. हे तसं बघायला गेलं तर IT च्या कामात येत नाही. त्यामुळे तसं म्हणलं आहे.

योगी९०० 28/12/2022 - 16:58
मी Non IT मध्ये म्हणजे सेल्समध्ये असताना एक IT dept चा विचित्र अनुभव आला. आमचे बसायचे लोकेशन एका ऑफीसहून दुसर्‍या ऑफिसला झाले. तिथे कंप्युटर वगैरे चालू झाले पण इमेल, बेसिक नेटवर्क वगैरे configure झाले नव्हते. दोन दिवस IT dept ने काहीच केले नाही. म्हणून विचारायला गेलो तर IT Support staff म्हणाला की तुमच्याकडून इमेल आल्याशिवाय काम पुढे सरकणार नाही. मी त्या माणसाला दोन-तीन वेळा सांगितले की इमेलच चालत नाहीत तर पाठवणार कुठून? पण तो ऐकतच नव्हता. त्याकाळी office365 वगैरे नव्हते की जेणेकरून वेब अ‍ॅक्सेसने मेल चालेल. तसे असते तर बाहेरून मेल पाठवला असता. मेल फक्त आमच्याच कॉप्युटरवर व ती पण ऑफिसमध्येच चालायची. शेवटी तडक त्या डिपार्टमेंटच्या हेडकडे गेलो व त्यांची लायकी काढली. मी सेल्समध्ये असल्याने लोकं वचकून असायचे त्यामुळे हवी ती चक्रे लगेच फिरली व १० मिनिटात तोच IT Support staff गपगुमान मान खाली घालून आला व सगळे कॉंप्युटर configure करून गेला. तो असेपर्यंत आमच्या सेल्सचा स्टाफने IT dept वर भरपूर टोमणे मारून घेतले.

धर्मराजमुटके 28/12/2022 - 17:05
मी आयटी मधे असतानाची गोष्ट ! एका साहेबांचा मॉनीटर खराब झाला होता तेव्हा मी दुसरा घेऊन गेलो आणि खराब झालेला काढू लागलो. तर ते साहेब म्हणाले, आता माझा सगळा डेटा जाईल का त्या मॉनीटर बरोबर ? काय बोलावे ते सुचेना ! या डायलॉगचा उगम तिथूनच झाला असावा.

