मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

लानपन

ऊध्दव गावंडे · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
तुह्य माह्य लानपनं कसं गेलं मजाकीनं येते यादं घळी घळी नाई भुललो आजुनं धुर्या वरच्या बोरीले जातं व्हतो संगमंग रखवाली पाह्यताचं कशी आंगाले बिलंगं माहा अक्षर खराबं मारे मास्तरं म्हनूनं रमे तुह्यं मनं कसं तेचं अक्षर पाहूनं? जत्री जायाचा जीवाले बाई हरीक केवळा कशी मांगस घेऊनं खनं जरीचा पिवळा टकं लाऊनं पाह्यसं चिची वरं राघू मैना कायं कयलं त्यातलं तूह्या जीवाले सांगना? जीवा वाटते राहूनं व्हावं आजूनं लहानं तूह्या संगचं खेऊनं भागू मनाची तहानं
वाचने 2943 वाचनखूण प्रतिक्रिया 17

शार्दुल_हातोळकर 30/12/2015 - 23:28
मस्त.... छान वाटली कविता....

श्रीरंग_जोशी 30/12/2015 - 23:36
कविता खूप आवडली. तिसरी चौथीत असताना झाडावर दगड मारून पाडलेली बोरेही आठवली :-) .

प्रदीप साळुंखे 31/12/2015 - 21:09
★★★☆☆ तीन स्टार

सुमीत भातखंडे 31/12/2015 - 21:14
छान वाटलं वाचताना

ऊध्दव गावंडे 08/01/2016 - 23:31
आभार मानायला उशीर च झालाय! क्षमस्व! आमचे ओबडधोबड दोन शब्द ऐकून(वाचून,समजुन)घेता आणि वरून कौतुक ही करता! धन्यवाद!