पासपोर्ट, व्हिसा दाखवून आता अगदी विमानतळाच्या आतल्या कक्षात शिरणार तो मायभूत खाल्लेल्या शेवटच्या जाफरानी १२० पानाची पिचकारी विमानतळावरच्याच त्या छान छान नी सुंदर सुंदर फ्लोअरवर पऽऽचाककन मारावी की काय असं तात्याला वाटत होतं, पण दारावरच्या करड्या अधिकार्‍यामुळे ते शक्य झालं नाही.. तात्याला अपमान गिळावा तसा तो मुखरस गिळून टाकावा की काय, असंही क्षणभर वाटून गेलं! छ्या! अमेरीकेला जायच्या आधीच अपमान सुरू? 'नाही! अद्याप मी माझ्या मायभूत आहे..इथे साली कुणाची टाप नाय आपला अपमान करण्याची!' असं स्वगत म्हणत विमानतळाच्या बेसिनमध्ये का होईना, पण पऽऽचाककन थुंकण्याचा आनंद मिळवायचाच असं तात्याने ठरवलं होतं! हा अगदी शेवटचाच आनंद होता. त्याची अमेरीकेतली मिपाकर मैत्रिण भाग्यश्रीकडे गेल्यावर त्याला ते शक्य नव्हतं! भाग्यश्री आणि तिच्या मिश्टरांनी मोठ्या आपुलकीने तात्याला चार दिस अमेरीका पाहायला बोलावलं होतं! "गधडी ही अनुष्का कुठे मागे राहिली की काय? बघ गं जरा कात्रिना!" मुखरस सांभाळत तात्या डाफरला. "ती तुझा तंबोरा गाडीत राहिलाय तो आणायला गेल्ये!" कात्रिना म्हणाली. मुक्तसुनीत, चतुरंग, प्राजू इत्यादी मिपाकरांनी "तात्या, अमेरीकेत आमच्याकडे येऊन तुझं गाणं झालंच पाहिजे!" असा लकडा लावल्यामुळे तात्याचं आयतच फावलं होतं! मुक्तसुनीतने तर "छानसा यमन गायलास तर इथल्या अमेरीकन शॉपमधलं पान खिलवीन आणि कुणाच्या नकळत केवळ एक पिचकारी स्वत:च्या घरातल्या खिडकीतून बाहेर मारण्याची मुभा देईन!" असं म्हटलं होतं त्यामुळेही तात्या मुंबैहून निघताना किंचित शेफारला होता आणि उगाचंच कात्रिनावर डाफरत होता! कात्रिना कैफ आणि अनुष्का या दोन मैत्रिणींसह तात्या आता अमेरीकेचं विमान पकडायला सज्ज झाला होता..