Skip to main content

अजून एक इंटरेस्टिंग गोष्ट

प्रकाशित मुखपृष्ठ
काही प्रतिष्ठित लोकाच्या समोर स्वतःच्या आईच्या थोबाडीत मारल्याचा बदला स्वतःचा जीव देवून चुकवावा लागला. ह्यासाठी आपल्याला मागे जावे लागेल.१९७५ ला लावण्यात आलेल्या आणीबाणीत आणि त्यानंतर निवडणुकीत हरल्याने पत्कराव्या लागणाऱ्या नामुष्कीमुळे ज्याची भूमिका अर्थात विवादास्पद होती त्याचा बळी जाणे हे काही तितकेसे मुश्कील नव्हते. ३० जून १९८० ला स्वतःच्या ऑफिस वरून विमान उडवून नेताना सफदरजंग विमानतळाच्या बाजूला असलेल्या झाडाला धडकून विमान अपघात ग्रस्त झाले.ज्याच्या साठी फिल्डिंग लावली गेली होती त्यासकट सक्सेना नावाचा कॅप्टन फुकट बळी गेला. विशेष म्हणजे आईला मेलेल्या मुलापेक्षा त्याच्या घड्याळाची जास्त चिंता होती. आईची खास ताकीद होती कि मी तिथे जाण्यागोदर दुसरा कोणीही जाणार नाही.रक्ताळलेल्या मुलाला बघताना आईने मुलाचे काढलेले घड्याळ कोणाच्या लक्षात आले नाही.कारण बहुसंख्य लोकांना काय झाले हे माहित नव्हते आणि आईचा दरारा असा होता कि तिच्या परवानगी शिवाय तिथे कोणी पोहोचणे शक्य नव्हते. घड्याळ काढून आई तिथून निघून घरी परतली.... प्रोटोकोल पाळण्यासाठी. काही वेळातच आईला प्रोटोकोल प्रमाणे कळवण्यात आले कि 'आपल्या मुलाचा विमान अपघात होवून मृत्यू झाला" असं काय होतं त्या घड्याळात कि मेलेल्या मुलापेक्षा घड्याळ महत्वाचे वाटावे? काय राव बस्स का ? (>घड्याळ स्विस मेड होते आणि त्यात स्विस बँकेचा अकाउंट नंबर आणि कोड नंबर होता)

याद्या 2982
प्रतिक्रिया 10

लेखनप्रकार

आणि ही गोष्ट आईने किती लोकांना सांगितली?
रक्ताळलेल्या मुलाला बघताना आईने मुलाचे काढलेले घड्याळ कोणाच्या लक्षात आले नाही
मग ही बातमी कशी काय बाहेर फुटली? असो. स्वीस बँकेतला पैसा बाहेर काढायचा असेल तर सगळ्यांची स्वीस घड्याळे आधी जप्त करा.

हं .. हे आले काँग्रेसद्वेष्टे. - आंद्या थत्ते

इरसाल नाव असूनही काय शिळ्या, सप्पक कथा सांगताय राव? ती घड्याळ काढणारी बया आणि तो वैमानिक कोण ते आमच्या गल्लीतल्या शेंबड्या पोरालाही माहीत आहे. असो. तुमची एक कथा तर आमचीही एक होऊन जाऊद्या. अशाच एका बयेचा खून झाल्यानंतर तिचा मुलगा राजा झाला... भरतखंडातला हाताशी संबंध असणारा एक गडगंज उद्योगपती राजाची भेट घ्यायचीय म्हणून कितीतरी दिवस राजाच्या मागे लागला.. शेवटी राजाच्या बिझी शेड्यूल्ड ( की स्केड्यूल्) मधून वेळ काढून विमानतळाच्या लाऊंज पासून विमानाच्या शिडीपर्यंत चालत जाताना जेवढे बोलणे होईल तेवढा भेटीचा वेळ मिळाला... तेवढ्या वेळेत त्या प्रामाणिक उद्योगपतीनं राजाला सांगितलं की बापू, तुह्यावाल्या म्हतारीनं मह्याकडं ड्बोलं देऊन ठेवलंय... कितीतरी दिवस ते माझ्याकडंच आहे... त्याची काही व्यवस्था लाव... राजाला म्हतारीनं असलं काही डबोलं ठेवल्याचा पत्ताच नव्हता म्हणे....!

In reply to by यकु

खी खी खी. तुमची बी कथा लई जुनीच हाये की. आम्ही आइकलं व्हतं त्या परमानं खरं तर त्ये डबोलं आयेचं न्हवतंच. पन त्ये डबोलं द्येउनशान त्या उद्योगपतीनं राजाला पटवूनशान घ्यातलं. आनि हां .... त्या बयेचा खून कुणी केला त्याच्या चवकशीत एक कायतरी 'संशयाची सुई' सापडल्याची बी कहाणी होती.

In reply to by नितिन थत्ते

आम्ही आइकलं व्हतं त्या परमानं खरं तर त्ये डबोलं आयेचं न्हवतंच. पन त्ये डबोलं द्येउनशान त्या उद्योगपतीनं राजाला पटवूनशान घ्यातलं
हेच मी ऐकल होत. दूरद्रूष्टी का काय म्हणतात ती त्या उद्योगपतीला जन्मजात होती.मधल्या काळात उद्योगपतीच्या गाडीचा मार्ग 'एक्सप्रेस' गाडीने अडवून धरला होता. पण उद्योगपती हुशार. त्याने एक्सप्रेस गाडीचे इंजिन स्वतःच्या गाडीला लावले आणि पुढे गेला.

In reply to by नितिन थत्ते

चवकशीत एक कायतरी 'संशयाची सुई' सापडल्याची बी कहाणी होती कोठे दाखवत होते त्या सुईचे टोक सांगाकी राव.

In reply to by रणजित चितळे

ते क्रमशः धागे येतील त्यात तुम्ही लोक सांगालच की....