मी एक खरेदी वेडा माणूस आहे. खरेदीची ओसीडी झाल्यासारखं नुसती खरेदी करत असतो. फ्लिपकार्ट, अॅमेझॉन सारख्या कंपन्या निघाल्या पासून लाखो रुपयांची खरेदी केली आहे. अगोदर मॉलमध्ये फेरफटका मारुन शेपाचशेची खरेदी दिवसाआड ठरलेली. दारात चार मोटार सायकली, एक कार उभ्या आहेत, तीन सायकली, वीस पंचवीस चपला बुटांचे जोड, चांगले असलेले पंखे, भांडीकुंडी, कुकर अडगळीत पडलेले आहेत. दोन ओव्हन नवेच्या नवे, गॅस शेगड्या, मिक्सर लॉफ्टवर जागा अडवून बसले आहेत. विजेऱ्या, घड्याळं, दोन-तीन इस्र्या, जूनं कपाट, हिटर, कुलपं, जूने सिआरटी मॉनीटर, टिव्ही, कॅमेरे आणि शेकडो पुस्तकं एकदम चांगल्या स्थितीत आहेत. भंगारात द्यायला मन होत नाही. मोबाईल हॅण्डसेट दहा-बारा पडले आहेत, कपडे बेडशीट तर साचतच जात आहेत. जुन्या कापसाच्या गाद्या जागा अडवून बसल्या आहेत. खूर्ची टेबलं अडगळीच्या खोलीत धुळखात पडली आहेत. गरज नसताना वेगवेगळ्या पकडी, पाने, करवती, स्क्रू ड्रायव्हर, हातोड्या, ड्रील मशीन, ब्लोअर, व्हॅक्यूम क्लीनर, बागकामाची हत्यारं याची हजारो रुपयांची खरेदी करून ठेवली आहे. दिवसातून एकदा तरी या साईटवर भेट देतोच, मेलबॉक्स सुध्दा याच साईटींच्या मेलनी भरलेला असतो. नवीन गॅजेट्स पाहिली की मन कंट्रोल होत नाही. हेडसेट, हेडफोन्स, ब्लूटुथ स्पिकर, प्रिंटर अशा अनेक गोष्टी आधी विकत घेतल्या आहेत तरी परत परत घ्याव्या वाटतात. शूज अक्षरशः न वापरता फेकून दिले आहेत. तरीही वेगवेगळ्या ब्रॅण्डचे शूज खुणावत असतात. मनावर कितीही ताबा ठेवला तरी ब्रेक सैल केला की खरेदीची गाडी परत सुसाट धावत सुटते. घरच्यांनी आता समजावणं सोडून दुर्लक्ष करण्याची सवय करून घेतली आहे. एवढा पसारा करुन ठेवला पण जुन्या वस्तू टाकवत नाहीत व कोणाला सेकंडहॅंड द्यायलाही मन होत नाही. पाश्चात्त्य देशांत गराज सेल तरी असतो. पण आपल्याकडे असं नाही. ओएलेक्स, क्विकर फार डोकेखाऊ प्रकरण आहे. त्याच्या नादाला लागणं मला तरी शक्य नाही. मी स्वत:ला खरेदीपासून कसं थांबवावं याचे उपाय कृपया सुचवा. धन्यवाद