राजेंद्र मेहेंदळे 29/12/2022 - 12:27
नॉन आय टी कंपनी काय किवा कोअर आय टी कंपनी काय, अडला हरी आणि गाढवाचे पाय धरी असे अनुभव सगळीकडेच येतात. काही दिवसांपुर्वीची गोष्ट--माझ्या लॅपटॉपवर विंडोज १० ऑपरेटिंग सिस्टिम होती. ईंटर्नल आय टी डिपार्टमेण्ट्ची सतत ईमेल्स येत होती की लवकर विंडोज ११ वर अपग्रेड करा. पण त्या साठी कमीत कमी २०जी बी रिकामी स्पेस हार्ड डिस्क वर पाहिजे होती. एकतर लॅपटॉपवर आम्हाला फक्त सी ड्राईव्हच असतो. त्यामुळे सगळ्या महत्वाच्या फाईल्स मेन स्क्रीनवरच ठेवल्या होत्या. (तो ही सी ड्राईव्हचाच भाग असतो). बर्‍याच फाईल्स डिलिट केल्या पण ७-८ जी बी पेक्षा जास्त जागा होईचना. मग उरलेल्या सगळ्या फाईल्स वन ड्राईव्ह(ऑनलाईन स्टोरेज) मध्ये टाकल्या. तरीही १०-१२ जी बी पेक्षा मजल जाईना. आता मात्र वैतागलो आणि जी मुलगी मेलवर फॉलो अप करत होती तिला पिंग करुन म्हटले की तुच रिमोट कंट्रोल घे नी काय ते कर. तर जेव्हा मी पिंग करे तेव्हा ती बिझी आणि ती पिंग करे तेव्हा मी बिझी. मग तिच्या टिममधल्या दुसर्‍या एकाला पिंग केले, त्याने रिमोट कंट्रोल घेउन काय काय फाईल्स उडवल्या नी एकदाची २० जी बी जागा झाली. तोवर बराच वेळ झाला होता आणि मला आय टीमधले थोडेफार कळते असे त्याला समजले होते. बिचारा एकाच वेळी २-४ जणांचा रिमोट घेउन काय काय करत होता, शेवटी त्याने विनंती केली की मी तुम्हाला एक लिंक पाठवतो त्यावरुन विंडोज ११ डाऊनलोड करा नी .ई एक्स ए फाइल ईन्स्टॉल करा, एकदम सोपे आहे. मी बरे म्हटले . त्याने लगेच लिंक पाठवली आणि रिमोट कंट्रोल बंद करुन दुसर्‍या कामाला लागला. मी फाइल डाउनलोड केली तर ती ४ जी बी ची फाईल होती. झिप फाइल एक्सट्रॅक्ट करुन अजुन मोठी झाली. ईन्स्टॉल करायला गेलो तर पुन्हा स्पेस कमी असल्याचा एरर. त्या मुलाने केलेल्या काही स्टेप्स पुन्हा करुन बघितल्या तर स्पेस पुन्हा २० जी बी दाखवायला लागली. म्हटले चला पुन्हा प्रयत्न करु. असे करता करता माझे २ तास गेले आणि एकदाची (कशी काय देवालाच माहित) नवीन विन्डोज ओ एस ईन्स्टॉल झाली, ऑफिसात असतो तर हे झेंगट करण्यापेक्षा सरळ आय टी बे मध्ये गेलो असतो आणि लॅपटॉप सोपवला असता, पण मग दिवसभर मिटिंगा मोबाईलवर घ्याव्या लागल्या असत्या तो एक वेगळाच ताप. दुसरा अजुन भयानक अनुभव---एका नवीन क्लायंट प्रोजेक्ट्ला जॉइन झालो. त्यांची सिस्टीम अ‍ॅक्सेस करायला व्ही पी एन क्लायंट वापरुन वर्चुअल डेस्क्टॉप घ्यावा लागणार होता. ऑन बोर्डींग टीमने सुचनापत्रक पाठवले होते, ते वाचुन व्ही पी एन क्लायंट तर डाउनलोड केला, पण तो चालु करायला २ फॅक्टर ऑथेंटिकेटर (गूगल किवा मायक्रोसॉफ्ट टोकन आणि पासवर्ड) लागणार होता, ते काही मला जमेना. मग कॉल सेंटरचा नंबर डायल केला, तर तो टोल फ्री नव्हता. टाईमझोन बघुन प्रत्येक वेळी सिंगापूर, ऑस्ट्रेलिया, कॅनडा असा कुठलातरी नंबर डायल करावा लागे आणि त्या त्या माण्सांचे दिव्य उच्चार समजुन घेउन घ्यावे लागत. या भानगडीत माझ्या मोबाईलचे बिल ४००-५०० रुपयांनी वाढले तो भुर्दंड वेगळाच. शेवटी फोनवर एक भला माणुस भेटला आणि तोवर माझेही २-३ वेळा सगळ्या स्टेप्स करुन झाल्याने पाठांतर झाले होते, त्यामुळे आमची कुंडली जमली आणि गंगेत घोडे न्हायले.

स्वधर्म 29/12/2022 - 16:49
असणे शक्यच नाही. प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स, सिक्युरिटी, ओएस वगैरे मुळे कुणा एकाला सगळं माहिती नसतंच. हे प्रथम मनाशी समजून घेतलं की एकच काम उरतं. धीर धरणे आणि एक एक पायरीवरील प्रश्न सोडवत सोडवत जाणे. अर्थात जसे ट्यूबलाईटही न बदलू शकणारे काही ईलेक्ट्रीकल इंजिनिअर असतात, तसे अत्यंत बेसिक माहिती नसणारेही काही आयटी इंजिनिअर असतात. एका पठ्याने मला एका प्रॉब्लेमसाठी ‘सतत माऊस हलवत रहा, म्हणजे असा प्रॉब्लेमच येणार नाही’ असे सोल्यूशन दिले होते. आाता बोला.

