ही कविता साधी गद्यासारखी- बोलगीतासारखी - वाचल्यास छंदाची लय आपोआप येईल लय जुळवण्यासाठी असे - म्हणजे नेहमीप्रमाणे - वाचावे - नवे होते प्रेम् जे । वर्षांपूर्वी काही । सांग् आहे आताही । ते तसेच् का? भेट्.तो रोजच् तुला । सकाळ्-संध्याकाळी । काळीज् प्रत्येक् वेळी । धड्.धड्.ते का? सदाचा तोच् तंटा । भांडून् झाल्यावर्.ती । होतो खालीवर्.ती । जीव् तसाच् का? तुझ्यासाठी झुरत् । नाही पूर्वीसार्.खा । तरी नाही पार्.खा । प्रेमाला मी आहे माझी खात्री । अस्.शील माझ्यासाठी । घट्ट होतात् गाठी । ओढ्.ल्या तरी हे आधी चवथे आणि शेवटचे कडवे होते : नाही. ती रोमांच- । बेसब्.रीची कात्री । नाही - इत्.की खात्री । वाट्.ते मला.

आवडली. वाचून 'ती न आर्तता उरांत, स्वप्न ते न लोचनी'ची आठवण होणे अपरिहार्यच. रोमांच- बेसबरीची कात्री म्हणजे नीट समजले नाही.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

भेटतो रोजच तुला सकाळ-संध्याकाळी काळीज प्रत्येकवेळी धडधडते का? चार ओळी माझ्याच आहेत :) प्रेमभावनेची उलघाल लै भारी. आवडली कविता !!! नाही. ती रोमांच- बेसबरीची कात्री नाही - इतकी खात्री वाटते मला. अधोरेखीत शब्दांनी सुंदर कवितेची हानी होते का ? चिंतन चालू आहे :)

खरंच शेवटच्या कडव्यात एकदम चुकल्यासारखे होते आहे. वरच्या पूर्ण कवितेच्य मानाने हे कडवे खटकते आहे. विचार खूप सुंदर..! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

विचाराधीन आहे. थोड्या घाईत कविता लिहायची संपवली. एकदोन दिवस स्व-संपादनाच्या डब्यात ठेवायला हवी होती. शेवटचे कडवे "अब्रप्ट" आहे. कदाचित मला जे म्हणायचे आहे, ते म्हणायला त्याहून अधिक जागा देणे आवश्यक आहे. ***बदल केला आहे***

प्रस्तुत कवितेच्या कवीबद्दल आदर आहे ; म्हणूनच कविता माझ्यापर्यंत पोचलेली नसलली तरी त्याबद्दल बोलण्याचा प्रमाद करत आहे. कविता ही वृत्त्तात नीटशी बांधली गेलेली नाही. म्हणजे केवळ तांत्रिकदृष्ट्याच बांधली गेली आहे हे कवीच्या दुसर्‍या पोस्ट मधे स्पष्ट होते. कवितेच्या अभिव्यक्तीशी , शैलीशी , नादाशी , तिच्यातल्या (अभावाने असणार्‍या) अंतर्गत तालाशी व्यक्तिशः मला कुठेही तादात्म्यभाव साधता आला नाही. रही बात आशयाची. हां, इथे थोडे नावीन्य आहे. स्नेहभावातली अपरिचयादवज्ञा , "तेहि नो दिवसा: गता:"च्या जातीची हुरहूर, या सगळ्यातला जो अनामिक, अव्यक्त असा भाव आहे त्याला वाचा फोडण्याचा हा प्रयत्न समजू शकतो. पण ... एकूण बांधणीच्या एकात्मतेअभावी , द बेबी वॉज डीओए. असो. कवीच्या ठायी असणार्‍या अंगभूत समजूतदारपणापायीच इतकी तीव्र प्रतिक्रिया लिहिण्याचा प्रमाद करत आहे.

असा आहे : (एम पी ३ दुवा) (वृत्त काटेकोरपणे बांधले आहे असे मला वाटते.) (येथे चिकटवलेले विजेट का बरे दिसत नाही?)

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

हम्म! बरी वाटली कविता. तितकिशी खास नाही.. तात्या.

मी चौथे कडवे असे वाचून पाहीले तुझ्यासाठी झुरत नाही पूर्वीसारखा तरी नाही पारखा प्रेमाला मी. आहे माझी खात्री पाचवे आहे असेच वाचले.खात्रीच्या पुनरुच्चाराने मजा आली. कविता आवडली.

एकाच कवितेवर बर्‍याच जणांनी खात्री केल्याने आता ते तितके पवित्र वाटत नाही. जाउ दे नवी कविता येउ दे लवकर. धनंजय टच नाही वाटला कवितेत. :-( बाकी अमेरिकेतले प्रेम एका वर्षात खात्री द्यायला सांख्यिकी शास्त्री काय म्हणतात? ;-)

कल्पना सुंदर मांडणी ठाकठीक. शेबटच्या कडव्यातली कल्पना चांगली. ताणले तर तुटते..पण (दोरीला गाठ असेल तर) गाठ मात्र ताणल्याने घट्ट होत जाते असा अर्थ नीट शब्दबद्ध झाला असे वाटले नाही. पुलेशु -- लिखाळ.

कविता तिच्याजागी ठीकच आहे, छान आहे परंतु तर धन्याशेठसारख्या जिनीयसकडून इतक्या सामान्य वकुबाची कविता अपेक्षित नव्हती. हीच कविता मी किंवा अन्य कुणा कामचलाऊ कवीने केली असती तर गोष्ट वेगळी होती! :) आपला, (घन्याशेठचा फ्यॅन) तात्या.

मला मात्र एक वेगळेच गाणे आठवले. विषयांतर झाल्यास माफी असावी.