ही माझी कविता रेशीमनिळाई या काव्यसंग्रहात प्रसिद्ध होणार होती.... मग ती पुढे एका दिवाळी अंकात छापून आली... जागतिक महिला दिनी , तो बायकोला सरप्राईज देण्यासाठी निदान आमटीभात तरी करून खायला घालू, या विचाराने स्वयंपाकघरात शिरला आणि व्हायचे तेच झाले. ती : आमटीभात खाताना ,खडा आला घासात सखया रे खाऊ कसा, तुझा मी हा आमटीभात ती : शिजलेल्या भातातून आला तो एकटाच दूर शिते शिजलेली , उरली पानी कितीक ही असली पाककला तुझी सारे जाणतात तो : सांग कशी तुजविनाच, निवडू मी डाळतूर तांदूळ हे छळवादी , अन् हा कूकर फितूर भात माझा करपला , आमटीचीही लागली वाट