चौकस२१२ 30/12/2022 - 11:34
प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स, सिक्युरिटी, ओएस वगैरे मुळे कुणा एकाला सगळं माहिती नसतंच. हो हा मुद्दा खरंच विचार कारण्यासारखं आहे खरा त्यामानाने ... अभियांत्रिकी क्षेत्र घेतले उदाहरण म्हणजे स्ट्रेंग्थ ऑफ मटेरियल घ्या .. यात काम करणाऱ्याला येवेढा सतत चा बदल सहन करावं लागत नाही किंवा दंतवैद्य घ्या .... जरी नवीन तंत्रन्यान सर्वच क्षेत्रात येत असले आणि ते शिकावे लागत असले तरी मोठी उलथापालथ तशी कमी ( माझा अंदाज चुकीचा असू शकतो )

कंजूस 30/12/2022 - 13:35
प्रत्येक हार्डवेअरचे व सॉफ्टवेअरचे वेगवेगळे व्हर्जन्स, त्यांची एकमेकांसोबतची कॉंम्पॅटिबिलिटी आणि सतत अपग्रेड होत जाणार्या सिस्टिम्स हो ना. सिस्टीमच्या फोरमवर १)आता या धाग्यावर चर्चा बंद केली आहे,२)तुमचं मशीन नवं घ्या(फेका) अशी सोपी एकोळी उत्तरं असतात. विंडोज १० शेवटची ओएस असं छातीठोक सांगणाऱ्या कंपनीने अचानक विं. १० शेवटची तारीख में २०२५ सांगून विं ११ आणली. सिस्टम मध्ये क्र ४,९ ,१३ नसते. कारण म्हणजे काही देशात हे आकडे वाइट्ट समजतात.

शेर भाई 29/12/2022 - 17:53
तुमचा अनुभव हा खिडकीच्या त्या पलीकडचा आहे. पण खिडकीच्या अलीकडे देखील बरेच प्रकार असतात. १. स्वतःचे वळवळणारे किडे System मध्ये सोडून प्रकरण अंगाशी आले कि IT च्या नावाने बोट मोडणारे. २. एरव्ही घरात Router set करणारे, हापिसात आले कि एकदम “I am not IT person” म्हणून हात झटकणारे. आग दोनो तरफ बराबरच है भाय!!!!

कानडाऊ योगेशु 30/12/2022 - 14:18
मी ही सॉफ्टवेअर कंपनीत काम करतो व आता पर्यंतच्या अनुभवाने एक गोष्ट लक्षात आली ती म्हणजे इथेही एक उतरंड असते. सगळ्यात वर फायनान्स वाले असतात. मग सिस्टीम्/आय.टी वाले आणि सगळ्यात शेवटी प्रोग्रॅमर्/डेवलपर वगैरे. वरच्या मंडळींकडे काही काम घेऊन गेले कि अगदी किती त्रास आहे असे भाव चेहर्यावर असतात. फायनान्स/आय.टी वाले एरवी अगदी चांगले मित्रासारखे वागतात पण काही काम घेऊन गेले कि टाळंटाळ सुरु होते. कंपनीत असाच एक आय.टी मध्ये काम करणारा इंजिनिअर होता जेव्हा पाहा तेव्हा टीम्स मीटींगवर त्याचे स्टेटस नेहेमी बिझी असे दिसायचे. एकदोनदा ग्रीन दिसला आणि त्याला संपर्क केला कि ते तो त्वरित बदलायचा. एकदा कंपनीच्या एम.डीलाच क्लायंट फेस करत असलेल्या काही समस्ये संबंधित त्याच्याशी संपर्क करायचा होता पण तो काही होऊ शकला नाही अथवा त्याच्याकडुन त्या समस्येचे निराकरण वेळेत झाले नाही. दुसर्या दिवशी त्याला लगोलग नारळ दिला गेला.

मिसळलेला काव्यप्रेमी 30/12/2022 - 15:31
या सर्वांच्या पुढे आणि फार वरची लेव्हल बँकांच्या आय टी ची असते. माझ्याकडे जगभरातल्या आय टी वाल्यांचे खुप किस्से आहेत. अगदी थायलंड/नायरेजिया पासून ते लंडन पर्यंत. मला एकदा नायरेजियाच्या एका बँकेतला आय टी हेड म्हणाला होता, एकाच सर्व्हर च्या अ‍ॅक्सेस वर तुमच काय असेल ते मॅनेज करा. संपूर्ण बँकेची एंड-टू-एंड सिस्टम (बॅक-टू-फ्रंट) मला इन्स्टाल करायची होती!! मी थंड पडलो होतो ४० डिग्री मध्ये! शेवटी मला बँकेच्या ट्रेझरी हेड कडे जाउन परवानग्या आणाव्या लागल्या.

