मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कविता

शैलेन्द्र · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
तू म्हणतेस कवितेतल, तुला काही कळत नाही पण म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही हलकी हसतेस नजरेतून, अदा जीव घेवून जाते मतल्यासह एक सुंदर, गझल सहज होवून जाते ही बेहोशी सखे, कुठल्या मैफीलीत मिळत नाही, अन म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही.. मुक्तछंदात बोलताना, गुंफून घेतेस सहज आर्या , तुझ्या मात्रा मोजताना, गाते अभंग माझी चर्या, काय लघु, काय गुरु, हिशोब काही जुळत नाही, पण म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही.. कविता म्हणजे काय ग, शहाण्यासारख वागायचं, थोडं जगात सांगायचं , अन बराच मनात भोगायचं, आपली कविताही कधी, आपल्यालाच कळत नाही, पण म्हणून काही आपल, कविता होण टळत नाही.. - शैलेंद्र

वाचने 5763 वाचनखूण प्रतिक्रिया 29

अभ्या.. 24/12/2015 - 11:49
अहाहा. ह्याला म्हणायचे काव्य. अप्रतिम शैलेन्द्रा

पैसा 01/01/2016 - 13:20
खूप छान लिहिलंस!

नाखु 01/01/2016 - 14:06
एक तो विशाल्या आणि दुसरा तू.... हाडाचे कवी ( नाहीतर आम्च्या कवीतांनाच हाड हाड म्हणतात) प्रतिसाद मात्र नाखु

स्वप्नज 03/01/2016 - 08:17
पण म्हणून काही तुझ, कविता होण टळत नाही... फारच सुरेख. अप्रतिम काव्य.

सौन्दर्य 03/01/2016 - 09:11
कविता फार आवडली. मोजक्या शब्दात खूप सांगून गेली. मस्तच.