अपुर्ण वर्तुळ
लेखनप्रकार
एवढ्या मोठ्या हॉस्पिटल मधे तुझी केस नेमकी माझ्या टेबलवरच यावी हा निव्वळ योगायोग नसणार.
"डॉक्टर, होइल ना हो मुल"?
आधी वाटले की तु चेष्टा करत आहेस. सासु समोर ओळख न दाखवता ओळख आहे का? हा प्रश्न विचारलास होतास तु.
११वी त मधल्या सुट्टीत शेपटीशी खेळत तुझ्या अनुनासीक स्वरात विचारले होतेस तु
"डॉक्टर, मला तुझ्या नोटस देशील ना?
माझ्या शाळेतल्या टोपण नावाने हाक मारताना आजही तु ओठ दाताखाली चावला होतास सवयीप्रमाणे.
१८ वर्षात तसा तुझ्यात काहीही फरक पडला नव्हता की माझ्यात.
दोन शेपट्या घालुन शाळेत गेली असतीस तर ११वी च्या वर्गात आरामात बसली असतीस.
निरोप समारंभानंतर म्हणाली होतीस,
"तु डॉक्टर नक्की होणारेस ना? झालास की लग्न करीन मी तुझ्याशी
शाळेत कितीतरी मुली माझ्यावर मरतात हे तुला माहीत होते तरी सुद्धा.
पण तुच आवडायचीस. ते प्रेम होते का? माहीत नाही. आजही नक्की सांगता येणार नाही.
मी डॉक्टर झालो नाही.
तु मात्र बरोबर डॉक्टर शोधलास आणि गेलीस निघुन.
मी पण विसरलो तुला.
आज जवळ जवळ १८ वर्षानी 'आर्टीफिशीयल इनसेमिनेशन' तुला माहीत देताना मी सुद्धा अजिबात अवघडलो नाही.
शाळेचे दिवस आठवले.
______________________________________________________
दुसर्या दिवशी तुझा फोन आला. अर्धा तास बोललीस. सर्व माहीत परत विचारलीस.
डोनर चे नाव गुप्त असते. त्यांची संपुर्ण तपासणी केल्याशिवाय नाव रजिस्टर होत नाही बॅकेत. शारीरीक, मानसीक प्रोफाईल तपासणे गऱजेचे असते. जमेल तेवढी जेनेटीक प्रोफाइल पण तयार होते ही माहीत मी तुला पुन्हा दीली.
फोनवर तु माझ्या बायकोची चौकशी केलीस.
तुझी चुलत बहीण शोभेल असे मी म्हणालो तर खिन्न हसलीस.
मुलाचा आणि बायकोचा फोटो दाखवायची विनंती केलीस.
पुढच्या तारखेला आलीस तेंव्हा तो बघीतलास.
तुझा मुलगा तुझी प्रतिकृती आहेस ह्या तुझ्या शेर्यावर हसलो सुद्धा.
तुझ्या डोळ्यात पाणी तरळले होते.
कदाचीत भास असेल माझा.
जाताना तु जी विनंती केलीस त्याने तर मी थक्क झालो.
शक्य नव्हते ते.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
"डॉक्टर मिळेल ना हो ह्याला मुंबईच्या मेडीकल कॉलेज मधे ऍड्मिशन"
परत तुझा प्रश्न. तीच मुद्रा, तोच हावभाव, तेच ओठ चावणे.
आणखी १६ वर्षानंतर तु परत तशीच.
माझ्यात बदल तो म्हणजे डोक्यावरच्या केसांचा रंग आणि संख्या.
कुंकवाच्या जागी ती तुझी टिकली खुप त्रास देउन गेली.
परत मुलाची चौकशी केलीस.
त्याच्या करियर ग्राफ ने सुखावलीस.
"तुम्ही सांगाल तसे करेल'
तुम्ही मार्गदर्शन करा.
तो मार्क काढेल.
त्याने डॉक्टर व्हावे असे माझी फार इच्छा आहे."
बरोबर आलेल्या तुझ्या सासुने मान डोलावली.
_______________________________________________________
रिझल्ट नंतर मला भेटायला ती तुझी सासु.
तु नाही आलीस.
नुसता फोन केलास धन्यवाद करण्याकरता.
एकेरी नावाने बोललीस.
सासुने मुलाला माझ्या पाया पडायला लावले. पेढे दीले.
आणि नंतर मुलाला जरा बाहेर पाठवले.
आणि म्हणाली,
"जीवंत राहीले तर माझ्या पणतुच्या आणि तुमच्या नातवाच्या बारशाला आमंत्रण द्यायला ऩक्की येईन हो."
आता मला पाया पडा.
म्हातारीला पाया पडण्यात मला काहीही त्रास नव्हता.
मी पाया पडलो.
"आयुष्यमान व्हा" म्हातारीने आशिर्वाद दीला.
_______________________________________________________तुखरेच सांगतो. मी आजही रक्तदान न चुकता करतो. पण मी ते दान एकदाच केले होते. तुझी केस येण्याच्या आधी ४ दिवस. डोनर आला नाही म्हणुन.
हा तुझा आभास असावा. किंवा तुझी आंतरीक इच्छा.
का अपुर्ण वर्तुळ पुर्ण व्हायची वाट बघते आहे?
वाचने
6989
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
33
माय गॉड
छान
In reply to छान by श्रावण मोडक
+१
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
चाबुक
मस्त डेन्जर
वा
!
उम्म !! मस्त
................
कथा आवडली!
डॉक्टर साहाब! आपके बयान ने हैरान कर दीया!
वा, सुंदर
सुंदर
In reply to सुंदर by समिधा
सुंदर
क्रिप्टीक पण
In reply to क्रिप्टीक पण by संदीप चित्रे
दोन्ही
दुसरा..
In reply to दुसरा.. by अभिज्ञ
सहमत
In reply to सहमत by आंबोळी
हेच
In reply to हेच by भडकमकर मास्तर
अगदी अगदी!
लिखाण
मास्तर !
In reply to मास्तर ! by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
सहमत आहे.
In reply to मास्तर ! by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
सर
In reply to सर by विनायक प्रभू
भावनीक
जबरदस्त
छान!!
नात्यांची गुंतागुंत
हे काय आहे?
आवरा ,,,,,
मस्त
अपुर्ण वर्तुळ
खुपच