या पूर्वीचा दुवा एक स्वप्न प्रवास (१) http://misalpav.com/node/1699 एक स्वप्न प्रवास (२) http://misalpav.com/node/1712 एक स्वप्न प्रवास.(३) http://misalpav.com/node/1785 एक स्वप्न प्रवास.(४) http://misalpav.com/node/1797 एक स्वप्न प्रवास.(५) http://misalpav.com/node/1859 ढग मिळवण्यासाठे करावे लागणारे हे सगळे उपद्व्याप पाहुन मी वैतागलो. आणि वैतागुन म्हणालो सुद्धा "जाउदे सालं तुझ्या स्वप्नात जायचं....गेलं ढगात" एवढे बोलतो न बोलतो तोच मला जाणीव झाली....मी खरंच ढगात गेलो होतो. (क्रमश:)............................................ मी ढगात गेलो....सर्वत्र धुके धुके होते..मला खरंच वाटत नव्हते.मग मी जोरात हाताला चिमटा काढला.कोणीतरी जोरात ओरडले. मी बहुतेक माझ्या शेजारी बसलेल्याच्या हाताला चिमटा काढला होता. "ढिलायन्स च्या नव्या ढग हवाई सर्व्हीस मध्ये आपले स्वागत आहे. "करलो आसमान मुठ्ठीमें" ढिलायन्स इंडस्ट्रीज ची खास तिन्ही लोकांना जोडणारी एकमेव सर्व्हीस.......ढिलायन्स ढग हवाई सर्व्हीस".लांब कोठेतरी अनाउन्समेंट झाली.आवज कोठुन येत होता याचा अंदाज येत नव्हता.काहीतरी मोकळे विस्तीर्ण दालन असावे आणि आणि त्यात एका टोकावरुन बोलावे तसा काहीसा तो आवाज होता.ढगात गेलेल्या सगळ्या यात्रेकरुंचे स्वागत असो.आपला प्रवास सुखद होइल् अशी आम्ही आशा करतो.थोड्या वेळाने हवाई यक्षीण आपल्यापाशी येऊन प्रवासासाठी योग्य त्या सूचना देईल्. कृपया त्यांचे पालन करावे.आपला प्रवास उत्तम व्हावा म्हणुन ढिलायन्स ढग हवाई सर्व्हीस कटीबद्ध आहे. मी कशावर बसलो होतो ते कळत नव्हते.बसलो होतो की उभा होतो तेच कळत नव्हते. पण काहीतरी मऊ मुलायम असे होते.समोरचे काही दिसत नव्हते इतका धूर होता. इतक धूर असूनही डोळे मात्र चुरचुरत नव्हते. पण आसपासचे काहीही दिसत नसल्यामुळे हालचाल करणे अवघड होते. आपण चालायला लागायचो आणि कशाला तरी अडखळून् धडपडायचो.मी जैसे थे म्हणजे उभ्याने बसून् किंवा बसुन उभ्यानेच अवस्थेत रहायचे ठरवले. थोड्यावेळाने माझ्या खांद्यावर एक नाजूक स्पर्ष झाला. मी इकडे तिकडे पाहीले धुक्यामुळे आसपासचे काहीच दिसत नव्हते.मला उगाचच झूम झूम ढलती रात.........कही दीप जले कही दिल.......... .आयेगा आनेवाला...भटकी हुई जवानी मंझील को ढुंढती है......गुमनाम है कोई.... ही आणि तत्सम गाणी आठवायला लागली. आणि हुडहुडी भरली. जाम टरकलो. इकडे तिकडे काहीच दिसत नव्हते.आणि खांद्याला स्पर्ष तर झाला होता. मला वाटले की आता काही खरे नाही. भूताटकी वगैरे सारखे काहीतरी नक्कीच होते. थोडेसे बरेही वाटले कारण भूत दाखवून "अं. नी. स." ने ठेवलेले १० कोटींचे बक्षीस मिळवता येणार होते. "भूते नसतात भूते नसतात भूते नसतात भूते नसतात" मी मनातल्या मनात मोठ्याने म्हणु लागलो. ...........पण समजा असले तर ?.......भूत् असले तर ते स्त्री भूत असावे........पटकन माझ्या मनाने उत्तर दिले. हिंदी चित्रपटात पुरुष भूते हिडीस भयानक दाखवतात.आणि स्त्री भूते;सुंदर नाजूक,सुस्वभावी अशी दाखवतात ( त्याना सूगरणही दाखवले असते तर.......).