मिपा दिवाळी अंक  २०१९

अचाट, अफाट, सुंदर.

छान आहे. आवडली . दिवाळी शुभेच्छा !

पण मजा आली.

माया मेमसाब आठवली

निम्मी एक जहाल विष आहे पण एक ना एक दिवस मरायचंच आहे तो यह जहर ही सही...

अफाट. सुंदर. बिली जोएलचे she's always a woman to me हे आवडते गाणे आठवले. She can kill with a smile She can wound with her eyes She can ruin your faith with her casual lies And she only reveals what she wants you to see She hides like a child But she's always a woman to me

जबरदस्त!

निम्मी लिहिली याचं श्रेय यशोधरा यांना आहे. खरं तर मला ठरवून लिहिणं...विशेषतः कविता ..जमत नाही. माझी मर्यादा. त्यामुळे सहसा मी दिवाळी अंकासाठी कविता लिहायचा प्रयत्न करत नाही. पण यावेळी यशोधरा यांनी दिवाळी अंकासाठी आठवणीने व्यनि केला तेव्हा ठरवलं की लिहायचं. एक विषय आणि एक ओळ बरेच दिवस डोक्यात घोळत होती. काही महिन्यांपूर्वी 'मकबूल' बघून झाल्यावर त्यातल्या निम्मीने (तब्बूचं पात्र) भूरळ घातली होती. पण ती निम्मी शब्दात उतरवण्यासाठी सापडत नव्हती. यशोधरांचा दिवाळी अंकासाठीचा व्यनि आल्यावर मग परत दोनदा पाहिला मकबूल...निम्मीच्या शोधात. साहेब बीबी आैर गुलाम पण पाहिला कारण त्यातली माधवी देवी (माही गिल) पण त्याच जातकुळीतली आणि वर मिका म्हणाला तसं माया मेमसाबपण अशीच. मला या दोन्ही कॅरेक्टर्स मधे काही समान धागे जाणवले. म्हणजे त्या सेल्फ काॅन्फिडंट आहेत पण सेल्फ डिस्ट्रक्टीव्ह ही आहेत. त्या एकनिष्ठ नाहीत पण प्रामाणिक आहेत. आपण चूक करतोय हे त्यांना माहिती आहे आणि ते त्या अॅक्सेप्ट करतात. शालीनतेचा, संस्कृतीचा कसलाही सो काॅल्ड बुरखा न पांघरता. दोघी कमालीच्या आकर्षक आहेत, ईतक्या की सर्वसामान्य माणसाला अप्राप्य वाटाव्यात. त्यांचं सामाजिक स्थानही खूप वरचं आहे. पण तरीही त्यांचे कुठल्यातरी सामान्य पुरूषाशी काहीतरी धागे जुळलेले आहेत. त्यांची स्वतःची अशी काही दुःखं आहेत...कदाचित त्यामुळेच त्या सेल्फ डिस्ट्रक्टीव्ह आहेत. त्या लहरी आहेत, हट्टी आहेत...अगदी हेकट म्हणण्या ईतक्या. करारी आहेत पण आहे त्या परिस्थितीतून त्या बाहेर येऊ शकत नाहीत. स्वतःला वर उचलू शकत नाहीत, स्वतःला स्वतंत्र करू शकत नाहीत. परिस्थितीशी दोन हात करण्याची धमक, कुवत त्यांच्यात नाही. त्यांची ती मर्यादा आहे. किंवा त्यांना करायचं नाहीये.... हे सगळं मला कवितेत उतरवायचं होतं, फारशी ग्रे शेड न देता. पण ती निम्मी काही केल्या सापडत नव्हती. यशोधरांचा व्यनि आल्यावर नेटाने शोधलं मग निम्मीला आणि सापडली मग थोडीफार. तर अशी ही निम्मीची जन्मकथा.

खूप आवडली

सुरेख कविता!