सुटलेलं पोट आणि 'उद्यापासून' सुरू होणाऱ्या व्यायामाचा महाअजेंडा!

मित्रांनो, आज रविवारच्या शांत (शांत सकाळ? ह्याचा खऱ्या आयुष्याशी काडीमात्र संबंध नाही!🤣) सकाळी चहाचा कप हातात घेऊन आरशासमोर उभा राहिलो आणि सहज नजर खाली गेली, तर काय! आपलं पोट हे छातीच्या दोन पावले पुढे चालून देशाच्या प्रगतीचा आढावा घेत असल्यासारखं पुढे आलेलं दिसलं. वय विशी-पंचविशीच्या पुढे सरकलं की मध्यमवर्गीय पुरुषाच्या आयुष्यात दोन गोष्टी अगदी हमखास घडतात, एक म्हणजे डोक्यावरचे केस संपावर जातात आणि दुसरं म्हणजे पोटाचा घेर न सांगता वाढतो.
या सुटलेल्या पोटाचा आणि आपला एक वेगळाच संघर्ष रोज रात्री सुरू होतो. रात्री जेवताना माणूस ठरवतो, "बस! उद्यापासून गोड बंद, भात बंद आणि सकाळी ५ वाजता उठून थेट पळायलाच जायचं!" रात्री झोपताना डोक्यात एवढा डाएट प्लॅन आणि व्यायामाचा अजेंडा पक्का असतो की, बिचारा स्वप्नातही आपण स्वतःला सिक्स-पॅक ॲब्समध्ये बघतो. पण खरी गोम असते ती दुसऱ्या दिवशी सकाळी.
सकाळी पाचचा अलार्म वाजतो, माणूस डोळे चोळत उठतो, खिडकीबाहेर बघतो तर थंडगार हवा सुटलेली असते. मग आपलं डोकं आपल्यालाच इतकं लॉजिकल कारण देतं की विचारू नका, "अरे, आज हवेत गारवा जास्त आहे, अशा हवेत पळायला गेलं की थेट छातीत कफ भरणार! त्यापेक्षा आजचा दिवस झोपू, पुढच्या सोमवारपासून एकदम कडक सुरुवात करू!" तो पुढचा सोमवार गेल्या पाच वर्षांत कधी उजाडलाच नाही, हे सांगायला कोणत्याही ज्योतिषाची गरज नाही. जिमची फी भरून फक्त दोन दिवस हजेरी लावणारे आणि ट्रॅक पॅन्ट खरेदी करून तिचा वापर फक्त रविवारी सुस्त झोपण्यासाठी करणारे आपण सगळे एकाच होडीतले प्रवासी आहोत.
काय मग मिपाकर, तुमचं आणि तुमच्या पोटाचं नातं सध्या कसं चालू आहे? 'उद्यापासून व्यायाम' हा सुविचार तुमच्याकडेही किती वर्षांपासून रेंगाळतोय? खाली प्रतिक्रियांमध्ये तुमच्या सुटलेल्या पोटाची आणि मोडलेल्या शपथांची खुसखुशीत कहाणी सांगा! 😂☕