सावरकरांचे मनोगत मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे - ते मातृभूमी ला उद्देशून हे सांगत आहेत शतदा नकार मज राजमुकुट सोन्याचा, मी तृप्त पाहुनी काळ हा स्वातंत्र्याचा, घेऊन हजारो जन्म तुझ्या उदरातून, मी सदैव राहीन, दास तुझ्या चरणांचा !! प्राणांची देऊन आहुती या यज्ञाला, मी किंचित केले भार कमी खांद्याला, नसता हे जीवन व्यर्थ मानले असते, तुझं कारण आले अर्थ नवे मारण्याला !! चकवून शत्रूला पार समुद्रा केले, ती जन्मठेप मी हसत-हसत सोसियले, जरी अंती आले उपेक्षाच मज पदरी, निळकंठा सम ते अमृत मानूनी प्राशीयले !! हे भारतवर्षे थोर तुझे उपकार, तू दिलेस मनगटात बळ न तलवारीला धार, न तू घेऊन हाती सत्याची विजय पताका, झळकविलेस करुनी दुष्टांचा संहार !! आता मोह नसे कुठलेही या देहाला, खारीचा वाटा माझा या देश सेवेला, हे हृदय हर्षिले न शीश अभिमानाने झुकले, वंदन करण्या माझ्या या मातृभूमीला !!