(मुलिंनी धरु नये अबोला)
आमचे परम मित्र व मिपावरचे जगप्रसिध्द कवीवर्य मा रा रा संदिपचंद्र रावजी चांदणे साहेब यांची क्षमा मागुन
माझे हे काव्य पुशप रसिक वाचकांच्या चरणी सविनय सादर करतो.
पेरणा अर्थातच
(मुलिंनी धरु नये अबोला)
मुलिंनी मुलांशी अबोला धरुन बिचार्यांना अडचणीत आणू नये
त्यांच्या मनात विराटच्या झंजावाती खेळी बद्दल विचार चालू असतो
आपली आधाशी नजर दुकानात दिसणार्या (आणि न दिसणार्या) प्रत्येक वस्तूवरुन फिरवू नये
मुलांच्या खिशात असलेल्या एकमेव शंभराच्या नोटेचे हिशेब ढासळू लागतात
मोबाईलची रिंग वाजली की आपली जागा सोडून लांब जाउ नये
मित्रांशी पंगा घेउन मुले तुमच्या बरोबर आलेली असतात
जावे दूरवर फिरायला, उगाच फालतु कारणे सांगु नयेत,
वरवर नाही म्हणताना तुम्हाला मनातून उकळ्या फुटलेल्या असतातच
इमान राखावं पल्सरशी, उगाच बुलेट कडे व्यर्थ पाहू नये
उफाळून आलेल्या भावना, पल्सरच्या आरशात दिसतात याचे भान राखावे
- उखळात कांडणे
विडंबन म्हणून बरे आहे
जबरदस्त हो पैजारबुवा !!
हहपुवा.
=))
अगागागागा!!!!
आरारारारारा!
"चलदूर अंघोळकर" =)) ठ्ठो!
@"पशु रोग" ›››
=)) जबरदस्त.
=))=))
=))))))
अरारारारारा, =))
जब्रा!! :)
खतरनाक विडंबन =))))
ह्या ह्या ह्या =))
ह्म्म,
क्या बात!!!!!!!!!!!!!! भावना
वाचून ड्वाळे भरुन आले
जबरदस्त निमो!
मस्त नीलमोहर
लय भारी. बाडीस
मूळ विडंबन पण मस्त!!!!!!!!!!
:)
दंडवत स्वीकारा पैजारबोवा!!
दंडवत घ्या प्रभूजी :)
हे..हे..हे...
ढबोल्या इतके ......
:))))
मस्तच
ज्ञानोबांचे पैजार यांच्या