नमस्कार मंडळी... नाशिकला विध्यार्थी स्नेह-संमेलनात भाईकाकांनी केलेल्या भाषणाचा काही भाग नुकताच मी इथे वाचला. त्यांनी केलेल्या अनेक उत्तमोत्तम भाषणांपैकी एक!!! कधीकाळी नाशिकला पुलंनी केलेलं हे भाषण अजूनही खूप नाविन्यपूर्ण वाटते, त्यापेक्षा मी असं म्हणेन की, पुलंची कुठलीही भाषण असू द्यात ती कधीच जुनी होऊ शकत नाहीत. तसं बघायला गेलं तर आम्ही पामर (दूरवर पसरलेल्या अथांग सागराच्या क्षितिजाकडे एकटक पाहत बसलेल्या प्रियकराने आपल्या प्रेयसीची वाट पाहताना सहज म्हणून त्यात भिरकवलेला एक लहानसा दगड) त्या उत्तुंग हिमालयाची उंची काय सांगणार??. त्यांच्याबद्दल लिहायची आमची दिड-दमडीचीही लायकी नाही. पण भाई काकाचं भाषण म्हणजे आनंदाची पर्वणी आणि तो आनंद आम्हाला आमच्या माय-बाप मिपाकरांबरोबर वाटून घ्यायचा असल्यामुळे ते आम्ही इथे टाकतोय. आशा करतो मंडळी माझा हा छोटासाच प्रयत्न तुमच्या चेहऱ्यावर खूप सारा आनंद घेऊन येईल. :)