Skip to main content

खलील जिब्रान हे आपल्या विषयी तर नाही ना म्हणाला?

लेखक मोगॅम्बो यांनी मंगळवार, 10/02/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
कीव करा त्या देशाची, जो तुकड्या तुकड्यात वाटला गेलाय आणि प्रत्येक तुकडा स्वत:ला एक स्वतंत्र देश समजतोय. कीव करा त्या देशाची, जो धटिंगणाला आपला हीरो समजतो आणि त्याचीच संपत्ती लुटून त्याच्यावरच चार तुकड्यांची खैरात फेकणा-या आक्रमकाला दानशूर मानतो. कीव करा त्या देशाची, ज्याचे मुत्सद्दी हे कोल्हे आहेत, तत्वचिंतक हे हातचलाखीचा खेळ करणारे मदारी (juggler) आहेत आणि ठिगळे लावून जोडजाड करणे व पोपटपंची करणे ही ज्या देशाची कला आहे. कीव करा त्या देशाची, जो उगवत्या नेत्याचे तुता-या वाजवून स्वागत करतो. त्याच नेत्याला निरोप देण्याची वेळ येते तेंव्हा त्याची हुर्रेवडी उडवतो आणि पुन्हा आणखी एका नव्या नेत्याच्या स्वागताच्या तुता-या वाजवतो. कीव करा त्या देशाची, जो ती वस्त्रे वापरतो जी त्याने विणली नाहीत, ती भाकरी खातो जी त्याने पिकवली नाही आणि ती मदिरा प्राशन करतो जी त्याच्या वायनरीत वाहिली नाही. कीव करा त्या देशाची, जो स्वप्नात ज्या गोष्टीचा अत्यंत तिटकारा करतो, जागेपणी त्याच गोष्टीच्या आधीन होतो. कीव करा त्या देशाची, जो (प्रेतयात्रेचा अपवाद वगळता) कोणत्याच गोष्टीविरुद्ध कधीच आवाज उठवत नाही; फक्त आपल्या इतिहासाबद्दलच तोंड भरभरून डरकाळ्या फोडतो आणि जेव्हा त्याच्या मानेला तलवार टेकते तेंव्हाच बंड करून उठतो. कीव करा त्या देशाची, ज्या देशातील महात्मे वर्षानुवर्षे तोंडात मिठाची गुळणी धरून बसतात आणि ज्या देशातील योद्धे अद्याप पाळण्यातच असतात. कीव करा त्या देशाची, जो फक्त अंधश्रद्धांनी भरलेला आहे आणि ज्याचा धर्म पोकळ आहे. खलील जिब्रान (जन्म - ६ जाने १८८३, मृत्यू - १० एप्रिल १९३१)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 3032
प्रतिक्रिया 5

प्रतिक्रिया

मराठी_माणूस मंगळवार, 10/02/2009
वाटते तसेच आहे , पण संदर्भ काय ?

सुमीत शुक्रवार, 13/02/2009
पण हे नाही "कीव करा त्या देशाची, जो ती वस्त्रे वापरतो जी त्याने विणली नाहीत, ती भाकरी खातो जी त्याने पिकवली नाही आणि ती मदिरा प्राशन करतो जी त्याच्या वायनरीत वाहिली नाही." त्यामुळे हे लेखन आपल्या भारता बद्दल नसावे.

मृदुला शनिवार, 14/02/2009
कोणत्याही देशाला हे वर्णन लागू होईल असे वाटते.

chipatakhdumdum रविवार, 15/02/2009
हे वर्णन फक्त भारतालाच लागू पडत.

वाहीदा रविवार, 15/02/2009
The Prophet By Kahlil Gibran वाचले आहे का ?? त्यांचे लि़खाण अप्रतीम आहे पण समजणे सोपे नाही ... जसे J.Krishnamurthy ... ते काय सांगत आहेत हे समजायला मुश्कील वाटते ...मी वाचायला घेतले तर २ दिवस १ का च पानाच विचार करते... Gibran चे प्रेमाबध्द्ल विचार पहा ... अप्रतीम ...!! On Love , Gibran , from The Prophet When love beckons to you, follow him, Though his ways are hard and steep. And when his wings enfold you, yield to him, Though the sword hidden among his pinions may wound you. And when he speaks to you believe in him, Though his voice may shatter your dreams as the north wind lays waste the garden. For even as love crowns you so shall he crucify you. Even as he is for your growth so is he for your pruning. Even as he ascends to your height and caresses your tenderest branches that quiver in the sun, So shall he descend to your roots and shake them in their clinging to the earth. Like sheaves of corn he gathers you unto himself. He threshes you to make you naked. He sifts you to free you from your husks. He grinds you to whiteness. He kneads you until you are pliant; And then he assigns you to his sacred fire, that you may become sacred bread for God's sacred feast. All these things shall love do unto you that you may know the secrets of your heart, and in that knowledge become a fragment of Life's heart. But if in your fear you would seek only love's peace and love's pleasure, Then it is better for you that you cover your nakedness and pass out of love's threshing-floor, Into the seasonless world where you shall laugh, but not all of your laughter, and weep, but not all of your tears. Love gives naught but itself and takes naught but from itself. Love possesses not nor would it be possessed; For love is sufficient unto love. When you love you should not say, "God is in my heart," but rather, I am in the heart of God." And think not you can direct the course of love, if it finds you worthy, directs your course. Love has no other desire but to fulfil itself. But if you love and must needs have desires, let these be your desires: To melt and be like a running brook that sings its melody to the night. To know the pain of too much tenderness. To be wounded by your own understanding of love; And to bleed willingly and joyfully. To wake at dawn with a winged heart and give thanks for another day of loving; To rest at the noon hour and meditate love's ecstasy; To return home at eventide with gratitude; And then to sleep with a prayer for the beloved in your heart and a song of praise upon your lips.