बांडगूळं
काव्यरस
बांडगूळं आधीही दिसायची…
पण, ती रानात.
राईतल्या भल्याथोरल्या झाडांवर…
....जुन्या खोडांवर.
आता मात्र ती दिसतात
अगदी कुठेही…
म्हणजे...
रोपांवर वगैरे.
इथपर चाललं असतं
पण आता ती
यायला लागलीत
तणांवर..
माजलेल्या…
…विचारांच्या तणांवर!
संदीप चांदणे (११/६/२०१८)
वाचने
5226
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
15
जबरा..!!
आवडली!
एकदम बाराच्या भावात (जबरा) कविता
तृणधान्य मूलक नाखु पांढरपेशा
चपखल !
In reply to चपखल ! by डॉ सुहास म्हात्रे
प्लस वण! एकच नंबर!
खरंय मित्रा
बांडगुळ जागोजागी दिसाया लागलंय
लोकांना रानपण कमी पडाया लागलंय
शहरीकरणाच्या नावाखाली कुटुंबाचे तुकडे तुकडे झाले
इतस्ततः सारे रानातच विखुरले गेले
वृक्षाएवढ्या विचारांची(एकत्र कुटुंब पद्धत) हळूहळू रोपे नंतर तण झाले
मोकळे रान नष्ट होऊन बांडगुळासारखे मन झाले
बांडगुळासारखे मन झाले
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर
सुरेख कविता
ऐका पुढल्या हाका..
ही बांडगुळे बर्याच वेळा आपल्या डोळ्यांवर आणि कानांवर देखिल उगवतात.
ती उगवली आहेत हे समजणे आणि त्यांना वेळेवर छाटून टाकणे फार महत्वाचे आहे.
पैजारबुवा,
मस्तच कविता खूप आवडली
अगदी! अगदी!!
आवडली. मस्तच.
आवडली...
भारी ! कविता आवडली. कविता बरंच काही सांगुन जातेय, वैयक्तिक, सामाजिक वै.
काढता आली नाहीत तर या बांडगुंळांचं काय करायचं हा मोठा प्रश्न असतो, हतबलता येते.
कविता पोचली याचा आनंद आहे!
Sandy
मार्मिक.
मस्तच. अगदी नेमके हाणलयं.
जबरा..!! आवडली!