बबन ताम्बे 01/01/2023 - 23:18
मोबाइल वरुन प्रतिसाद प्रकशित करताना मिपा साइट एरर दाखवत होती. म्हणून खूप वेळा त्याच त्याच कॉमेंट आल्यात. आता लॅपटॉप वरुन टाइप करत आहे. १९९२-९३ च्या सुमारास आमच्या आर अ‍ॅन्ड डी ने डिझाईन ऑफिसमधे प्रॉडक्ट डिझाइनिंगसाठी काँप्युटर आणले. त्यावेळी पुर्ण हॉल मध्ये एक फूट ऊंचीचा प्लॅटफॉर्म करत , त्यावर टेबल आणि वर कॉम्प्युटर, हार्ड डिस्क, स्पिकर वगैरे ठेवत. प्लॅटफॉर्म च्या खाली वायरी असत. सुरुवातीला लोक सकाळी तिथेच नाश्ता करत. नंतर कंपनीने ते बन्द केले. पण सुरुवातीला थोडे फार खरकटे सांडले असेल कदाचित, मला एक दिवस उंदिर फिरताना दिसला. मी साहेबांना सांगितले तर त्यांनी मला आय टी सर्व्हिस विभागात फोन करायला सांगितला. (त्यावेळी त्या विभागास मेंटेनन्स विभाग म्हणत) फोन केला तर पलिकडून उत्तर आले की उंदीर पकडायचं काम आमचं नाही :-)
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
विरंगुळा
Non IT कंपनीत काम करत असताना IT संबंधित काही काम जर आलं (देव करो आणि अशी वेळ कोणावर न येवो) तर तो कठीण समय आहे असं समजावं. इथं IT म्हणजे तुमचा laptop. त्याचं कुठलंही काम हे IT सोडून दुसरं कुठलंच नसतं. स्वतःच डोकं बडवून झालं की आपापल्या कुलदेवतेचं नाव घेऊन कामाला लागावं लागतं. IT मध्ये जाताना आल इझ वेल अस म्हणून प्रवेश करावा तर सुरुवातीला तुम्हाला कोणीही हुंगत नाही. तिथला प्रत्येक जण आपापल्या 'ह्यात' असतो. मग आधीची ओळख, मनातला आवाज, कुलदेवतेची कृपा, आईचा आशिर्वाद, गतजन्माची पुण्याई आणि चालूजन्माचे कर्मभोग हे सगळे एकत्र आल्यावर तिथला कोणीतरी तुम्हाला विचारतो काय प्रॉब्लेम आहे?

शब्द कल्लोळ

नीलकंठ देशमुख ·

कर्नलतपस्वी 25/12/2022 - 11:59
कै च्या कै, नीलकंठ भौ. "जरा होले,होले मोरे साजणा",ऐकल्यावर काय वाटले तुम्हांला? आमच्या वर्गात दोन मोरे आणी दोन होलेवाडीची चार होले आडनावाची मुले मिळून सा जणा होती.

चित्रगुप्त 25/12/2022 - 12:56
वा यार. बहुत बढिया . मला पण लहानपणाची काही गाणी आठवली. "रमया वस्तावया... मैने दिल तुझ कुदिया" - मधील 'कुदिया' हे कुदणे, उडी मारणे या विषयी आहे असे वाटायचे, 'दिल' ही भानगड ठाऊकच नव्हती. त्यामुळे 'तुझ्या ऐवजी मी उडी मारतो' असा अर्थ वाटून मी पलंगावर चढून "मैने दिल तुझ कुदिया" असे जोरने ओरडत धाडदिशी खाली उडी मारायचो. अशा रोज शंभरेक तरी उड्या मारत असेन. यापेक्षाही भारी म्हणजे 'आंचल' म्हणजे काय, हे कळायचे नाही. "छोड दो आंचल, जमाना क्या कहेगा" यातला 'जमाना'म्हणजे 'पायजमा' वाटायचा, आणि चांदोबात वगैरेत कृष्णाच्या पाव्याने गायींना पान्हा फुटायचा, त्यांच्या 'आचळातून' दूध वाहू लागायचे, वगैरे वाचल्यामुळे 'आंचल' म्हणजे तेच 'आचळ' असावेत असे वाटायचे. कुणाला विचारण्याची सोय नव्हती, आणि 'छोड दो आंचल' हे भयंकर चावट वाटायचे. 'चिलमन' म्हणजे काय, हे तर सत्तरीत आलो तरी अजून ठाऊक नाही. " किसने चिलमन से मारा" म्हणजे काहीतरी चिलटे वगैरे मारण्याबद्दल असावेसे वाटायचे. मात्र त्या वयातही या गाण्यातले पेटी आणि तबलावादन खूप आवडायचे. आणखीही अशी बरीच गाणी असतील. आठवल्यावर पुन्हा लिहीन.

