मागे त्या कीटकनाशक कंपनीच्या मालकाला बोलावून अवघड प्रश्न विचारून ग्रिल करणार्या आमीरने, दारूविषयीच्या भागात मात्र, चित्रपटांमुळे दारूला मिळालेले ग्लॅमर, त्यामुळे नवीन पिढीवर पडणारा प्रभाव, याकडे सोयीस्कर दुर्लक्ष केले. किमान स्वतःच्या चित्रपटात दारूचे ग्लॅमराईज्ड चित्रण करणार नाही असे जाहीर केले असते तरी त्याची बांधिलकी दिसून आली असती.

वृद्धांच्या समस्या ही एक सामाजिक समस्या आहे, आणि त्यावर मिपावर जालावर अनेकवेळा काथ्याकुट झालेला दिसतो. नवीन असं काही नसल्यामुळे आजचा भाग पाहण्याचा मुडच होत नव्हता. पण, सोत्रीच्या धागा रैवारी हलवायचाच असा मनोमन संकल्प असल्यामुळे आजचा भाग पाहावा लागला. (आता काय दोनच तर भाग राहीले) :) बाकी, आमिरखानचे डोळे आज सुरुवातीपासुनच भरत होते. विषयच तसा असल्यामुळे क्यामेराही नीट फिरत होता. असो. वृद्धांसाठीचे क्लब, एकटेपणावर विवाह हा एक मार्ग. आणि अशा विविध बाबी आजच्या भागात संपन्न झाल्या. आयुष्याचा आणखी एक डाव प्रसन्न अशा जोडप्यानं सुरु केला. त्यांची छबी टीपण्याचा मोह आवरता आला नाही. बाकी, प्रतिसाद सवडीने टाकतोच.

पाणी हेच जीवन आहे. पाणी. दुषित पाणी. पाण्याचे नियोजन. टँकरचा पाणीपुरवठा, होणारे अपघात. पाण्याच्या समस्या, गटाराच्या पाण्याने आंघोळ, पाण्यासाठी काय नियोजन केले पाहिजे. पाण्याचा योग्य वापर. असो, धन्यवाद. उफ्ह, ओह, गाल फुगवणे. इत्यादि. -दिलीप बिरुटे

बारावा भाग संपला. हिंदुस्थानातील शिल्पकार. सत्यमेव जयतेचा आज शेवटचा भाग होता. आज कोणता विषय घेऊन आमिरशेठ येतात त्याची उत्सुकता होतीच. आज शेवटचा भाग असल्यामुळे आमिरखानंनं आत्तापर्यंतच्या भागांमुळे कोणी दुखावले असतील तर चुकभुल देणेघेणे असे सांगुन माझा उद्देश केवळ आहे ती परिस्थिती दाखवुन काही बदल व्हावेत या अपेक्षेने आपल्यासमोर विविध विषय घेऊन आलो असे सांगुन मुद्याला हात घातला. गुजरात भुकंप आणि दंगलीनंतर काहींच छत्र हरवलं अशा लहान मुलांचा सर्वोदय संस्थेनं सांभाळ केला. जम्मु-काश्मिरमधे गुलाम कादीर आणि आशा भट यांनी कसा भाईचारा स्थापित केला आहे, आणि गुलाम कादीरांनी काश्मिरमधुन गेलेल्या पंडितांनी परत यावे अशी हाक घातली. 'डोंग’( उल्लेख चुकत असावा) जमातीला कशी अस्पृष्यतेची वागणुक मिळत होती त्यांना सन्मानानं जगायला लावुन संघटन करुन दलितांना जमिनदाराच्या ताब्यात गेलेल्या जमिनी मिळवुन दिल्या. देहव्यापारातुन स्त्रिया, मुली, यांची मुक्तता करणारी स्मिता. सुभाषिनी आपल्या मुलाला अनाथालयात शिकवुन त्याच्या बळावर गरिबांसाठी मोफत सेवा देणारं रुग्णालयाचं स्वप्न पूर्ण केलं. विकलांगासाठी शिक्षण आणि रोजगार मिळवुन देणारी नसिमा. कॉलेज करता करता शाळेत न जाणा-या मुलांना एकत्र करुन शिकवणारा बाबर. आणि सरकारी शाळांमधुन उत्तमातलं उत्तम शिक्षण मिळावं यासाठी विप्रोचे मालक अजिमप्रेमजी यांच्या आर्थिक मदतीतुन राष्ट्रनिर्माणाचं एक स्वप्न साकारतंय. (नावांच्या बाबतीत चुभुदेघे) अतिशय धावपळीत उरकलेला आजचा भाग. हिंदुस्थानातल्या समाजासाठी काहीतरी करणा-यांचा धावता आढावा. या देशात काही चांगलंही होत असतं त्याची ओळख देणारा भाग. बाकी, एवढा देशप्रेमानं भारावलेला भाग पण फार कमी जणांचे डोळे भरलेले दाखवता आले. बाकी, आणखी दोन शब्द आणि आभार प्रदर्शन थोड्याश्या सवडीनं. जाता जाता : आज दै. लोकमतच्या मंथन पुरवणीत वाचलं अमेरिकेतली टॉकशॉवाली ओप्रा विनफ्रे (च्यायला काय अवघड नाव आहे) बाई म्हणे जीच्या कार्यक्रमाला उतरती कळा लागल्यामुळे जगभरातल्या समकालीन सामाजिक प्रश्नांचा गुंता उलगडण्याचा प्रयत्न करणार आहे. नुकतेच भारतातल्या विशेषतः मुंबैतल्या झोपडपट्टीमधे फिरवुन म्हणे भारतीय कसे (गुण्यागोविंदानं) राहतात वगैरे असा विषय घेऊन 'ओप्राज नेक्स्ट चाप्टर' मधे दाखवलं. पुढेही जगभरातील दु:ख, दारिद्र्य, दाखवत ती बाई फिरणार आहे. आमिरनं स्टुडियोतुन बाहेर पडुन तिच्यासारखंच सत्यमेव जयतेचा दुसरा भाग सुरु करावा, कारण सामाजिक आणि दु:खाच्या प्रश्नांना मध्यमवर्गीयांकडुन चांगले पाठबळ मिळते आणि 'माध्यमातुन' अशाच विषयांवर मार्केट व्हॅल्युही कॅश करता येते, असं माझं रोखठोक मत आहे. -दिलीप बिरुटे

सत्यमेव जयते चा दुसरा भाग सुरु झालाय आजचा विषय महिलांवरील बलात्कार... :/ स्टार प्लस. -दिलीप बिरुटे

निर्भयाचा विषय घेऊनही कालच्या भागात अमिरखानला काही हाती लागलं नाही. कालचा भागात बलत्कार करणा-याचं काही होत नाही, दुर्दैवाने असाच संदेश गेल्याचे दिसते. टीआरपीच्या बाबतीत सर्वत्रच छापून आलंय की दुस-या भागात अमिरखान आणि त्याच्या टीमला काही जमले नाही म्हणून. ’सत्यमेव जयते विरोधाभासाच्या विळख्यात’ (दुवा दैनिक लोकमतला जातो) ज्या महिलांवर असे प्रसंग आले त्यांचे अनूभव ह्दयद्रावक होते. एकतर शारीरिक आणि मानसिक आघात पण समाज आणि न्यायपालिकेकडून आलेला निष्ठूरतेचा अनूभव हे पाहतांना दु:ख नक्कीच वाटत होते. -दिलीप बिरुटे