मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

दारासमोरचा रस्ता

अवलिया · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
दारासमोरचा रस्त्यावर असलेले अनेक खड्डे काही लहानपणी गोट्या खेळतांना पडलेले क्रिकेटचे स्टंप लावतांना काही तर काही असेच काळाच्या खुणा बाळगण्यासाठी तयार झालेले. चुकार दगडं मधुनच वर येत पायाला टोचत आणि धुळमाती अंगावर उडवत खेळतांना वेळेचे भान नसे. पावसाळ्यात डबके झालेल्या रस्त्यावर थपथप भरलेल्या पाण्यात मारलेल्या उड्या अन् पायाला लागलेला चिखल घरभर पसरत असे. आता डांबरीकरण झाल्यावर मऊसुत रस्त्यावरुन चालतांना उगाचच पाय कुठेतरी ठेचकाळतो काहीतरी टोचतं आणि चिखल लागल्याचा भास जाता जात नाही.

वाचने 4683 वाचनखूण प्रतिक्रिया 25

टारझन Tue, 02/15/2011 - 13:23
वाह नाना .. जबरा कवीता .. आता "पांदीकडचा रस्ता " ही येऊ द्या .. बघा पायाला अजुन काही लागतं का !! आजकाल त्या चार भिंती आल्यामुळे 'तो' टच .. 'ते' फिलिंग काळाच्या पडद्या आड हरवलंय कुठेसं .

In reply to by अवलिया

टारझन Tue, 02/15/2011 - 13:33
कवितांचे विडंबन करण्या सारखा सुमार प्रांत आमचा णाही :) गणेशा किंवा प्रकाश१११ किंवा पाषाणभेद गेला बाजार ओगले काका ह्यांनी हे षिवधणुष्य उचलावं असं वाटतं !! डॉ. दिवटेंनीही 'शेतीला सोनखत' कसं द्यावं ह्यावर मार्गदर्शनपर कविता द्यावी असे जाता जाता णमुद करतो :)

मिपावरच्या सदस्यत्वावर पडलेले अनेक चट्टे काही अवांतर केल्यावर पडलेले पालथे धंदे करताना काही तर काही बळंच प्रेमीला मटेरीयलसाठी तयार केलेले. चुकार धागे मधुनच इंचा इंचाने बोर्डाला टोचत आणि चिखलफेक अंगावर उडवत लुत्फ उठवताना वेळेचे भान नसे. लाळेचे डबके झालेल्या जळजळीनी भरलेल्या खमंग धाग्यावर मारलेल्या मजा अन् हाताला लागलेला इनो किबोर्डभर पसरत असे. आता प्रतिमा परिवर्तन झाल्यावर मऊसुत धाग्यावर प्रतिसादताना उगाचच पालथे धंदे आठवतात खरडवही दिसते आणि मालकांची खरड आल्याचा भास जाता जात नाही.

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

मृत्युन्जय Tue, 02/15/2011 - 16:10
परा धागा हॅक करायची मकीची सवय लागली तुला. अवलियासेठ आता परासाठी पण एक गजरा आणि शाल (चुकुन पैठणी लिहिणार होतो पण वेळीच लक्षात आले) तयार करा ५ व्या भागात.

पैसा Tue, 02/15/2011 - 22:34
अवलियांची कविता, आणि पराचा प्रतिसाद, दोन्ही दाद देण्यासारख्या मस्त जमल्यात!

ज्ञानेश... Wed, 02/16/2011 - 10:31
पर्‍या आणि टार्‍याचे प्रतिसाद वाचून सकाळ सार्थकी लागली. नानासाहेबांचे काव्य उत्तमच.

मैत्र Wed, 02/16/2011 - 10:41
नाना साहेब... पराने त्यावर षटकार मारला आहे पण मूळ डाव सुरू करण्याचं आघाडीच्या फलंदाजाचं श्रेय त्याला देता येत नाही... केवळ जबरा!