योगी९०० 27/12/2022 - 10:17
हा हा ...धमाल धागा..!! मलाही तसा हिंदीचा सुरूवातीपासूनच त्रास होता. चित्रपटात "फौरन चले जाव" असे काही ऐकले की वाटायचे की आता हे फॉरेनला जाणार. बर्‍याच हिंदी शब्दाचा अजूनही अर्थ माहित नाही व तसेच अर्थ लावायाचा प्रयत्नही केला नाही. "ढोलना" म्हणजे ढोल्या प्रेमी असाच समज आहे.

सरिता बांदेकर 27/12/2022 - 20:51
होय असं व्हायचं खरं,आता आठवलं की हसू येतं. पण त्यामुळेच कधी कधी कान पकडून वडील सांगायचे गाण्याचे बोल नीट ऐक. लहानपणी आतासारखं पाहिजे त्यावेळी गाणं ऐकायला नाही मिळायचं मग गाणं पूर्ण नीट समजे पर्यंत अशाच गंमती जमती होत रहात. आठवणी जागवल्या बद्दल धन्यवाद.

सरिता बांदेकर 27/12/2022 - 20:51
होय असं व्हायचं खरं,आता आठवलं की हसू येतं. पण त्यामुळेच कधी कधी कान पकडून वडील सांगायचे गाण्याचे बोल नीट ऐक. लहानपणी आतासारखं पाहिजे त्यावेळी गाणं ऐकायला नाही मिळायचं मग गाणं पूर्ण नीट समजे पर्यंत अशाच गंमती जमती होत रहात. आठवणी जागवल्या बद्दल धन्यवाद.

चित्रगुप्त 27/12/2022 - 22:57
या धाग्याविषयी चर्चा करताना अशी आणखी दोन गाणी मिळाली: एका मित्राला लहानपणी 'वृंदावनका कृष्णकन्हैय्या सबकी आंखों का तारा' असे ऐकू यायचे: "ब्रिन्दाबनका किसनकन्हैय्या सबकी आंखों काटा राम" बायकोला 'हुजुरेवाला, जो हो इजाजत...' असे ऐकू यायचे: हुजुरेवाला, "जो होगी चादर"

नीलकंठ देशमुख 28/12/2022 - 11:30
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. या लेखाचे निमित्ताने, अनेकांच्या गाण्यात विषयीच्या गमतीदार जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या . छान वाटले.

चित्रगुप्त 27/12/2022 - 23:36
इथे "आप जैसा कोई मेरी जिंदगी मे आये.. तो बाप बन जाये" कोणीच ऐकलं नाही काय ?
@ धर्मराजः म्हणजे काय ? हे गाणे मुळात असे नाही होय ? मग आहे तरी काय ? कुण्या बाईच्या जिंदगीत कोणी बाप्प्या आला की 'बाप'च बनणार ना ?

नीलकंठ देशमुख 28/12/2022 - 11:33
त्या काळी ते गाणे असेच म्हणले जात असे..गाण्यात 'बात' हाच चुकीचा शब्द आहे असे नंतर वाटू लागले

कर्नलतपस्वी 25/12/2022 - 11:59
कै च्या कै, नीलकंठ भौ. "जरा होले,होले मोरे साजणा",ऐकल्यावर काय वाटले तुम्हांला? आमच्या वर्गात दोन मोरे आणी दोन होलेवाडीची चार होले आडनावाची मुले मिळून सा जणा होती.

