Skip to main content

कावळे

लेखक अविनाशकुलकर्णी
Published on रवीवार, 21/08/2016
स्वताचा मुलगा अमेरिकेत वेल सेटल्ड असताना...शेजाराच्याना "राहुल ला लागली का नोकरी? नाहि बरेच दिवस घरीच दिसतो म्हणुन विचारले..... . स्वताची मुलगी सुस्थळी पडल्यावर.." यमी च जमतय की नाहि? बघा हो..वय उलटुन गेले कि अवघड होते... . स्वताच्या मांडीवर नातवंड खेळवत बाजुच्या जोशी काका च्या सुनेला काहि कोम्पिकेशन्स आहेत हे माहित असताना..."काय रामभाऊ? पेेढे कधी देणार..३ वर्ष झालीत तुमच्या राहुल च्या लग्नाला........... . अश्या चोचा मारणारे कावळे आपल्याला समाजात..नात्यात नेहमी पहायला मिळतात...चोचा मारण्या साठी हे कावळे जखमा शोधत असतात..दिसली जखम मार चोच..कर घायाळ.... संवेदना हीन लोक्स
लेखनविषय:
याद्या 2611
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

विवेकपटाईत रवीवार, 21/08/2016
प्रत्येकाचा मनात एक कावळा दडलेला असतोच. म्हणूनच श्राद्धात कावळ्याला प्रसन्न करावे लागते. शरीराच्या आत दडलेल्या कावळ्याच्या मुक्ती साठी.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे रवीवार, 21/08/2016
चांगलं लिहिलंय ! असे सर्व कावळे मोकल्या मैदानावर नेऊन ओल्या फोकाने फोड़ून काढले पाहिजेत. -दिलीप बिरुटे

जयन्त बा शिम्पि रवीवार, 21/08/2016
मला वाटतं कोणतीही विसंगती दिसली कि त्याबाबतीत चौकस रहाणे वा चौकशी करुन , आपले ज्ञान अद्ययावत ठेवणे हा मानवी स्वभाव असावा. रस्त्यात चालता चालता , समजा कुणी पाय घसरुन पडला, तर सहजपणे आपल्याला उत्सुकुता असते की जो कुणी पडला, त्याचा पाय घसरला कां ? कशावर ? केळ्याच्या सालीवर की तेलाच्या तवंगावर, की आणखी कशामुळे? कुणाचा धक्का लागला कां ? पडणारी व्यक्ती स्त्री कि पुरुष ? तरुण की व्रुध्द् ? मग पुढचा विचार , की त्या पडलेल्या व्यक्तीस मदत करावी की नको ? आपण करावी की आपणच कां करावी की इतरांवर सोपवुन आपण आपल्या मार्गाला लागावे ? तर असे चौकस रहाणे वेगळे आणि लेखात म्हटल्याप्रमाणे , मनात कुटील भाव ठेवुन चौकस रहाणे वेगळे. त्यात स्वभाव दोष हाच कळीचा मुद्दा आहे. आणि स्वभावाला औषध नाही असे म्हटले जाते, त्यानुसार , अशा प्रव्रुत्तीस , टीट फॉर टेट , नियमानुसार , सरळ झोडपुन काढावे.वाईट्पणा आला तरी चालेल.

नाखु सोमवार, 22/08/2016
थेट मिपावरच ! इअकडे तिकडे नाही उगा का वळा! म्हणून

कावळा !!!

काकयनी नाखु