मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तुला जमावे मला जमावे

सोनल कर्णिक वायकुळ · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
तुला जमावे मला जमावे त्रास जीवाचे सोडून देणे डोळ्यामधल्या पाण्यालाही जमून जावे वाहून जाणे दोन मनांच्या मधले अंतर आहे केवळ टोचत राहणे कसे कळावे खुळ्या मनाला निवडुंगाचे बहरून येणे भास जगाचे खासच फसवे त्यात जडावे दुर्धर रुसवे.. ओठांवरचे शब्द गरिबडे श्वासागणती खडतर होणे आठवणींचे गुलाब हळवे नको उशाशी काटे जपणे निर्माल्याचे प्राक्तन घेउनी जन्मा यावे आपले जगणे

वाचने 2002 वाचनखूण प्रतिक्रिया 10

इन्दुसुता 24/12/2011 - 02:37
तुमच्या सगळ्या कविता मला समजतातच असे नाही ( दुर्बोध असतात असे अजिबात म्हणायचे नाही ) , पण ही कविता समजली आणि खूप आवडली

नगरीनिरंजन 24/12/2011 - 10:21
कविता खूप आवडली.
निवडुंगाचे बहरून येणे
वा!

धन्या 24/12/2011 - 13:25
सुंदर आहे कविता !!!
आठवणींचे गुलाब हळवे नको उशाशी काटे जपणे निर्माल्याचे प्राक्तन घेउनी जन्मा यावे आपले जगणे
या ओळी तर खासच.

सोनल कर्णिक वायकुळ 27/12/2011 - 11:14
प्रान्जळ प्रतिसादाबद्दल सगळ्यान्चे खुप खुप आभार. :)