चित्रगुप्त 25/12/2022 - 12:56
वा यार. बहुत बढिया . मला पण लहानपणाची काही गाणी आठवली. "रमया वस्तावया... मैने दिल तुझ कुदिया" - मधील 'कुदिया' हे कुदणे, उडी मारणे या विषयी आहे असे वाटायचे, 'दिल' ही भानगड ठाऊकच नव्हती. त्यामुळे 'तुझ्या ऐवजी मी उडी मारतो' असा अर्थ वाटून मी पलंगावर चढून "मैने दिल तुझ कुदिया" असे जोरने ओरडत धाडदिशी खाली उडी मारायचो. अशा रोज शंभरेक तरी उड्या मारत असेन. यापेक्षाही भारी म्हणजे 'आंचल' म्हणजे काय, हे कळायचे नाही. "छोड दो आंचल, जमाना क्या कहेगा" यातला 'जमाना'म्हणजे 'पायजमा' वाटायचा, आणि चांदोबात वगैरेत कृष्णाच्या पाव्याने गायींना पान्हा फुटायचा, त्यांच्या 'आचळातून' दूध वाहू लागायचे, वगैरे वाचल्यामुळे 'आंचल' म्हणजे तेच 'आचळ' असावेत असे वाटायचे. कुणाला विचारण्याची सोय नव्हती, आणि 'छोड दो आंचल' हे भयंकर चावट वाटायचे. 'चिलमन' म्हणजे काय, हे तर सत्तरीत आलो तरी अजून ठाऊक नाही. " किसने चिलमन से मारा" म्हणजे काहीतरी चिलटे वगैरे मारण्याबद्दल असावेसे वाटायचे. मात्र त्या वयातही या गाण्यातले पेटी आणि तबलावादन खूप आवडायचे. आणखीही अशी बरीच गाणी असतील. आठवल्यावर पुन्हा लिहीन.

योगी९०० 27/12/2022 - 10:17
हा हा ...धमाल धागा..!! मलाही तसा हिंदीचा सुरूवातीपासूनच त्रास होता. चित्रपटात "फौरन चले जाव" असे काही ऐकले की वाटायचे की आता हे फॉरेनला जाणार. बर्‍याच हिंदी शब्दाचा अजूनही अर्थ माहित नाही व तसेच अर्थ लावायाचा प्रयत्नही केला नाही. "ढोलना" म्हणजे ढोल्या प्रेमी असाच समज आहे.

सरिता बांदेकर 27/12/2022 - 20:51
होय असं व्हायचं खरं,आता आठवलं की हसू येतं. पण त्यामुळेच कधी कधी कान पकडून वडील सांगायचे गाण्याचे बोल नीट ऐक. लहानपणी आतासारखं पाहिजे त्यावेळी गाणं ऐकायला नाही मिळायचं मग गाणं पूर्ण नीट समजे पर्यंत अशाच गंमती जमती होत रहात. आठवणी जागवल्या बद्दल धन्यवाद.

सरिता बांदेकर 27/12/2022 - 20:51
होय असं व्हायचं खरं,आता आठवलं की हसू येतं. पण त्यामुळेच कधी कधी कान पकडून वडील सांगायचे गाण्याचे बोल नीट ऐक. लहानपणी आतासारखं पाहिजे त्यावेळी गाणं ऐकायला नाही मिळायचं मग गाणं पूर्ण नीट समजे पर्यंत अशाच गंमती जमती होत रहात. आठवणी जागवल्या बद्दल धन्यवाद.

चित्रगुप्त 27/12/2022 - 22:57
या धाग्याविषयी चर्चा करताना अशी आणखी दोन गाणी मिळाली: एका मित्राला लहानपणी 'वृंदावनका कृष्णकन्हैय्या सबकी आंखों का तारा' असे ऐकू यायचे: "ब्रिन्दाबनका किसनकन्हैय्या सबकी आंखों काटा राम" बायकोला 'हुजुरेवाला, जो हो इजाजत...' असे ऐकू यायचे: हुजुरेवाला, "जो होगी चादर"

नीलकंठ देशमुख 28/12/2022 - 11:30
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. या लेखाचे निमित्ताने, अनेकांच्या गाण्यात विषयीच्या गमतीदार जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या . छान वाटले.

चित्रगुप्त 27/12/2022 - 23:36
इथे "आप जैसा कोई मेरी जिंदगी मे आये.. तो बाप बन जाये" कोणीच ऐकलं नाही काय ?
@ धर्मराजः म्हणजे काय ? हे गाणे मुळात असे नाही होय ? मग आहे तरी काय ? कुण्या बाईच्या जिंदगीत कोणी बाप्प्या आला की 'बाप'च बनणार ना ?

