मी बी कृषि मंत्री होईन म्हणतो अशी एक किरकोळ दुरूस्ती केलीत तर कविता सत्याच्या अधिक जवळ जाईल असे वाटते.

एकूण असा प्रकार आहे तर !!!

मा. सदाभाऊ खोत यांची मंत्रीपदी निवड झाल्याबद्दल हार्दिक अभिनंदन.

राजनीती मंत्री कुणाच्याही नावाने का होईना, मंत्री, प्रधानमंत्री होण्यासाठीच असते. त्यात गैर काय..मला कुणी मंत्री बनविले मी पण नकार देणार नाही (या जन्मात तरी शक्यता दिसत नाही, पण आपला पुनर्जन्मावर विश्वास आहे).

मुटे जी तुम्हाला मन्त्रीपद मिळाल तर तुम्ही स्वीकारणार नाही का??

मुटेजी अशा कविता पाडण्यापेक्षा आत्ता बाजारसमितीबाबत झालेल्या बदलांबद्दल तुमचं मत लिव्हा की! त्यात काय चांगलं काय वाईट ते.

मुलूख मैदानी तोफ फुसकी निघाली...उगाचच आम्ही मोटारसायकलीला ऊस बांधून यांच्यासाठी बेंबीच्या देठापासून बोंब मारत होतो..पोलीसांचा मार पण खाल्ला पोटभरुन...

हा धागा महाप्रलयाच्या दिशेने वाटचाल करू नये म्हणून प्रतिसादांना या धाग्यावर मी उपप्रतिसाद देण्याचे यानंतर टाळणार आहे. कवितेवर वाचक आपापल्या आकलनानुसार मत नोंदवू शकतात. तो त्यांचा अधिकार आहे हे मी मान्य करतो.

१६ ऑगस्ट १९४७ पासून का?

१६ ऑगस्ट १९४७ च्या आधीपासून. लढाया कशासाठी होत होत होत्या? इंग्रज भारतात कशासाठी आले होते? लुटायसाठीच ना? की सातव्या वेतना अयोगाची खैरात करायला, पुढार्‍यांना मंत्रीपदे वाटायला आले होते? भारतात खनीजद्रव्ये, जंगली संपत्ती आणि शेतीमाल सोडून लुटण्यासारखं दुसरं होतंच काय?

भारत लुटायला म्हणजे काय? हे समजाऊन सांगा जरा.

मी बी मंत्री होईन म्हणतो नागपुरची संत्री खाईन म्हणतो .

संघटनेची सीडी करून सत्तेच्या बोहल्यावर चढेन म्हणतो हांगाश्शी आता कसा बरोबर बोललात. नाही तरी त्या शेतकरी संघटनेत आहेच काय?

मुटे साहेब, तुमच्या कविता आणि नागपुरी तडके उत्तमच आहेत लिखाण म्हणून. पण, हा पण महत्त्वाचा आहे आणि तुमच्या वाटचालीबद्दल कल्पना आहे म्हणून मांडतोय (अन्यथा प्रयत्न केला नसता), पण आपण इतर शेतीविषयक जे कळकळीचे लिखाण (उदा. नाखूंचे धागे, मुविंचा शेतीचा प्रयत्न इ. इ.) जे की जेन्युइन आहे यावर भाष्य का करत नाही ? शेतकरी संघटनेच्या पलिकडेही आहे आणि फक्त विद्रोही अथवा आम्हीच कसे "शोषित" या आविर्भावामुळे इथे तुम्हाला थोड्या अनपेक्षित प्रतिसादास सामोरे जावे लागतेय हे तुमच्या लक्षात येतेय का ? भारताततरी शेतकरी आणि इतर अशी इतकी सहज विभागणी सोपी नाहीय. इथल्या बर्‍याच जणांचे कोणी ना कोणी शेतीशी निगडीत आहेत. बरेचजण कोरडवाहू अथवा पडीक शेतीमुळे शहराकडे वळालेले आहेत. त्यांना मातीची, शेताची ओढ आहे. त्या सर्वांना एकाच तराजूत तोलून कुठेतरी तुम्ही लोकांना दुखावण्यापलिकडे काही साध्य करता का मग ? माणसं जोडणं, मुविसारख्या नव्याने शेतीकडे वळू पाहणार्‍यांना मदत, प्रोत्साहन देणं हे जास्त महत्वाचं आहे ना. मग तुमच्यासारख्या जाणकार आणि संघटनेच्या व्यक्तीकडून ती अपेक्षा केली तर काय गैर ? तुम्ही एकदातरी तुमचा अप्रोच बदलण्याचा प्रयत्न करून तर पहा ना. इथे सगळे सामान्यच लोक आहेत, जर तुम्ही त्यांच्याशी ही नेहमीच फटकून वागणार असाल तर ते कसे योग्य राहील? तुम्हीच विचार करुन पहा. लोकांचे तुमच्याशी वागणं हे बर्‍याचदा तुमच्या त्यांच्याशी वागण्याचे प्रतिबिंब असतं (खासकरुन जेव्हा त्या लोकांशी तुम्हाला कसलेच घेणं-देणं (obligations) नसतेय) आणि किमान त्याच्यावर विचार तरी व्हावा असं वाटतं. असो.

एक थांबला की दुसरा येतो, दुसरा थांबला की तिसरा येतो, तिसरा थांबला की चवथा येतो. तुमचं नियोजन सुंदर पण मला काय दहा तोंडे आहेत का दहा लोकांशी दहा मुद्यावर बोलायला?