हा हा हा हा... पा़कृ ची पद्धत आणि पाकृ दोन्ही पण जाम आवडले...

.

स्टेप क्रमांक एक आणि दोन यांची अदलाबदल करणे. महिला वर्गाने आत्ताच्या दोन क्रमांकाच्या "पायरी"तली पहिली दोन वाक्य वगळायची. आमरसात मीठ (आणि साखरेची) भेसळ करण्याचा निषेध.

ताटात पोळ्यांचा ढीग आणि वाटीत रस हे काही जमलं नाही . ताटात पोळ्यांचा ढीग आणि रसाचं पातेलं हे अगदी झक्कास होईल. आंबे एप्रील फळवाल्या इज्याकडूनच घ्यावे.

वातानुकुलित घरात रहात नसाल तर कृती करायच्या मोसमात शर्ट घातला नसेलच..शर्ट असेलच घातलेला तर शर्ट काढून मग बनियन काढा..स्त्री वर्गाने एखादा जुना अ‍ॅप्रन चढवावा.

एकाच मोसमात स्त्री पुरुषांना वेगळा न्याय का म्हणून? हा स्त्री जातीवर अन्याय आहे!!!--निळुत्सु.

च..रस काढल्याचा मेहनताना म्हणून कोयी आणि साली स्वतःच चोखुन चोखुन पार पांढर्‍या फट करुन टाका.

शिंगल दिसता? नोकरी साठी परगावी वाटतं? पगार कीती.....- निळोपंत (जोशी, देशपांडे किंवा कुळकर्णी, जे तुमचे नसेल ते लावावे. ;-) ) अरे पोरासोरांना पण देत चला कोयी अन साली चोखायला.. मजा असते यार!

ताटात पोळ्यांचा ढीग

आँ? शिंगल आहात याची शंका आहे आता? ढीग आला कुठुन ते द्याकी राव? इथं ब्रेडावर गुजराण आहे. ;-)

शाहरुख, शर्ट काढण्याची घाई करु नका. आधी बाजारातून आणलेले आंबे चाळणीत स्वच्छ धुऊन घ्या. फळांवर पावडरी मारलेल्या असतात म्हणून ही काळजी. नंतर हे धुतलेले आंबे थंड पाण्यात बुडवून ठेवा. (कलिंगड कापण्यापूर्वीही असेच थंड पाण्यात बुडवून ठेवतात.) अंगावर डाग पडू न देता आंबे पिळायचे कौशल्य असणार्‍या व्यक्तीने बनियन, शर्ट अगर काहीही काढले नाही तरी चालते. लहान मुले आंबा चोखून खाणार असतील तर मात्र त्यांचे वरचे कपडे जरुर काढावे लागतात. आंबा हापूस असो, अगर पायरी त्याचा देठ काढण्यापूर्वी तो सगळ्या बाजूंनी दाबून मऊ करुन घ्यावा लागतो. हापूस आंब्यात गर असतो. एकदम देठ काढून आंबा पिळल्यास साल फाटून गरासह कोय धप्पकन पातेल्यात पडते. यासाठी आंबा मऊ करावा लागतो म्हणजे घट्ट असलेल्या गराचा रस होतो. कोयीला चिकटलेला गर काढताना हात चिकट होतात त्यामुळे वाटीभर दूध गरजेचे असते. त्यात हात बुडवले, की रस त्यात उतरतो आणि हात स्वच्छ होतो. हे दूध नंतर रसात घालायचे असते. रसातील गाठी हाताने मोडाव्यात, हे ठीक आहे, पण खाणार्‍यांची आवड कशी असेल हेही बघावे लागते. काहींना एकजीव आमरस आवडतो. अशावेळी रसात हँड मिक्सर फिरवावा लागतो. सगळेच आंबे मधुर चवीचे नसतात. काही रसाला आंबटही राहिलेले असतात. त्यामुळे आंबरस झाल्यावरही त्यात पीठीसाखर घालावी लागते. मीठ आणि मीरपूड किंचित चवीपुरते घालतात. मीरपुडीने आंबरस बाधत नाही. इतके केल्यावरही खाताना वाटीत चमचाभर तूप घालतात. कारण आंबरस हा उष्ण असतो. नकळत तो आतड्यावर परिणाम करतो. म्हणून तुपासह खावा लागतो. येथे प्रत्येकाच्या आवडीला स्वातंत्र्य. आंबरस खाल्ल्यावर लगेच त्यावर भरपूर पाणी पिऊ नका. ही काळजी अवश्य घ्या. मजा करा. :)

आंबे पिळण्याचा फोटो टाकला असतात तर धागा जरा आणखीन रोचक झाला असता , जाणकारांनी प्रकाश टाकावा :)

रेसिपी खूप छान. त्यातलं. ४. काही मंडळी रस मिक्सरमधून काढतात..शप्पथ आहे तुम्हाला असे कराल तर..हातानेच रस एकजीव करा. ही स्टेप वाचली आणि खुदकन हसू आलं. :)

एक पातेलं कसं चालेल? एक छोटं आणि मुख्य रसासाठी मोठं. एखादा चुकून खराब आंबा असला तर चांगल्या रसात मिसळू नये म्हणून आधी छोट्या पातेल्यात पिळून मग मोठ्यात घालायचा.

या विकांताला नक्की....

या पेक्षा पुण्याला या, दुर्वांकुरला जाउ, कॉलिंग गणेशा गणेशा

मस्तच..! :)

हि पाकृ आंब्याशिवाय कशी करता येईल ?

आमरसात मीठ ??

>>> रस काढल्याचा मेहनताना म्हणून कोयी आणि साली स्वतःच चोखुन चोखुन पार पांढर्‍या फट करुन टाका. आम्ही ह्या कृतीचं तंतोतंत पालन करतो... - पिंगू

सालींमध्ये बरेच जीवन सत्व असते असे वाचले आहे मग साली चोखुन शिल्लक ठेवायच्या?

हल्ली काय एकाहुन एक अवघड पाकृ येताहेत. आता 'नळाच्या पाण्या' (Tap Water)ची पाकृ कोण देणार आहे?

बाळकरामच्या पाकृची आठवण झाली

आमच्याकडे आमरसाबरोबर गवसणीच्या पोळ्या करतात.

"रसाचं पातेलं जवळंच ठेवा..संपवून उठा आणि झोपायच्या खोलीकडे प्रस्थान करा" हे मात्र एकदम खरं आहे.

काय अट्टल पाक्रु आहे. आपल्याला तर बुवा जाम आवडला आमरस. झाडावर आंबे आहेत तोवर याचा पुरेपुर आनंद घेनार. स्टेप नं वन :

हात स्वच्छ धुवा.

यानंतर डायरेक्ट जेवन झाल्यावरच हात धुवायचे.

असा भरपुर सुगन्धी हापुस आमरस घ्यावा !! जेवढ रस तेव्ढेच गावराण तुप.......तेवढिच साखर................. आणि......... अरे नुस्ते बघताय काय? ओरपा ना.......................................आणि द्या ताणुन...........