नीलकंठ देशमुख 28/12/2022 - 11:33
त्या काळी ते गाणे असेच म्हणले जात असे..गाण्यात 'बात' हाच चुकीचा शब्द आहे असे नंतर वाटू लागले
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
विरंगुळा
शब्द कल्लोळ! शाळेच्या दिवसात,'विषय सर्वथा नावडे',या अवस्थेत, सिनेमे व गाण्यांमुळे त्यातल्या त्यात हिंदी फार जवळची वाटे.उर्दू आणि हिंदीतला फरक कळत नसल्याने, (अजूनही नाहीच म्हणा!)उर्दू हिंदीतच गणली जाई. गम्मत म्हणजे अनेक शब्दांचे अर्थ माहीत नसत. अंदाजाने शब्दांचे अर्थ लावायचे.त्यातून अनर्थ होत.      'सबद सबद सब कोई कहे सबद के हाथ न पाव'असं कबीर म्हणतात.सिनेमाची शिर्षके,संवाद आणि गाण्यातल्या,अनेक 'सबदांना',मीच 'हाथ- पाव 'देवून चालवत असे.त्यामुळे,शब्दांच्या पलीकडले, सारे काही ,राग 'अडाण्यातच'असे!

(चारोळी विडंबन)-लसं....ग्रहण

कर्नलतपस्वी ·

सुरिया 21/11/2022 - 13:49
हलक्यात काय, नुसते घेण्याच्या सुध्दा लायकीचे लिखाण नाही हे. वेळ जात नाही म्हणून काहीही खरडायचे आणि डकवायचे. . ह्या नाना नानी पार्कातून मिपा जितके लवकर बाहेर पडेल तितके बरे.

कर्नलतपस्वी 21/11/2022 - 14:40
प्रतिसादाशी सहमत आहे. लेखनात गुणवत्ता हवी यात शंकाच नाही पण कोण ठरवणार? प्रत्येकाला आपले लिखाण चांगलेच वाटते. वाचकच ते ठरवणार आणी मुळ चारोळीवर आपल्या सारखाच प्रतिसाद देणार होतो पण कवीच्या मनात या प्रकारचे विचार का आले असावेत याचा विचार करत होतो. एवढेच. नाही पटलं तर सोडून द्या. मिपावरील गुणवत्ता ठरवण्याची काही व्यवस्था आहे का नाही मला माहीत नाही. मिपावर वयाची अट घाला आपोआप नाना नानी पार्क मधून मिपा बाहेर पडेल.

सुरिया 21/11/2022 - 15:40
इथे तरी गुणवत्ता ठरवणार वाचक ओन्ली. कुणाला आवडेल, कुणाला नाही. तिथेही मेजॉरिटी वगैरे काही नाही. सगळा पर्सनल मामला. ते उपरोल्लेखित (वॉव, किती वाट पाहिली हा शब्द वापरायची ;) ) वय लिखाणाचे आहे. लेखकाच्या वयाची अट नसतेच. प्रश्न मनोवृत्तीचा आहे. बाकी बघा तुम्हीच, सूज्ञ आहातच वयोमानापरत्वे.

कर्नलतपस्वी 21/11/2022 - 17:38
कुणाला विनोद आवडतो तर कुणी "टवाळा आवडे विनोद" म्हणून कुचेष्टा करतात. चंडीगढ मधे राॅक गार्डन आहे. १९५७ मधे म्युनिसिपल कर्मचारी नेकचंद यांनी चुपचाप तुटक्या फुटक्या चिनीमातीच्या कप बशा,थाळ्या,सिमेंट चे फेकलेले पाईप,मटके इत्यादी साहित्य घेऊन त्यांना आकार देण्यास सुरुवात केली. तेथील मुर्ती,प्राणी व इतर कलाकृती वेरूळ अजंठा इतक्या सुदंर नाहीत पण त्यांचे सौंदर्य वेगळेच आहे. आज ही बाग चाळीस एकर मधे आहे व जगभरातील प्रवासी याला भेट देतात. अशी अनेक उदाहरणे देता येतील. भंगार मधे सुद्धा काही उपयोगिता व सौंदर्य असू शकते हे नाकारता येत नाही.

सुरिया 21/11/2022 - 13:49
हलक्यात काय, नुसते घेण्याच्या सुध्दा लायकीचे लिखाण नाही हे. वेळ जात नाही म्हणून काहीही खरडायचे आणि डकवायचे. . ह्या नाना नानी पार्कातून मिपा जितके लवकर बाहेर पडेल तितके बरे.

