पावलांचे सांगाती
नाडीवरील धाग्यांनी अजीर्ण झालेल्यांना हलकासा सुंठवडा
पावलांचे सांगाती
देह देवाचे मंदीर म्हणायची पद्धत आहे. त्या मंदिराचा भार पावलावर असतो. बालपणात मऊमऊ तळव्यांच्या अनवाणी पावलांनी बागडणारे वाय जरा मोठे झाले की आपले सांगाती शोधायला लागतात. काहींना काटे-सराटे बोचल्याने् तर काहींना चिखल राड्यातून वाट काढायला लागल्याने बोटांच्या बेचक्यात काहीतरी सरकवून द्यावे लागते. आधी गरज नंतर शोभा म्हणून पावलांचे सांगाती जन्मभर जोडीने प्रवासाला बरोबर येतात. खडावा,पादुका, सपाता, वहाणा, जूता, शूज, सॅन्डल नावे बदलत राहतात. रंगरूप जीवनशैली प्रमाणे वरखाली होत जाते. पण संगत सुटत नाही.
गडकऱ्यांच्या एकच प्याला नाटकात ते मजेने म्हणाले होते,कि पदवी व पत्नी एकदा चिकटली की जन्मभर चिकटते. सध्याच्याकाळात मात्र पत्नीशी झटपटकाडी मोड घेऊन जन्माची ब्याद मिटवता येते. तर बनावटी पदव्यांची पोल खुलली की पदवी देखील दुरावते. पावलांचा संगसाथ मात्र आजन्म राहतो.
चपलांपासून जोडे झिजवायची उमर येईपर्यंत बापाच्या पायाला घट्टे पडतात. तोवर मुलीचे पाय टाचा उंचाऊन, नेलपॉलिश लाऊन रंगीत बनतात. पोषाखाची रंगसंगती साधायला, अनेक जोड घराची शोभा वाढवतात.
कोल्हापुरी वहाणांचा बाज निराळा. करकर आवाज करणारी पायताणे घालून मोटार सायकलवर मांड टाकून उसाच्या फडातून वाट काढत, गर्दीच्या रस्त्यावरून जाताना बाचाबाचीत आवाज वाढवायची वेळ आली तर कानाखाली वाजवायला ती केंव्हाही हातात घेता येते. रस्यावरून जाणाऱ्या तरुणींची छेड काढणाऱ्या रोडरोमिओला वठणीवर आणायला उंच टांचांचे सॅन्डल शस्त्र म्हणून वापरायला येते.
स्लिपर्स थोरामोठ्यांच्या घरात बाथरूम, बेडरूममधे राज्य चालवतात. गरिबाला ती सर्वत्र साथ देते. चकचकीत शूज मधला बॉस भाव खाऊन जातो. दणकट बुटांचे खाडखाड आवाज करत परेड करत जाणाऱ्या जवानांना पाहून ऊर भरून येतो.
शूजशी मवाळ मोज्यांची गट्टी जमते. गमबुटात तेच मोजे पचपच झाले की एकएक पाऊल उचलणे दुरापास्त होते. नुकत्याच पडलेल्या बर्फावरून धिप्पाड स्नोशूजनी करकर करत चालायची मजा औरच. उन्हळ्यात मात्र घामोळलेल्या मोज्यांना काढताना नाक दाबुन घरावे लागत.
पावलांचे लालित्य पहायचे तर बर्फावरील स्केटींग करताना सुंदर तरुण जोडीचे. नवख्यांना त्याच चाकांच्या स्केटशी चाळा कधी उताणा पाडेल याचा नेम नाही.
आदिमानवापासून पावलांचे सांगाती वेगवेगळ्या रूपाने सजतात. तरूण चिरंजिवांच्या शूजचे हजाराचे आकडे ऐकले की बापाचा जीव थोडाथोडा होतो. काही काळाने त्याची पुढची पिढी त्याला सतावेल तेंव्हा मजा येईल, असे सांगून आई समजूत काढते. तेंव्हा बापालाही आपले तरुणपण आठवते.
याद्या
3341
प्रतिक्रिया
20
मिसळपाव
छान...
+१ अगदी हेच म्हणायला आलो होतो!
In reply to छान... by बिपिन कार्यकर्ते
असेच म्हणतो
In reply to +१ अगदी हेच म्हणायला आलो होतो! by चतुरंग
+३
In reply to असेच म्हणतो by धनंजय
+४
In reply to +३ by अवलिया
+५ असेच
In reply to +४ by सहज
+६
In reply to +५ असेच by दशानन
+७
In reply to +६ by ऋषिकेश
तरूण
छान लेख
बिकांशी
एकदम
एकदम
मी तर
-१
In reply to मी तर by टारझन
हेच म्हणते...
In reply to -१ by ३_१४ विक्षिप्त अदिती
वा वा !
भरपूर
छान लेख.
वा..