मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

वाट...(शतशब्दकथा)

योगी९०० · · जनातलं, मनातलं
लेखनप्रकार
काहीही झाले तरी मी आज तिच्याकडे जाणार होतो. बराच काळ वाट पाहिली होती... लहानपणापासून तिच्या वाड्यावरून जाताना खिडकीत बसलेली दिसायची. पाहून हसायची, रुसायची, नजरेनेच बोलवायची, पण कोणीच मला तिच्याकडे जाऊ दिले नाही. दोन-चार वेळा चोरून तिच्या वाड्यात शिरलो होतो. रखवालदाराने हाकलले,मारले पण ती मात्र कधीच मदतीला आली नाही. मध्यंतरी बराच काळ गेला पण ती मात्र तशीच खिडकीत कायम बसलेली दिसायची. धावतच तिच्या वाड्यावर गेलो. कोणीच अडवू शकणार नव्हते मला... झरकन तिच्या खोलीत शिरलो... ती माझीच वाट पहात होती...मला हसून म्हणाली "तुच मरायची वाट पहात होते. गेली पाचशे वर्ष माझी जागा कोण घेणार ह्याच्याच शोधात होते मी. आज मुक्त झाले मी....."

वाचने 5750 वाचनखूण प्रतिक्रिया 25

ज्ञानोबाचे पैजार 07/07/2015 - 09:17
आता बसा अजून पाचशे वर्ष वाट पहात, दुसर्‍या गिर्‍हाईकाची, पैजारबुवा,

खेडूत 07/07/2015 - 11:59
''लेकिन'' चित्रपट आठवला - त्यातलं गाणं : '' मैं एक सदी से बैठी हुं '' आठवलं . एक शंका : पाचशे वर्षांत एकही लायक व्यक्ती त्या पदावर मिळू नये?

In reply to by खेडूत

योगी९०० 13/07/2015 - 09:51
पाचशे वर्षांत एकही लायक व्यक्ती त्या पदावर मिळू नये? दुसर्‍या कोणाला ती दिसली नाही हो...मलाच दिसली फक्त...!! बाकी वाट बघतो आहे तुमची वाड्यावर... एखादी बाई दिसली की म्हणतो "बाईSSSS!! वाड्यावर या". पण कोणालाच ऐकू जात नाही माझी हाक..!!

In reply to by योगी९००

जडभरत 14/07/2015 - 11:49
एखादी बाई दिसली की म्हणतो "बाईSSSS!! वाड्यावर या".
एकदम निळू फुलेच आठवले. असले ड्वायलाक त्यांनीच म्हणू जाणे!

जडभरत 14/07/2015 - 11:51
धावतच तिच्या वाड्यावर गेलो. कोणीच अडवू शकणार नव्हते मला... झरकन तिच्या खोलीत शिरलो...
धावतच या शब्दाच्या अगोदर आज मात्र असे शब्द पाहिजे होते, असे मला वाटते. म्हणजे कथेचा प्रवाहीपणा कायम राहिला असता.