.. (भाग दूसरा) जाणीवेचा वरचा स्तर - पोवथर - कृती करून आभार व्यक्त करणारी मन:स्थीती - Mental State of being gracious to act! ..................................................................... [लेखाचं उद्दीश्ट: अवलोकन: वीवीध वळणं घेत मूख्य उद्दीश्टा पर्यन्त पोहचणार्‍या ऊर्जेची तर्‍हा टप्पे : अनूवेध, आकलन, अनूभूती ] . कूरबूर ......... सीउव्ह : (मनात) “काय साला कटकट आहे! थोडा फावला वेळ देखील ही शान्त बसू देयील तर शपथ. आता कूठे आराम करायचा हूरूप /mood आला होता.... बघावं तेव्व्हा हीचं आपलं एकच!” . सीउव्हीण : अहो! येताय ना? . सीउव्ह : काय मेली शेपटी हलवतेय! . सीउव्हीण : उगाच टोमणा मारू नका हं! . सीउव्ह : हा काय टोमणा होता? . सीउव्हीण : मग, ती काय कॉम्प्लीमेन्ट होती? . सीउव्ह : तोण्ड वाकडं करून बोलून नकोस हं माझ्याशी. . सीउव्हीण : मला आता उगाच वाद नकोय हं! . सीउव्ह : (मनातल्या मनात) ‘म्याउ’ (बोलताना मात्र ) कशी बसलीयेस? नीट बैस ना! . सीउव्हीण : (खेकसत) अं! अजून कसं वेगळं बसतात? उगाच? (पूटपूटत) काय कटकट आहे! प्रत्येक बाबतीत करबूर असते ह्या सीउव्हाची! (हळू आवाजात) तीकडे कूठे? खाली. . सीउव्ह : तू नको शीकवू मला. पाठीला कोची काढीन. . सीउव्हीण : (कीन्चाळत..) आयी गं! हळू ना! . सीउव्ह : आवाज कमी ठेव! दूरून हरीणान्ची कार्टी बघताहेत!