पराचा पारवा होतो
लेखनविषय:
किती हे शांत होते गाव ,जेव्हा मी नवा होतो
अता भेटीस मी आलो तुझ्या की गवगवा होतो
किती गावे इथे सूरात मी, पण दाद ना मिळते
किती केलास तू कल्ला तरीही वाहवा होतो
इशार्यावर इशारे ते कुणाचे सांगना होते
जरा मी हात धरला तर पराचा पारवा होतो
तुझ्यामाझ्यातला हा वाद आता सोडवावा तू -
जरा मी बोललो हलके तरीही वाढवा होतो
अता कळते, कशासाठी मला तू टाळले तेव्हा ..
तुला मी नेहमीसाठी तुझ्याजवळी हवा होतो
डॉ.सुनील अहिरराव
वाचने
2037
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
9
सुंदर ! आवडले.
चांगलय . यावरुन आख्या कवितेची एका वाक्यात वाट लावणारी गावाकडची म्हण आटवली . स्वतंत्र पुरुषविभाग नसल्यामुळे इथ देत नाय. इच्छुकानी व्यनी टाकावा.
मस्त कविता.
अवांतरः बाकी पराचा "पारवा" अवतार किती मजेशीर असेल हा विचार आला आणि हसू आवरेना झालं.
In reply to मस्त by मिसळलेला काव्यप्रेमी
अहाहा काय मजेशीर दृष्य असेल ते. परा गुटरगुं गुटरगुं करत एखाद्या छतावर बसला आहे आणि छाती फुगवुन आणि पिस फुलवुन एका जागेवर गोल गोल फिरतो आहे.


In reply to अहाहा काय मजेशीर दृष्य असेल by ज्ञानोबाचे पैजार
ओ पैजारबुवा, काय जीव घ्यायचा काय, हहपुवा झाली ना इकडे तो फटू बघून...
:)
@जरा मी बोललो हलके तरीही वाढवा होतो>>> मस्त शब्द!
आवडली कविता
परा आजकाल येत नाही इकडे ... नैतर काही खर नव्हत बॉ.
सुंदर !