इतके कठिण कोडे ओळखले याबद्दल अभिनंदन. बक्षिस खरडवहीत सापडेलच.

गाणं ओळखल्याबद्दल अभिनंदन. शब्द न शब्द ओळखून दाखवण्याने तुमच्या अफाट प्रतिभेचे दर्शन झाले. बक्षिस खरडवहीत सापडेल. ;)

तू आणि चक्क कवितेच्या प्रान्तात? मानलं तुला!

माझ्या या भाषांतराच्या रसास्वादाला मिसळपावाच्या चालकांनी प्रतिसाद द्यावा याहून अधिक भाग्य नाही. :) (मीच त्यांच्या खरडवहीत कवितेचा दुवा दिला होता आणि प्रतिसाद द्यायलाच हवा अशी सुविधा करून टाकली होती हा भाग वेगळा तो उगीच जाहिर बोलायचा नसतो. ;) ) मी कवितेच्या प्रांतात अशासाठी की गेले काही दिवस "खैर रे" हा शब्द माझ्या कानात सतत गुणगुणत असतो. कुठे पाच मिन्टे टेकले की २-४ ट्वीटी बर्डस येऊन "खैर रे खैर रे" असा चिवचिवाट करत पिंगा घालतात. गाडीचं इंजिन सुरु केलं की ते "खैर्रर्रर्रर्रर्ररर्रर्रर्र र्रे!" असा अवाज करत सुरू होते. दर रात्री विश्वनाथ खैरे आणि चंद्रकांत खैरे स्वप्नात झिम्मा फुगडी खेळतात. काहीतरी उपाय करणे आवश्यक होते. कविता लिहून हा प्रकार बंद करता येईल काय याचा मागोवा घेत होते. ;)

आता एखादी भयकविता होऊन जाऊ द्या! (नवा कलाप्रकार शोधल्याबद्दल आमचे अभिनंदन.)

अहो नाना, वरील कविते-विडंबनापेक्षा भयंकर काही आहे का? उद्यापासून तुमच्या स्वप्नात वॉ वॉ वॉ वॉ वॉ असं केकाटत मेहमूद आणि शुभा खोटे आले नाहीत म्हणजे मिळवली ;) हुश्श! बरेच प्रतिसाद जमले. ;)

गडाबडा म्हणजे दोन आडव्या रेषा आणि दोन उजवे कंस. :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

शौख नजरेचा तीर तू मारला, मी झालो घाईल... खरोखरच घाईल घाईल म्हणजे गात असतानाच फारच घाईची लागल्यासारखे वाटते तुमची प्यान्ट ढील्ली होत असेल तर जाडी कमी झाल्याची तारीफ करू नका, हे मान्य करा की प्यान्टची नाडी ज्योतिषा कडे विसरलात

या शब्दावर मी पूर्ण ५ सेकंद आणि ४ मिली सेकंद विचार केला. त्यात माझ्या डोळ्यासमोर तो रांगडा जाट सन्नी देओल उभा राहू लागला. अहो, हिंदी-उर्दूने इतके नाजूक शब्द आपल्याला दिले असता हे काय मध्येच घायाळ सन्नीला आठवायचं ;) म्हणून घाईल :D

रंगीली शोभलं असतं पण भाषांतराचेही काही नियम असतात :( ते पाळावेच लागतात. ;)

करमणूक खरीच. माझ्या या काव्याविष्कारावर इतके प्रतिसाद जमतील अशी कल्पना नव्हती आणि या विडंबनाला कोणी टवाळा आवडे विनोद असेही म्हणू शकत नाही ही जमेची बाजू. ;) आपली (टवाळ) प्रियालीताई याहीपेक्षा भयंकर काही असू शकते का या विसुनानांच्या प्रतिसादावर अधिक विचार करता, मिसळपावाने आपला शिक्का उमटवण्यासाठी मराठी गाण्यांची हिंदी भाषांतरे करून मराठी काव्याची खुबसुरती इतरांपर्यंत पोहोचवावी असे वाटते. ;) उदाहरणादाखल, काही कवींना खुराक - बुगडी मेरी सांड गयी, जाते सातारेकु हो जाते सातारेकु चुगली नहीं सांगना हो, कोई इसके म्हातारेकु इसके म्हातारेकु मेरे शेजारी तरुण रहता है टकमक टकमक मेरेकुच बघता है कभी खूण करके जवल बुलाए जवल बुलाए कभी भुल गयी नहीं ग बाई मै उसकी इशारेकु उसके इशारेकु

जिवंत आहे की मेलेला? हे कोड्यात कोडे काय असावे? (कोड्यात) प्रियाली

तुम्हाला गाणं ओळखता आलं नाही म्हणजे मी भाषांतर सुरेख केले की क्रिप्टीक केले असे तुम्हाला वाटते? ;) =))

अहो ती भयकथा नव्हती. म्हणजे भयकथाच पण सामाजिक कथा असणार, अमानवी नाही. (अरेरे! हे काय क्रिप्टीक होत चाललं आहे - ह. घ्या) ती कथा लक्षात आहे पण ती लिहायला बर्‍यापैकी वेळ लागेल. लिहिन लवकरच.

खैर रे खैर रेचे भूत माझ्या डोक्यात जागे करण्यात ज्या मांत्रिकांचा मोलाचा वाटा आहे त्यांना माझा प्रणाम. - प्रियाली खैर

तशी पाककृती करण्यास अतिशय सोपी आहे. लघुपाककृती स्पर्धेत पहिले बक्षिस मिळवेल. ही पाककृती करण्यासाठी जठराग्नी अर्रर्र अंतराग्नी प्रज्वलित करण्याचीही गरज नाही परंतु त्यासाठी लागणारे जिन्नस सध्या घरात नाही. ;) आणायला निघालेच आहे, परतले की लिहिनच. ;) आपली (बल्लवाचार्या)प्रियाली

देरीने आलात पण दुरुस्त आलात, त्यामुळे बक्षिस देणे भाग आहे. असे गाणे ओळखले की मनाला अनोखा तोष होतो.