मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अवशेची कविता बिविता....

फुंटी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
फेक प्रोफाइल्सच्या मागे दबल्या गेल्यात असंख्य भावना.... सुखाच्या महालात दडली आहे अस्वस्थ वेदना .. मनाच्या गाभाऱ्यात वंदिल्या मी अबोल निष्ठा ... कुणाला कळणार हा अंतरीचा मनोकंप ... अशा बेफाम ,काळ्या रात्रीच प्रसवतात... शोधत फिरावे जन्माची गुपिते..असंबंध फरफट.... मायेचे असंख्य धागे ....आयुष्याच्या वस्त्रात सापडावेत .... काही क्षण काही धाग्यांनी बांधून दूर निघून गेलीत अनेक माणसे.... कोण कुठले अनामिक आहोत आपण.... एका अद्वैताने बांधलेले... (अमवाश्येच्या काळात माझ्या मनात अशेच इचार येतात याची नोंद घ्यावी.)

वाचने 2717 वाचनखूण प्रतिक्रिया 18

In reply to by एस

अत्रुप्त आत्म्याला यिचारा. तो येस्पट हाय. भ्येट घ्यान्यासाठी यात्या आमोशेला शिंव्वगड रोडवरच्या ढोसा क्यांद्रावर भ्याटा.

In reply to by धन्या

पैसा 26/08/2014 - 15:44
आनी त्याच्या प्रतिक्रियांवर एक अग्यावेताळ पण यायचा प्रतिक्रिया द्यायला फ्रीमधे! @स्वॅप्स, संमंध म्हटलं का ते सगळं आलंच की वो! भुतांसारखेच झाडं शोधत फिरत अस्तात बघा मिपावर! :-/

पैसा 25/08/2014 - 15:19
पहिले २ शब्द वाचून एकदम दचकले होते. नंतर हे मुक्तक समष्टीसाठी नसून व्यष्टीसाठी आहे हे लक्षात आले. (म्हणजे काय ते विचारू नका.)

प्रसाद गोडबोले 25/08/2014 - 17:32
मनाच्या गाभाऱ्यात वंदिल्या मी अबोल निष्ठा .
ह्या कडव्यावर ठेचकाळलो ना राव ...म्हणलं यमक जुळवताय की काय आता *biggrin*

अजय जोशी 25/08/2014 - 19:23
कविता. अजून जरा व्यवस्थित करता आली असती. पण बहुतेक तुम्ही घाईत लिहिली असावीत.