स्थळ : आपली सगळ्यांची लाडकी , चौपाटी ! मुक्तराव : या सुनितराव ! काय म्हणताय ? हवा पाणी काय म्हणते ? सुनितराव : हीक्क् च्छॉ ! कसली हो हवा ! कधी वारं झणाण्तंय , कधी जीवघेणा उकाडा.. सर्दी होऊन राह्यली आहे केव्हाची. मु. : (स्वगत) हा सुनितराव सुद्धा एकदम कंडम माणूस आहे. कुणी "कसे चालले आहे" असे विचारल्यावर "खरोखरच" कसे चालले आहे हे कुणी सांगते काय ?! नि काय तो आवाज शिंकताना ! जाऊ द्या. (प्रकट) मग ? काय हालहवाल आपल्या चौपाटीवर ? सु. : ठीकच चालले आहे म्हणायचं ! जो तो आपल्या आपल्या "ह्याच्यात" ! तो आपला "हा" ... भारी पेटलाय त्याच्या नेहमीच्या "ह्या" विषयावर ! मु. : खराय ! पण विद्वान किती आहे ! "ह्या" विषयावर "ह्या"चा हात धरणारा कुणी आहे का ? सु. : पण म्हणून काय झालं ? कुणालाही काहीही बोलायचं ? "हा" असला तर घरचा ! ये चौपाटी है , उसका घर नही ! मु. : काय करणार सुनितराव , "हा" कसाही असला तरी तो आपल्याला हवा. त्याने "ही" गिरी सुरु केली की थंबवावे म्हणजे झाले ! पण "ह्याला" पर्याय नाही ! बाय द वे , "ह्या"ला "त्या"ने सुद्धा बरोबर खिंडीत गाठले, नाही का ? सु. : तर ! "तो" म्हणजे काय कमी नाही आहे ! "त्या"च्या फिल्ड मधे एकदम सचिन तेंडुलकर ! पण त्याचे ना "ते" जरा अतिच झाले "ह्या"ला बोलताना ! "हा" "इथे" रहात असला म्हणून काय झाले ? सगळेच "इकड"चे असले असतात काय ? स्वीपींग जनरलायझेशन, आय टेल यू ! मु.: ओ मामा ! मराठीत बोला ! निदान "चौपाटी"वर तरी ! आणि "त्या"ला तंबी देताना भेळवाला काय बोलला पाहिलेस ना ? सु : भेळवाला महान आहे बाबा ! त्याच्या हातच्या भेळेची चव दुसरीकडे नाही ! मु.: ते बरोबर ! पण तो काय म्हणून गेला माहिताय ? म्हणतो "तुम्ही लोक भेळ कमी खाता नि भांडता जास्त ! काय नाही तर कधीतरी भेळ बंद करून जाईन निघून !" सु: मग ? काय चुकलंय त्याचं ? भेळवाला झाला म्हणून काय ? माणूस आहे ना ? चिडणारच ! मु: अरे हो ! आपण माणसंच की सगळी. तुमच्या आमच्यासारखी काही चिल्लर ; आणि "ह्या"च्या -"त्या"च्या सारखी काही अरभाट ! पण अरभाटांनी थोडे अरभाटासारखे वागायला हवे ! सु : खराय मुक्तराव ! अहो , चौपाटी काय केवळ जागा आहे ? ही एक अशी गोष्ट आहे , की जिथे कुणीही आपले कुठलेही मत मांडू शकतो ! आणि बहुदा ते विरोधीच असणार कुणाच्या ना कुणाच्या ! पण त्यावर भांडून झाल्यावर जाताना दोघांना एकत्र भेळ खाऊन , हात मिळवून निघता यायला पाह्यजे ! मु: सुनितराव ! आपल्या चिल्लर लोकांची पंचाईत ही , की आपल्याला "ह्या"तले गुण सुद्धा दिसतात नि "ह्या"ने ओलांडलेल्या लक्ष्मणरेषाही दिसतात. "त्या"चा आगाऊपणा टोचतो , पण "त्याच्या"सारखे "ते" कुणीच करू शकणार नाही हेही माहिती आहे ! कसं व्हायचं आपलं ? सु. : मुक्तराव , आपलं हे असंच नेहमी होत आलंय. तू काय नि मी काय , "आल्फा मेल" नाही. कुणी आपल्याला "सरशी तिथं पारशी" म्हणतो ; तर कुणी "कुंपणावरचे" म्हणतो. मु : म्हणजे जगातले सहाशे कोटी लोक "कुंपणावरचे" का काय ? कुणाला आवडतात युद्धे आणि मारामार्‍या ? आपल्याला एखाद्याच्या (वाटलेल्या) चुकीच्या वाटलेल्या गोष्टीवर ताडताड बोलून जाणे म्हणजे "आल्फा मेल" बनणे असेल तर . ... नकोच ते ! सु.: मग ? निघायचं काय ? मु: निघूया ! उद्या येणारच इकडे चौपाटीवर ! जातो कुठे चुकला फकीर ?? :-)