आगावू टीप :- या धाग्याला मीपा.भूत मंडळींनी उगीचीच फाटे फोडू नयेत. नाही तर अतृप्त आत्मा त्यांच्या मानगुटीवर बसेल .

माझी मुंज १९८८ साली आमच्या गावाला(विसापूर,गुहागर तालुका) झाली. माझ्या मुंजीच्या वेळेची गोष्ट,जे गुरुजी मुंज लावायला आले होते ते आमच्या मामीच्या दापोली तालुक्यातील टेटवली गावचे होते. मुंजीच्या दुसर्या दिवशी सत्यनारायण पूजा सांगून ते निघणार होते म्हणून ते आमच्या कडेच वस्तीला राहिले होते. मग रात्री गप्पांचा फड जमला. होता होता भुतांचा विषय निघाला तेव्हा गुरुजी म्हणाले आमच्या गावाला आहेत भुते आणि जर कोणाला पहायची असतील/ अनुभव हवा असेल तर माझ्या बरोबर चलावे. मी रात्री आमच्या गावच्या वेस कुसेवर घेवून जाईन. पण माझ्या बरोबर चालायचे आणि अजिबात काहीही आवाज झाला, कोणी दिसले तरी मागे वळून पहायाचे नाही. आम्ही तेव्हा लहान होतो असे विषय निघाले तर पुढे काय पुढे काय असे सारखे विचारात असायचो. आणि हा विषय तसा कधी न संपणारा असा. पुढे मग अनिस बद्दल वाचले आणि जंतर मंतर , झपाटलेपणा , अंगात येणे या विषयी वाचून मनात संभ्रम निर्माण झाला कि या जगात खरोखर भुते आहेत कि नाहित?. मला आलेले म्हणजे प्रत्यक्षात नाही पण ज्याना आले आहेत त्यांचे अनुभाव दाखल असे काही किस्से. १)१९९७/१९९८ साली मी दाभोळ वीज कंपनी ( पूर्वीची Enron Power proj.) ला कामाला होतो. शनिवार (अर्धा दिवस) आणि रविवार सुट्टीच्या दिवशी मी भाड्याच्या खोलीत न राहता (कंपनी पासून जवळच असल्याने मी एक खोली तिथे भाड्याने घेतली होती) माझ्या इतर नातेवाईकांकडे गावाला जायचो ते सोमवारी सकाळीच कामावर यायचो. तर असा एक दिवशी मी कुडली-जाम्भारी(गुहागर तालुका) येथे माझ्या सख्खी आत्या राहते तिथे गेलो. घर मोठे होते आणि आजुबाजुला खुप दाट झाडी होती. जेवणे झाली आणि आत्या , काका माझ्या बरोबर गप्पा मारायला बसले तेव्हा मी म्हणालो कि तुम्ही एवढ्या लांब ३ डोंगराच्या मध्ये आड बाजूला राहता तेव्हा भीती नाही वाटत. तर आत्ये म्हणाली भीती वाटून काय करतोस आणि या घरातच तुला काही अनुभव आला तर मला सांग. कारण माझे आजे सासरे खूप बिड्या ओढायचे; तेव्हा रात्री कधी कधी बिड्या ओढल्याचा वास येतो. तुला पण आज रात्री वास येतो का पाहा. मला तर लग्न होवून इथे आल्यावर यांनी सांगितले तेव्हा विश्वास बसला नव्हता पण नंतर जेव्हा खरोखर वास आला तेव्हा पटले. कारण एवढ्या मोठ्या घरात हे , मी आणी दुर्वास ( त्यांच्या मुलगा) एवढीच माणसे राहतो आणि यांनातर कसलेच व्यसन नाही. त्या रात्री मी पडवीत खाटेवर (बाज) झोपलो तर मला काहीच जाणवले नाही . मी तु दुसर्या दिवशी कामावर निघुन आलो. २) माझ्या आई ने आमच्या कळव्याच्या चाळीत राहणारे शेजारी पंडितकाकू यांना बहिण मानले. काही कारणाने त्यांनी चाळीतले घर सोडून १९९५ साली घोडबंदर रोडला पातलीपाडा येथे रहायला गेले. त्या वेळी घोडबंदर रोड म्हनजी जंगल चा भाग होता. आता तेथे खूप वृक्षतोड झालीये. तर या पंडितकाकूंना ४ मुली. एकेदिवशी त्यातील सर्वात धाकटी मुलगी हिला १८/१९ वर्षाची असताना म्हणे घरातच एक मळवट भरलेली बाई वर माडी वरून खाली माझ्या कडे बघतेय/ दिसते असे सागू लागली. त्या बाईला बघितल्यावर ह्या मुलीला ताप यायचा , खूप घाम यायचा. नानाविवध उपाय केले पण काहीच नाही ती मुलगी घरात एकटी थांबत नव्हती. मग आमच्या आईने माझ्या मामाला ही बातमी सांगितली. मामा लालबाग येथे श्रीकृष्ण दुग्धालयात (गणेशगल्ली) कामाला होता. त्याच दुकानात एक मंत्र तंत्र जाणणारा मान्त्रिक होता. त्याना घेवून आमच्या कडे आला. पुढे मीच त्यांना कळव्याहून पातलीपाडा येथे घेवून गेलो. त्यांनी काय केले हे माहित नाही पण त्या दिवसा पासून हे सगळे प्रकार झाले. आता त्या चारही मुलींची लग्न झाली व संसारात सुखी आहेत. मला कधी असले अनुभव आले नाहीत मी Enron कंपनीत असताना ज्या चाळीत खोली भाड्याने घेतली होती तिथे सगळे भाडेकरू गणपतीला आपापल्या घरी जायचे संपूर्ण चाळीत मी ५ दिवस एकटा राहाचो. आजूबाजुला बोंब मारले तरी कोणी येवू शकणार नाही अशी परीस्तिथी. पण मी मनात काहीच विचार नसल्याने बिनधास्त राहू शकलो. कोणी जर सांगितले की ती जागा बरी नाही तिथे जावू नकोस. तर मात्र मी त्या स्थानी जात नाही भिती म्हणुन समजा हवे तर. पण मुद्दाम म्हाणुन उगिचाच का या विषयाची परिक्षा घ्या. मधंतरी DISCOVERY CHANNEL वर भुतांविषयी एक सदर चालू होते. त्यात ३ जण वेगवेगळ्या कोनातून कॅमेरे लावून तसेच ghost detector का काही तरी तसेच यंत्र घेवून झपाटलेली स्थळ शोधून काढून भुतांचे छायाचित्र घेण्याच्या प्रयत्न करीत असत. रेकॉर्डिंग मध्ये काही सापडले तर ते एडिटिंग रूम मध्य जावून स्लो मोशन मध्ये ती चित्र फीत दाखवीत असत. तू नळीवर ज्या चित्रफीत उपलब्ध आहेत त्या मला तरी खर्या वाटत नाहित. तुम्हाला काही अनुभाव असतील तर येथे तसे सांगावे.