मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

मद्दान

आतिवास · · जनातलं, मनातलं
कथा
लेखनप्रकार
अनुभव
“शाळा नाही आज, मतदान आहे,” आय म्हन्ली. त्ये काय असतंय बगाया लगी साळत. पोलिसमामाबी व्हते. राती आमच्यातच आल्ते जेवाया. हसले; जा म्हन्ले आत. मोटी मान्सं येकेक आत यणार. मंग म्हाडिक गुर्जी कागुद बग्णार. मोहिते गुर्जी शै लावनार; येक कागुद देणार त्यास्नी. मान्सं गपचिप खोक्यात कागुद टाकून जाणार.. ठप्प करत. आण्णा बसलेले छातीला बिल्ला लावून. म्या म्हन्लं, “मलाबी कागुद; शै; बिल्ला.” आण्णा म्हन्ले, “जा घरी.” बापूकाका आले. म्या बोल्ली “शै.” बापूकाका आण्णांना म्हन्ले, “बाळ्याच्या मेल्या म्हातारीचं नावं आहे यादीत मास्तर. होऊन जाऊ द्या पोरीचीबी हौस!” आण्णा लटलट कापत व्हते. मला वराडले, “जा मुकाट घरी." आण्णांना बापूकाकांचं भ्यावं वाटलं? मद्दान लई वंगाळ. * शतशब्दकथा
वाचने 21104 वाचनखूण प्रतिक्रिया 51

आदूबाळ गुरुवार, 04/10/2014 - 21:57
आन्जी इज ब्याक! कोणी प्रकाशकाने आन्जी-कथांचं एक कॉफी टेबल बुक काढावं. दोन पानांवर एक कथा. डाव्या पानावर कथेची रेखाचित्रं, उजव्या पानावर डोकावून बघणार्‍या खट्याळ डोळ्यांच्या झिपर्‍या आन्जीचा वॉटरमार्क आणि त्यावर इंपोज केलेली शतशब्दकथा. शक्यतोवर शाळकरी हस्ताक्षरात. मजा आ जायेगा. मी पहिला कष्टंबर.

आतिवास गुरुवार, 04/10/2014 - 23:41
हे एक सुंदर स्वप्न रंगवलं आहे तुम्ही आदूबाळ :-) चित्र अगदी डोळ्यांसमोर उभं केलंत. कधी ते वास्तवात येऊ शकलं तर ही तुमची आयडिया नक्की वापरेन. अर्थात तुम्हाला श्रेय देऊन ... (शोधायला सोयीचं जावं म्हणून हा प्रतिसाद माझ्या ब्लॉगवर नेऊन ठेवावा म्हणतेय - अर्थात तुमची हरकत नसेल तरच!)

राही Fri, 04/11/2014 - 00:08
ह्या कथा वाचताना मला मलयाली लेखिका पी. मानसी यांच्या लघुकथा आठवल्या. त्यात अर्थात मिस्किल आंजी नाही. पण मिताक्षरी आणि अर्थबहुल. वर आदूबाळ यांनी म्हटल्याप्रमाणे खरोखर ह्या कथांचे पुस्तक व्हावे. उषा मेहता यांनी अनुवादलेल्या किचन कवितांप्रमाणे छोटेखानी पण आशयघन. लंपन, गोट्या या व्यक्तिचित्रांप्रमाणे ही आंजी सुद्धा मराठी साहित्यात लाडके व्यक्तिमत्व ठरू शकेल.

आतिवास गुरुवार, 04/17/2014 - 08:55
पी. मानसी यांचं लेखन मी अजिबात वाचलेलं नाही - आता मिळवून वाचते! अर्थात आंग्ल अनुवाद - बहुधा साहित्य अकादमीत मिळावीत त्यांची पुस्तकं. वाचायला काहीतरी नवं सुचवल्याबद्दल आभार.

बहुगुणी Fri, 04/11/2014 - 02:56
राही वर म्हणतात त्याप्रमाणे 'मिताक्षरी आणि अर्थबहुल'! ही आंजी सुद्धा मराठी साहित्यात लाडके व्यक्तिमत्व ठरू शकेल. +१०००

किसन शिंदे Fri, 04/11/2014 - 08:49
काय पन ना आन्ना, टाक्लं अस्त यखादं मत आन्जीनं त काय आबाळ कोसळ्ळं अस्तं का. वरून पाश्शेची नोट मिळाली नस्ती का मग. कॉफी टेबल बूकची उत्सूकता आहे.

अजया Fri, 04/11/2014 - 10:04
केसाच्या झिप्र्या आवरत ,गावभर फिरणारी आंजी दिसली.अगदी सपष्ट!

बॅटमॅन Fri, 04/11/2014 - 14:28
हा हा हा, एकच नंबर!!!!!! आदूबाळ म्हंटात ते अगदी खरंय. तसं एखादं बुक्क निघावं अन अखिल म्हाराष्ट्रात पापिलवार होऊन जावं. लै मजा यील तेच्यायला.

आतिवास Fri, 04/11/2014 - 20:00
सर्व वाचकांचे आभार. आन्जीच्या मिपावर येण्याला प्रोत्साहन देणा-या सर्व प्रतिसादकांचे आभार.

योगी९०० Sun, 04/13/2014 - 11:28
आन्जे केल्लेस्स गं मद्दान... आवडेश..... (होऊन जाऊ द्या पोरीचीबी हौस!” - हे एकदम राष्ट्रवादी स्टाईल वाटते..)..

सुधीर Mon, 04/14/2014 - 22:49
मला वाटलं आन्जीला इसरलात की काय मद्दानाच्या पूर्वतयारीत? +१ टू आदुबाळ.

जयनीत Wed, 04/16/2014 - 16:10
ह्या मोठया मान्साईच असंच -ह्यायते. आता हेच बगा थे मोठ मोठे हिरो हिरोइना टीव्हीवर दिन रात ठणाण बोंबलते लोकाईवो मद्दान करा मद्दान करा म्हनुन अन आन्जी करायले गेली तवा अण्णा नाय म्हनाले. आन्जी सोबत नेहमी असंच होतं. ती बिच्चारी गरीब गाय! तिच्यावर सारेच वरडतात शाळेमंधी गुर्जी अन घरी आण्णा. फक्त एक मोत्याच हाय जो तिचं ऐकतो तिनं काय बी म्हटलं तर झोकात शेपूट हलवतो 'गपचिप'.

गब्रिएल गुरुवार, 04/17/2014 - 18:08
यकटी आन्जीच न्हाय. मलाबी ल्हान्पनी मद्दान न्हाय करु दिलं. आता साय्बान्नी आयड्या दिली त्या टाय्मापासून्चा सग्ळा अनुशेश भरून काडायला. सायबांचा लईच इजय आसो.

शब्दसखी Wed, 05/01/2019 - 16:36
तुमच्या आंजीच्या सगळ्या कथा एक नंबर आहेत. आंजीची पंखा झाले आहे.. अजून कथांच्या प्रतीक्षेत....