आमची प्रेरणा मंगेश पाडगावकर यांची अप्रतिम रचना जेव्हा तिची नि माझी... जेव्हा तिची नि माझी धडकून भेट झाली जाडी दहा मणाची माझ्या गळ्यात आली पायातल्या खुब्याचे ते हाड मोडलेले तोंडात बत्तिशिने अन स्थान सोडलेले स्ट्रेचर वरून अमची मग पालखी निघाली नव्हतीच शुद्ध तेव्हा, नुसतेच हात वारे अन काळजीत होते, माझ्या घरात सारे हे लोक कोण माझ्या जमलेत भोवताली कित्तेक मास नंतर खोलीत बंद होतो बोलीत मंद होतो चालीत मंद होतो आजन्म सोबतीला काठी मला मिळाली