शेवटच्या स्टॉपला बस थांबली. तो कंडक्टर जवळ गेला.
"सायेब, महे पाच रुपै?"
"सुट्टे नाही रे माझ्या जवळ" कंडक्टर त्याच्याकडे न पाहताच गुरकला.
"सायेब, बघा की असलं त्?"
"ओ, सरका की बाजूला. धड़ स्वतः उतरत नाही अन आम्हाला उतरु देत नाही" मागनं येणारी एक बाई चिरकली. तिच्या मागच्या बाईने, पाच रूपडयासाठी हुज्जत घालणाऱ्या 'त्याच्या' वर वंगळ कटाक्ष टाकला. तो थोड़ा सरकला आणि आणखीही काही तसल्याच वंगळ नजरा झेलत तिथेच उभा राहिला.
"जाय खाली टपरीवर काही घ्यायचे असल तर घे, मजी सुट्टे होतील"
"नै सायब, म्या पुडी गिडी खात नै"
"दुसरं काही घे मग"
"सायब, लेकानी मोजकच पैसं दिलतं. कै घेतं त माघरी जायला कमी पडन"
"आन ती पिशवि" कंडक्टर ने त्याच्या हातातली पिशवि स्वतः जवळ घेतली आणि त्याच्या हातात दहाची नोट ठेवत "जाय त्या टपरीवरुण माझ्यासाठी पाच रूपयाची गायछाप आन आणि पाच रुपये तु घी" म्हणाला.
एका हातात बसची दांडी धरत आणि दुसऱ्या हाताने पटका चाचपत म्हतारा खाली उतरला आणि लंगडत लंगडत कोपऱ्यावरच्या पानटपरीच्या दिशेने निघाला.
| लेखनविषय: |
|---|
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
एक नंबरची ...... असतात ही
एक नंबरची ...... असतात ही मंडळी. आपली जात सोडत नाही. समोरचा कितीही अडचणीत असो हे मढ्यावरच लोणी खाणारच. हा कंडक्टर आहे, एक प्रतिनिधी म्हणुन.
सगळेच कंडक्टर असे नसतात ...
सगळेच कंडक्टर असे नसतात ...
अन सगळे सरकारी नोकर ही असे
अन सगळे सरकारी नोकर ही असे नसतात :)
सहमत
In reply to अन सगळे सरकारी नोकर ही असे by कैलासवासी सोन्याबापु
अर्थात चांगल्यांबद्दल लिहिण्या इअतपत चांगले असले तर नक्कीच लिहिले जाते...
चांगल्या बरूबर वंगाळ जाद्या पाहिलेला
प्रतिसाद मात्र नाखु
सरकारी
In reply to अन सगळे सरकारी नोकर ही असे by कैलासवासी सोन्याबापु
हा शब्द वगळण्यात आला आहे.
कंडक्टर बद्दल चा एक अनुभव.
कंडक्टर बद्दल चा एक अनुभव.
१७-१८ वर्षांचा असेन, कर्नाटकातील विजापूर पासून ते महाराष्ट्रातील जत या मार्गावर एकदा महाराष्ट्राच्या यष्टी बस मधून प्रवास करतानाचा अनुभव.
बसमध्ये खूप घाणेरडा वास पसरला होता, कोणीतरी शी केलेली,
चौकशीनंतर कळाले कि, एका धोतर घातलेला म्हातारा याला जबाबदार होता, एकटाच प्रवास करत होता.
इतर प्रवासी रागाने म्हाताऱ्याला टोचायला लागले.
कंडक्टर ने बस थांबवली, म्हाताऱ्याला म्हणाला " अहो आजोबा , सांगायचे न बस थांबवायला? थांबवली असती." त्याने म्हाताऱ्याला खाली उतरवले.
पाठोपाट तोही खाली उतरला, त्याला एका झाडामागे घेऊन गेला, नंतर ड्रायवर पाण्याची बाटली घेऊन खाली उतरला.
दोघांनी त्याचे धोतर आणि चड्डी धुवून , पिळून त्याला पुन्हा घातली, आणि बसमध्ये आणून बसवले.
इतर प्रवासी आश्चर्याने त्या ड्रायवर आणि कंडक्टर कडे पाहत होते.
थोड्यावेळाने एका प्रवाश्याने कंडक्टरला विचारले, " मास्तर तुमच्या वळखीचा हाय का वो ह्यो म्हातारा?"
कंडक्टर अगदी शांतपणे म्हणाला " नाही "
बस पुन्हा सुरु झाली, इतका वेळ वास येतोय म्हणून खिडक्या उघडून बसलेलो आम्ही, आता थंडी वाजतेय म्हणून खिडक्या बंद करून निवांत बसलो.
प्रसंग
In reply to कंडक्टर बद्दल चा एक अनुभव. by सतिश पाटील
प्रसंग छान लिहिलाय पण "दोघांनी त्याचे धोतर आणि चड्डी धुवून , पिळून त्याला पुन्हा घातली, आणि बसमध्ये आणून बसवले." हे पटत नाही.
ह्म्म्म
In reply to प्रसंग by आनंद कांबीकर
ह्म्म्म
पटो न पटो पण , हे खर आहे.
जेवढ आश्चर्य तुम्हाला वाटतय, तेवढंच त्या दिवशी आम्हा प्रवाश्यांना वाटले होते.
वा! चांगली आठवण!
In reply to कंडक्टर बद्दल चा एक अनुभव. by सतिश पाटील
अनुभव कथन आवडले, लेखापेक्षा! माझ्याही डोळ्यासमोर असे काही प्रत्यक्ष पाहिलेले अनुभव उभे राहिले! :)
माफ करा कांबीकर, तुमची कथा चांगली आहेच!
Sandy
सगळेच तसे नसतात, पण बरेच असे
सगळेच तसे नसतात, पण बरेच असे भेटतात.
वरील बरेच प्रतिसाद कंडक्टर
वरील बरेच प्रतिसाद कंडक्टर बद्दल आहेत, कदाचित कथेच्या नावा मुळेही असेल तस पण मला त्या म्हातार्याची असःयता जास्त चटका लाउन गेली
प्रसंग चांगला मांडलाय
प्रसंग चांगला मांडलाय
छान
छान लिहीले आहे
...
__/\__
धन्यवाद.