कर्नलतपस्वी 21/11/2022 - 14:40
प्रतिसादाशी सहमत आहे. लेखनात गुणवत्ता हवी यात शंकाच नाही पण कोण ठरवणार? प्रत्येकाला आपले लिखाण चांगलेच वाटते. वाचकच ते ठरवणार आणी मुळ चारोळीवर आपल्या सारखाच प्रतिसाद देणार होतो पण कवीच्या मनात या प्रकारचे विचार का आले असावेत याचा विचार करत होतो. एवढेच. नाही पटलं तर सोडून द्या. मिपावरील गुणवत्ता ठरवण्याची काही व्यवस्था आहे का नाही मला माहीत नाही. मिपावर वयाची अट घाला आपोआप नाना नानी पार्क मधून मिपा बाहेर पडेल.

सुरिया 21/11/2022 - 15:40
इथे तरी गुणवत्ता ठरवणार वाचक ओन्ली. कुणाला आवडेल, कुणाला नाही. तिथेही मेजॉरिटी वगैरे काही नाही. सगळा पर्सनल मामला. ते उपरोल्लेखित (वॉव, किती वाट पाहिली हा शब्द वापरायची ;) ) वय लिखाणाचे आहे. लेखकाच्या वयाची अट नसतेच. प्रश्न मनोवृत्तीचा आहे. बाकी बघा तुम्हीच, सूज्ञ आहातच वयोमानापरत्वे.

कर्नलतपस्वी 21/11/2022 - 17:38
कुणाला विनोद आवडतो तर कुणी "टवाळा आवडे विनोद" म्हणून कुचेष्टा करतात. चंडीगढ मधे राॅक गार्डन आहे. १९५७ मधे म्युनिसिपल कर्मचारी नेकचंद यांनी चुपचाप तुटक्या फुटक्या चिनीमातीच्या कप बशा,थाळ्या,सिमेंट चे फेकलेले पाईप,मटके इत्यादी साहित्य घेऊन त्यांना आकार देण्यास सुरुवात केली. तेथील मुर्ती,प्राणी व इतर कलाकृती वेरूळ अजंठा इतक्या सुदंर नाहीत पण त्यांचे सौंदर्य वेगळेच आहे. आज ही बाग चाळीस एकर मधे आहे व जगभरातील प्रवासी याला भेट देतात. अशी अनेक उदाहरणे देता येतील. भंगार मधे सुद्धा काही उपयोगिता व सौंदर्य असू शकते हे नाकारता येत नाही.
लेखनविषय:
चारोळ्या
विडंबन
विनोद
काव्यरस
उकळी
कैच्याकैकविता
पेरणा-चारोळी विडंबन चहात इडली चहात गुलाबजाम चहात जिलेबी आणि आमची चारोळी संपली (उगाच इकडं तीकडं भटकू नये म्हनून वरीजनल चारोळी इथं डकवली आहे,अर्थात वरिजनल चारोळीकारांची इक्क्षमा मागुन) &#128540,&#128540 वरील चारोळी खुपच हुच्च दर्जाची असावी असे वाटते म्हणून दुर्बोध वाटण्याची शक्यता आहे. खोलवर जाऊन पाहिले तर ही चारोळी राष्ट्रीय एकात्मतेचे प्रतीक वाटते.

काकारहस्य

भागो ·
लेखनविषय:
विनोद
“हेलो, नॅंसी, काय झालं?” “बॉस, तीन सभ्य गृहस्थ आपल्याला भेटू इच्छितात. तुम्हाला वेळ असेल तर.....” सेक्रेटरीने ‘सभ्य’ असा शब्द वापरून इशारा दिला होता. पण मी त्यांची भेट घायचे ठरवले. त्या आधी माझे पिस्तुल टेबलावर दिसेल अशा तऱ्हेने ठेवले. आणि सी सी टी वी वर नजर टाकली. खरेच जरा गुंडे दिसत होते खरे. “ओके,” मी बेदरकारपणे नॅंसीला सूचना दिली. “सर, पण जरा काळजी घ्या.” तिघे जण माझ्या केबिन मध्ये घुसले. “काय उकाडा आहे पुण्यात.” अस म्हणून एकाने फॅन फुल केला. “अरे रूम एसी असताना फॅन कशाला लावलास?” एकाने गॅलॅक्सी फोन काढून टेबलावर ठेवला.
Subscribe to विनोद
© 2026 मिसळपाव