माझी कविता

दूष्काळ झळा...

गणेशा's picture
गणेशा in जे न देखे रवी...
2 Dec 2019 - 3:03 pm

चोचभर दाण्यासाठी
वेशी बाहेर पाखरं
टीचभर पोटासाठी
घर उंबर्‍याशी वैर ||

पाणी आटलं डोळ्यात
शेत जळलं रानात
पोर धाडलं शरात
गाव दुष्काळ पिडित ||

कधीची दारातली तुळस .. कोरडी फट्ट काळी... हं, गोठ्यातली गाय, कत्तल खाण्यात कापली...
पांढर्‍या रानागत गावपोरींची कपाळं...दादल्यांनी त्यांच्या, जेंव्हा होता आवळला फास...

नाही गोठ्यामधी माय
ना टोपल्यात भाकर
गुलछडी उभी पेटली
काऴळ ठिक्कुर घर ||

जीवनमानमाझी कविता

मेळघाट ...

गणेशा's picture
गणेशा in जे न देखे रवी...
27 Nov 2019 - 12:41 pm

कुठे ललाटी, निष्प्रभ आभाळ रे..
पोटाच्या खळगीची, ही आबाळ रे..

तुमचे सूर्य तारे, तुमचेच मळे हिरवे गार रे,..
आटलेल्या पाण्यातला, आम्ही गाळ रे..

काळ्या जमीनीवर फक्त तुमचाच मान रे
पाण्याविना आमचे रान सारे खडकाळ रे

भविष्यात नसलेले माझे हे गाव रे
भुकेले बालपण आमचे तू सांभाळ रे ..

क्रुर नियतीचा नशिबी खोल वार रे
मरण लिहिलेला माझा हा भाळ रे

- -शब्दमेघ ... मेळघाट डायरी

२७/११/२०१९
(खुप वर्षांनी काव्य विभागात पुन्हा या शिघ्र कवितेतुन)

जीवनमानमाझी कविता

उरलो आता भिंतीवरल्या ...  

चित्रगुप्त's picture
चित्रगुप्त in जे न देखे रवी...
25 Nov 2019 - 5:11 am

तुका म्हणाला 
उरलो आता 
उपकारापुरता ... 

मी म्हणालो
उरलो आता 
भिंतीवरल्या
फोटोपुरता.

नुरली शक्ती
विरली काया 
शिथिली गात्रे 
आटली माया ...

उरलो आता 
भिंतीवरल्या
फोटोपुरता.

खपलो झिजलो 
कोड चोचले 
देहाचे पुरवाया ...

उरलो आता 
भिंतीवरल्या
फोटोपुरता.

वाटले -
जिंकेन जग. 
लोळेन - 
सुखात मग. 
धडपडलो - कडमडलो 
नको तिथे अन गेलो वाया ...

उरलो आता 
भिंतीवरल्या
फोटोपुरता.  

संस्कृतीकलाकविताप्रेमकाव्यमुक्तकजीवनमानव्यक्तिचित्रणरेखाटनकालगंगाकैच्याकैकविताप्रेरणात्मकभावकवितामनमेघमाझी कवितामुक्त कविताअद्भुतरस

मी पुन्हा येईल

शुभांगी दिक्षीत's picture
शुभांगी दिक्षीत in जे न देखे रवी...
9 Nov 2019 - 6:37 pm

झेलल्या जरी कितीही
शत्रूने दिलेल्या जखमा
भारतमातेचे रक्षण करण्या
मी पुन्हा येईल..

बळीराजा आज ठरला
अन्यायाचा जरी बळी
शेते हिरवीगार करण्या
मी पुन्हा येईल..

सत्य लिहावे लेखणीतून
लेखणी पडली मोडून
सत्याचा आग्रह धरण्यास
मी पुन्हा येईल..

केली जरी लक्तरे
माझ्या शरीराची त्यांनी
चंडीचं रूप घेऊनी
मी पुन्हा येईल..

जातीधर्माच्या आंधळ्या लढाईत
मोडून पडलो मी
एकसंध समाज बनविण्या
मी पुन्हा येईल..

कविताकविता माझीमाझी कविता

क्लायमेट चेंज रियल आहे

पुणेरी कार्ट's picture
पुणेरी कार्ट in जे न देखे रवी...
26 Sep 2019 - 11:54 am

गेल्या काही दिवसांपासून व्हॅट्सऍप, फेसबुक आणि ट्विटरवर 'क्लायमेट चेंज इस रियल' च्या चर्चांना उधाण आले आहे. त्या निमित्ताने -  

CO2 सोडणाऱ्या पेट्रोल, डिझेलच्या गाड्या आम्ही सोडणार नाही,
घरातले आणि ऑफिस मधले AC आम्ही बंद करणार नाही,
पण क्लायमेट चेंज रियल आहे.

गर्दीचं कारण पुढे करून पब्लिक ट्रान्सपोर्ट मध्ये उभे राहणार नाही,
घरातून आणि ऑफिसमधून बस स्टॉप पर्यंत थोडंसं चालत जाणार नाही,
पण क्लायमेट चेंज रियल आहे.