मधुबाला , साधना ,वहीदा रेहमान,हेमा मालीनी,डिम्पल सगळ्यानी एकेकदा तरी भूत साकारलय. पुन्हा एकदा खांद्यावर नाजूक स्पर्ष... माझ्या सर्वांगावर काटा फ़ुलला पण तो भितीने होता की कशामुळे ते कळेना. अचानक मझ्यासमोर एक केशरी रंगाचा ट्रे आला. ट्रे अधांतरी दिसत होता.आता माझे पाय लटलट कापु लागले हुडहुडी मुळे दात एकमेकांवर आपटुन त्रिताल आडाचौताल आणि दादरा हे सगळे ताल द्रुत् लयीत वाजू लागले. गाण्यात एखाद्या चांगल्या हरकतीला "दाद" देतात तसा मी इथे "दात" देत होतो अशी एक क्षुद्र कोटी त्याही अवस्थेत मनात येउन गेली. कोठुन तरी आवाज आला " तुमच्या समोरच्या ट्रे मधे पिवळे गॊगल आणि इतर वस्तु आहेत. सर्वप्रथम पिवळा गॊगल लावा त्यामुळे तुम्हाला धुक्यात दिसु शकेल.आणि इतर वस्तु ओळखता येतील." मला कुठुन या भानगडीत पडलो असे एक क्षण वाटुन गेले पण नंतर दरयावर्दी सिंदबाद ; हतीम बिन ताई या सर्वाना कोणकोणत्या परिस्थितीतुन जावे लागले होते याची आठवण झाली.बघुया तर पुढे कायकाय होतेय् ते असे म्हणुन मी त्या केशरी ट्रे मधुन पिवळा गॊगल उचलुन डोळ्याला लावला.त्यासरशी मला सगळे कसे लख्ख दिसायला लागले.मी एका विस्तीर्ण दालनात बसलो होतो. सर्वत्र सोनेरी धुके पसरले होते लोक सोनेरी रंगाच्या खुर्चीत बसले होते. समोरुन एक सोनेरी केसांची. सुवर्णकांतीची सोनेरी वस्त्रे परिधान केलेली यक्षीण आली तिने मला हसुन तिचे सोनेरी दात दाखवले.....एका सोनेरी रंगाच्या ग्लास मधुन तिने मला नजाकतीने कसलासा सोनेरी द्रवपदार्थ देउ केला. मी हरखून गेलो. हे म्हणजे एखाद्या शेख सुलतानाची ठेवावी तशी बडदास्त झाली.ग्लास ऐवजी तीने तो सोनेरी द्रवपदार्थ जर सुरई मधुन माझ्या चषकात ओतला असता तर......मला मी खरोखरचा सुलतानअसेच वाटले असते. कसा आहे ते पहावे म्हणुन मी तो स्वर्गीय सोनेरी द्रवपदार्थ ओठाला लावला......ह्या...पार फ़सलो. ते शुद्ध पाणी होते.मला कळेना पाणी सोनेरी कसे झाले. हां.आत्ता लक्षात आले. सोनेरी केसांची.. सोनेरी वस्त्रे परिधान केलेली सुवर्णकांतीची यक्षीण तिचे सोनेरी दात. सोनेरी रंगाचा द्रवपदार्थ ...ही सोनेरी करामत मी घातलेल्या त्या पिवळ्या गॊगलची होती. गॊगल डोळ्यावरुन् काढला तर काय पुन्हा सगळे एकदम गायब झाले. घॊगल डोळ्यावर चढवला त्यासरशी मला पुन्हा सगळे कसे लख्ख दिसायला लागले. हे म्हणजे मिश्टर इंडिया पिक्चर मधल्यासारखे झाले होते. एकंदरीत अशी गम्मत होती तर. धुक्यात फ़क्त् पिवळा प्रकाश असेल तरच नीट दिसु शकते. हां तर काय सांगत होतो ती यक्षीण खरे तर हडळ फ़ार झाले तर सुंदर देखणी हडळ हेच योग्य वर्णन होईल तीचे आता तीच्या फ़सव्या सोनेरी केसांमुळे आता; तर ती सुंदर देखणी हडळ माझ्या समोर एक ट्रे घेउन आली त्यात एक कसले तरी पाकीट ठेवले होते. तेने ते मला देऊ केले आणि म्हणाली ढगातल्या प्रवासात उपयोगी वस्तुं आहेत् त्यात. मी उघडुन पाहीले तर त्यात एक विंडचीटर जर्कीन. आणि एक लहान मुलांची असते तशी डायपर असलेली चड्डी होती. विंडचीटर जर्कीन मी आंगावर चढवला पण त्या डायपर वाल्या चड्डीचे काय करायचे ते मला कळेना. मी इकडे तिकडे पाहीले