आज सकाळी अंथरुणात असताना हलकेच सूर्याची तीरीप डोळ्यावर आली, मन आणि शरीर दोघांना खूप छान वाटले. जसे रात्री झोपताना चंद्राचा शीतल प्रकाश आणि वार्‍याची हलकी झुळुक छान झोप देऊन जाते तसेच अशी प्रसन्न सकाळ चांगल्या दिवसाची भेट देऊन जाते. श्रावणातला उन, पावसाचा खेळ चालू होता. मी उठणार तेवढ्यात आवाज कुठून आवाज आला. चक्क सूर्य देव माझ्याशी बोलत होते. "थांब माझीच दमछाक झाली आहे. रोज सगळ्याना वेगवेगळ्या रूपात भेटताना. पण, मला रोज तेजोमय तळपण्यासाठी कुठून ताकद आणतो मी. माझ्या अस्तित्वासाठी रोजचा रोज तळपतो मी" . सूर्यदेव ईतकेच बोलले पण खूप सांगून गेले. कशाला उद्या साठी, कोणासाठी आयुष्याचे जगण्याचे यश अपयश ठरवायचे? माझ्यासाठी मी मग काय दिवस, आणि आयुष्य यशाने पूर्ण असेल. सुखाची बाग दूर वाटेवर दिसत होती. मंद सुखाचा सुगंध पसरला होता. सुखाचा बगेकडे चालताना हलकेच काटा रूतला खूप दु:ख झाले. तरीही पुढे चालत राहीले. मागे वळून बघताना काटा कुठे रूतला आठवत नव्हते कारण सुखमाय सुगंधने सगळी वाट व्यापली होती. जीवन ईतकेच सोपे असतेन!!! अशा छान वीचारांनी दिवस सुरू केला .