मनसे यश: मिथ आणि वास्तव

गंगाजल चित्रपटात अजय देवगणच्या तोंडी संवाद लेखकाने एक वाक्य टाकले आहे “समाज को पुलीस और सरकार वैसेही मिलती है जैसा समाज खुद होता है”. सद्य स्थितीत आंदोलनाचा जो मार्ग अवलंबला जात आहे त्यावर हे वाक्य मर्मिक आणि चपखल आहे. वरवरचे उपाय शोधण्यापेक्षा खोलात जाउन मुळ समस्येचे निरकरण करणे गरजेचे आहे असे मला वाटते. परप्रांतियांना मुंबइत येण्याची गरजच का भासावी? तसे करणे त्यांना सोपे का वाटावे? झोपडपटट्या का व कश्या उभारल्या जाउ शकतात? हेच जर रोखले तर जाळपोळ आणि तोडफोड हे करावे लागणार नाही. सध्या जपानस्थित वास्त्व्यात बरयाच चिनी लोकांकबरोबर काम करण्याची संधी मिळाली. त्यावेळी चीन आणि चीनचे राजकिय नेतृत्व ह्या विषयावर चर्चा झाली. त्यांच्याकडे पुढील 50 वर्षांचा Development Plan तयार आहे आणि हे केवळ राजकिय नेत्यांचा दूरदर्शीपणा आणि चींनला एक नंबर वर घेउन जाण्याचा ध्यास ह्या गोष्टींमुळे शक्य झाले आहे. गेल्या 60 वर्षांत भारतात जो राजकारणाचा आणि त्यामुळे सुधारणेचा जो खेळखंडोबा झाला आहे त्यानुसार नवनिर्माण गरजेचे आहेच. प्रस्थापित राजकीय पक्षांच्या कर्तृत्वशून्यतेमुळे ते शक्य नाही म्हणूनच राज ठाकरेंनी नवनिर्माण पक्षाची घोषणा केली आणि आशा पल्लवीत झाल्या. राज ठाकरेंचा महाराष्ट्राच्या प्रश्नांचा गाढा अभ्यास आहे. त्यांचे तरूण नेतृत्व आश्वासक आहे असे अजूनही मला वाटते. त्यांनी आखलेली मर्यादाही महाराष्ट्रापुरतीच आहे हे ही अभिनंदनीय. परंतू त्यांच्या कडून कहीतरी भरीव कार्यक्रम आणि Development Plan आखणे जरजेचे आहे. जेणेकरुउन खरोखरीचे ‘नवनिर्माण’, ज्याची महाराष्ट्राला सध्या खरच जरज आहे, ते होइल. परप्रांतीय आणि मराठी अस्मिता हा मुद्दा पक्ष स्थापनेच्या सुरुवतीच्या काळात लोकांचे लक्ष वेधुन पक्षाच्या अस्तित्वाची जाणिव करून देण्यासाठी योग्य असेलही कदाचीत पण आता खरोखरीचे भरीव राज ठाकरेंकडून अपेक्षीत आहे. जेणेकरून ‘महाराष्ट्र नवनिर्माण सेना’ हा पक्ष प्रस्थापित पक्षांपासून वेगळा आहे आणि पक्षाकडे नवनिर्माणाचा कार्यक्रम आहे आणि ते काय हे लोकांना कळणे महत्वाचे आहे. कुठलीही गोष्ट साध्य करण्यासाठी पायरया-पायरया नी जायची गरज असते. नवनिर्माण एका रात्रीत होत नसते. सध्याच्या आंदोलन ही पहिली पायरी असेलही कदाचीत पण आता पुढची पायरी (भरीव Development Plan) काय हे राज ठाकरेंनी ठरवले पाहीजे. मूळ लेखामागचा हेतू ह्या अनुषंगाने चर्चा व्हावी हा होता. सध्याच्या आंदोलनाचा मार्ग योग्य की अयोग्य हा हेतू अजिबात नव्हता. (ता.क.: जुन्या खोंडांचे आणि कंपूबाजांचे सहकार्याबद्दल आणि लिहीण्याचा हुरूप वाढविण्याबद्दल आभार आणि धन्यवाद)