कवितामुक्तकसमाजफ्री स्टाइलमाझी कवितामुक्त कविता

ओले केस

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
26 Sep 2019 - 5:18 am

केस ओले न्हालेते
आले प्रेमाचे भरते

(पावसात केस ओले
प्रेमाचे भरते आले) ( आपआपल्या मगदुराप्रमाणे केस ओले करावेत!)

शिडकावा ओल्या थेंबांचा
चिंब भिजवून देण्याचा

गोरी काया ओलेती
तुझे लावण्य दाखवती

गाली लाज आलेली
शृंगाराविना सजलेली

अशी सामोरी ललना
मन हरखले ना !

साडी लपेटून उभी
येते कवेत कधी?

- पाषाणभेद
२६/०९/२०१९

कविताप्रेमकाव्यमाझी कविताशांतरस

चिदंबरमच्या भेटी मनमोहन आला

महासंग्राम's picture
महासंग्राम in जे न देखे रवी...
25 Sep 2019 - 2:26 pm

चिदंबरमच्या भेटी मनमोहन आला
तो झाला सोहळा तिहारात
जाहली दोघांची तुरुंगात भेट
मनातले थेट मना मध्ये

मनो म्हणे, " चिद्या, तुझे घोटाळे थोर
अवघाची inx खाऊन टाकला
चिदू म्हणे, एक ते राहिले
तुवा जे पाहिले, पंतप्रधान पदावरी

मनो म्हणे बाबा ते त्वा बरे केले
त्याने तडे गेले प्रामाणिकतेला
मॅडम अट्टल, त्यांची रीत न्यारी
माझी पाटी कोरी राज्य करोनिया

चिदू म्हणे गड्या केली वृथा पायपीट
प्रत्येकाची कोठडी वेगळाली
वेगळीच ताटे वेगळीच वाटी
जेवायला भेटे पुन्हा डाळ भात

वाङ्मयकवितामुक्तकविडंबनविनोदसमाजजीवनमानकैच्याकैकविताmiss you!आता मला वाटते भितीकाहीच्या काही कवितादुसरी बाजूनागद्वारफ्री स्टाइलमनमेघमाझी कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कविताविडम्बनसांत्वनाअद्भुतरस

वयास माझ्या पैंजण घालित....

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
5 Sep 2019 - 5:40 pm

शुभ्र रुपेरी हव्यात लाटा बटाबटांच्या डोक्यावरती
नकोच तेव्हा काळीकुरळी बट डोळ्यावर सळसळणारी

शेलाटीशी रेघ वक्रशी हातावरती उमटून जावी
टिचकी मारून गिरकी घेता झोका माझा खाली यावा

डोळ्यांवरती जरा खालती ग्रहण हवे मज चंद्राचे
त्या ग्रहणाला मोक्ष नसावा, केवळ अनुभव साक्ष असावा

नाजुक साजुक पेरांवरती खोडावरचे रिंगण यावे
साल कोवळी मधुमासाची गंध फुलांचा उडून जावा

पोटामधले उदंड पाणी खळखळ अवघी डोळ्यांमधली
एक मोजता दुजी उठावी लाट बोलकी मिटून जावी

वावरसंस्कृतीवाङ्मयसाहित्यिकसमाजजीवनमानप्रवासअविश्वसनीयकविता माझीकाणकोणकालगंगादुसरी बाजूभावकवितामाझी कविता

पाणी-च-पाणी

बी.डी.वायळ's picture
बी.डी.वायळ in जे न देखे रवी...
3 Sep 2019 - 4:26 pm

असा कसा हा पाऊस |
पडला बेधुंद होऊन,
कित्येकांचे संसार ,
गेले पाण्यात वाहून |

शंभर वर्षाचा त्याने,
म्हणे रेकॉर्ड मोडला |
जणु फाटले आकाश,
असा पाऊस पडला |

सरला श्रावण मास,
भाद्रपद सुरु झाला |
तरी ही पावसाचा,
जोर कमी नाही झाला |

किल-बिलती पाखरे,
कशी झाली ओलीचिंब |
परी कधी नाही केली,
त्यांनी कुठे बोंबाबोंब |

मिळेना खेळायला,
मैदाने झाली ओली |
कंटाळुन गेली ती,
शाळेतील मूल-मुली |

कवितामाझी कविता

पाय सरावले रस्त्याला

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
2 Sep 2019 - 12:09 am

-: पाय सरावले रस्त्याला :-

मी चाललो, चाललो इतका की
रस्ता ओळखीचा झाला
दुसरी वाट धरावी तर
पाय सरावले रस्त्याला ||ध्रू||

खाच खळगे नेहमीचे झाले
नवे नव्हते वाटले
अडथळे तसेच होते
पायात काटे खुपसले
काट्यांनी तरी जावे कोठे
त्यांना कोण सोबती मिळाला?
पाय सरावले रस्त्याला ||१||

अडचणी अनंत आल्या
उभ्या राहील्या समोर
नेट लावून सामोरी गेलो
प्रश्न अनेक पुढे कठोर
जंजाळ पसरले समोर असता
एक पक्षी अचूक उडाला
पाय सरावले रस्त्याला ||२||

कविताप्रेरणात्मकभावकवितामाझी कवितामुक्त कविता