मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

गेले.. द्यायचे राहुनी तुमचे 500 शें चे ते ऒझे

अत्रुप्त आत्मा · · जे न देखे रवी...
ढिश्श- क्लेमर! :- एका फाइव्हस्टार देऊळाच्या एका 'सेवक' भटजीची सद्य:~कालीन व्यथा! ;) गेले.. द्यायचे राहुनी तुमचे 500 शें चे ते ऒझे माझ्या माळ्यावरी.. आ.. त, करं-कचून बांधलेले..! आलो होतो देवळात मी काहि अभिषेकांसाठी फक्त वर्षाचे "झाले किती???" पाचशे पाचशे शोषिती रक्त अडिच लाखा चा दगड लावलाय त्यांन्नी सेह्विंग्ज ला बाकीच्यांचे निर्माल्य काहि.. शे-कोटिंचा पाचोळा! ================ मूळ गीतकार, गीत - आरती प्रभु

वाचने 4730 वाचनखूण प्रतिक्रिया 11

बोका-ए-आझम गुरुवार, 11/17/2016 - 19:49
आगोबा आणि आता मला वाटते भिती - हे एकापाठोपाठ - हा योगायोग की जाणूनबुजून?

प्रचेतस गुरुवार, 11/17/2016 - 20:26
खी खी खी. मूळ काव्य माहित नसल्याने हे काव्य फारसे मनास भिडले नाही. त्यामानाने हे विडंबन कितीतरी उजवे वाटले.