रानफुले

पाषाणभेद जे न देखे रवी...
असाच भटकत रानात असता रानफुले समोर येती नव्हता कसला गंध तयांना रंगही नव्हते भरजरी विविध परी तयांत होती नक्षी बारीक नाजूक सुंदर कोमल पिवळे गेंद उन्हात चमके वार्यावरती डौलाने डुलके वेड लागले मलाच तेथे दृष्य मनोरम खरोखर ते डोंगर उतार पठारावरती फुले पाहता लागली समाधी घोस तयांचे लेऊन घ्यावे वाटले तक्षणी अंगावरती एकरूप व्हावे, तेथेच रमावे परत न फिरावे घराप्रती बघतो जेव्हा अचानक रानफुले समोरी येती - पाभे (03/10/24) (काल डोंगर उतारावर पाहिलेले दृष्य)
वर्गीकरण
लेखनविषय:
काव्यरस
4 टिप्पण्या 1,418 दृश्ये

Comments

प्रचेतस नवीन

व्वा..सुरेख. हल्ली सह्याद्रीत सर्वत्र हे दृश्य दिसत आहे.
कर्नलतपस्वी नवीन

रानफुलां सवे अनेक पक्षी पण दिसतात अंधाराचे जाळे फिटता पाऊले डोंगराकडे वळतात
श्वेता२४ नवीन

एकरूप व्हावे, तेथेच रमावे परत न फिरावे घराप्रती अगदि असेच वाट्ते.
गणेशा नवीन

मस्त... खूप दिवसांनी मिपा आणि कविता विभाग पाहिला... आणि तुमची कविता वाचली सुरेख.. हल्लीच मारुती चितमपल्ली वाचतोय, त्यामुळे निसर्ग.. वाटा.. फुले.. पक्षी ह्या सर्व वर्णनांनी भारावून गेलोय, त्या मुळे कविता जास्तच आवडली...