अमेरिकेतील आमच्या घरच्या गौरी..

आमच्या कडे पण असायचे, पण भारतातून आणताना फुटतील या भितीने पितळी आणलेत. यंदा पुन्हा डिसेंबरात भारतात येणार आहोत तेव्हा शाडूचे मुखवटे, फुलोरा आणि सजावटीचे आणखी सामान आणण्याचा मानस आहे. दरवर्षी देवी समोर जे पैसे जमतात ते आम्ही याच कामासाठी वापरतो. गेल्या वर्षी चांदीचे ताम्हण आणि निरांजन घेतले या वर्षी बघू... >घरात बाहेरून गौर आणायची जी पद्धत वर घाटपांड्यांनी सांगितली त्यात "गौर कशाच्या पायाने आली?" - सोन्यारुप्याच्या पायाने, कपड्यालत्त्याच्या, धनधान्याच्या, दुधदुभत्याच्या वगैरे तीला घरभर फिरवत त्या त्या ठिकाणि नेऊन म्हणले जाते. अगदी अशाच पध्दतीने आणल्या गौरी. सौ. ला दरवर्षी हे करताना अगदी गहिवरुन येते. आपल्या कडे गौराई माहेरी येते या नुसत्या कल्पनेनेच तिला अगदी भरून येते. मी तिला नेहमी म्हणत असतो कि आपल्याला दोन मुलगेच आहेत हेच बरे आहे. नाहीतर मुलींच्या लग्नानंतर तू रोजच अशी डोळे टिपत बसली असतीस म्हणून.. सर्वांना प्रतिक्रियांबद्दल मनापासून धन्यवाद. पुढल्यावर्षी साठी सर्वांना आतापासूनच आमंत्रण देवून ठेवतो...नक्की या. - नाटक्या..