तर माझ्या शेजारचा एक पारशी म्हातारा पेस्तनजी ती चड्डी पॆन्ट्च्या वरुन घालत बसल होता. माझी त्याची नजरानजर होताच तो मला म्हणाला "केम डिकरा पेल्ही वार जाय छे के आ डघ सर्व्हीसथी." ह्या पारशांना देवाने "ढ" चा उच्चार करायला जिभीमधे काही एक्स्ट्रा स्नायु दिले असावेत अशी मला नेहमी शन्का येते. ते जसा "ढ्" चा उच्चार करतात तसा उच्चार इतर कोणत्याच जमातीच्या इसमाना जमत नाही. " हा बघ हा हाय नी हा डायपर एकदम नल्हा बच्चाना माफ़िक पॆन्ट् के उपरसे पहेननेका. वो क्या है के इधर कायकाय ढगमंदी सगळा पानी असतो तवा काय होते आपली पॆन्ट् भीजून ज्याते. म्हनुन् हाय नी तो विमान कम्पनी आपल्याला अश्या डायपर देते. आता पॆन्टच्या वरुन असला चड्डी घातला की सगळा की कसा ते फ़िलिम चा माणस दिसते. .....हीरो नाय रे. काय नाव ते मानसचे कवा कवा हवेत उडत असते कवा कवा जमिनपर असते. ते रे हमेशा ब्ल्यु कपड्यात असते." "हं सुपर मॆन" मी म्हणालो. .हा तेच् ते.बघ नी समदा लोक कश्या सुपर मॆन दिसते हे ड्रेस मंदी" मी आजुबाजुला पाहीले तर सगळे जण ढगातील दवाने कपदे ओले हौ नयेत म्हणुन नेहमीच्या प्यान्ट्वर ती डायपर असलेली चड्डी चढवुन बसलेल् होते. सगळे त्यामुळे बॆटमॆन; सुपरमॆन; फ़ॆन्टम सारखे वाटत होते. मुखवटे घातले असते तर स्पायडरमॆन ही दिसले असते कृपया तुमच्या आसनावर स्थानापन्न व्हा. ढग उड्डाण करणार आहे.एअर टर्ब्युलन्स् मुळे काही काळ तुम्हाला हालचालीचा त्रास जाणवेल तरी आसनावर असलेले पट्टे स्वत:भोवती बांधुन घ्या.मी माझ्या भोवती पट्टा गुंडाळला. कसल्या तरी मऊ आसनावर मी बसलो होतो नक्की कसल्या प्रकारचे आसन होते ते सांगता येणार नाही. पण शेवरीचा कापूस असावा तसे काहेसे वाटत होते. आमचा ढग आता हवे तरंगु लागला. तो तसाही तरंगत होताच.पण मायक्रोफ़ोनमधील अनाउनन्स्मेंट मुळे ते जास्तच् जाणवु लागले.खीडतुन बाहेर काय दिसते ते पहावे म्हणुन मी आजुबाजुल पाहु लागलो. ढगाला खीडक्याच नव्हत्या.हवा मोकळी होती. मला आत्ता आठवले मगाशी त्या देखण्या सुंदर हडळीला येताना पाहीले. मी तिचे पाय पहाण्याचा प्रयत्न केला तेंव्ह मला तीचे गुढग्याखाली पायच दिसले नाहीत.तिचे पाय जमिनीवर होते त्या दाट धुक्यात दिसेनासे झालेले होते. ढग आता बहुतेक बराच वर आला असावा. कारण हवेत गारवा आला होता.मायक्रोफ़ोन वर अनौन्स्मेंट झाली " आता आपण आपले पट्टे सोडु शकता ढगात इकडेतिकडे फ़िरु शकता. तुम्ही ज्या दालनात बसला आहात त्याचा क्रमांक आहे "एम् एच ०२ उत्तर विंग" कृपया ढगात फ़िरताना कोठे चुकलात तर जवळच्या यक्षणीला हा क्रमांक सांगा. ती तुम्हाला या दालनात जाण्यास मदत करेल्. धन्यवाद" मी ढगात फ़िरण्यासाठी मोकळाहोतो.अचानक लहानपणीची एक इच्छा आठवली. लहानपणी ढग गडगडताना ऐकले की घाबरुन जायचो आणि आजीच्या कुशीत शिरायचो. तेंव्हा आजी म्हणायची की "ढगात म्हातारी पीठ दळतेय" त्याचा हा आवाज येतोय.घाबरु नकोस. मला त्या ढगात पीठ दळणार्‍या म्हातारीला बघायची म्हातारी नसेल तर निदान तिचे एवढ्या जोरात आवाज करणारे जाते तरी कसेअसेल ते बघायची अनिवार इच्छा झाली. (क्रमश:)