Skip to main content

असा अनुभव फक्त पुण्यातच येऊ शकतो.

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी सोमवार, 14/03/2011 12:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
शनिवार-रविवारी काय करायचं हा एक मोठ्ठा प्रश्न पुण्यातच चुटकीसरशी सुटतो. The King's Speech बघायचं ठरलं आणि आश्चर्य म्हणजे घराजवळच्या ई-स्क्वेअरमधे सोयीच्या वेळेत तो दाखवतही होते. पिक्चरच्या वेळेच्या वीस मिनीटं आधी जाऊन तिकीटही मिळाली. सुरक्षिततेच्या दृष्टीकोनातून स्कूटर पार्किंगमधे नेण्याआधी त्यांनी पिलियन रायडरला उतरवला, मला हेल्मेट काढायला लावलं, अ‍ॅक्टीव्हाच्या सीटखालची डिकी उघडून पाहिली (हँडलमधली महत्त्वाची नसावी), आणि मगच पार्किंगमधे सोडलं. दीडचा शो वेळेतच, बरोब्बर एक वाजून सदतीस मिनीटांनी सुरू झाला. सगळं कसं, आलबेल! पिक्चर संपला आणि मी खुर्चीतून उठताना स्वतःच्याच खिशात हात घातला, किल्ली नाही. झोळीत टाकली असेल म्हणून झोळीत हात घातला, तिथेही नाही. अंधारात दिसणार नाही, चालता चालता चाचपडताना मी धडपडेन म्हणून खाली उतरल्यावर पाहिलं किल्ली नाही. "आता स्कूटर गेली असणार, इथून घरी जायचं तर रिक्षा कुठे मिळेल, बस मिळेल का, पुढचे दोन-तीन महिने सायकल चालवावी" वगैरे विचार आधीच करून झाला. तरी एकदा खात्री करण्यासाठी पार्किंगमधे आले. नक्की कुठे स्कूटर ठेवली होती हे आठवेना, तर तिथल्या माणसाने "हो, इथेच होती तुमची स्कूटर. नंबरप्लेट पहा," असा सूज्ञ सल्लाही न मागताच दिला. चालण्याचा थोडा व्यायाम केल्यावर स्कूटर दिसली आणि स्कूटरलाच ठेवलेली किल्लीही! जिथे जशी लावली होत्या तिथेच स्कूटर आणि किल्ल्या, दोन्ही तशाच होत्या! असं काही घडलं की आनंदाने मन अगदी भरून जातं. आणि निव्वळ, पुढचे दोन महिने सायकल चालवावी लागणार नाही, पोलिस चौक्यांचं पुन्हा पुन्हा दर्शन घ्यावं लागणार नाही, विसरभोळे म्हणून आपल्यावर व्यक्तीगत टीका होणार नाही इतका स्वार्थी विचारच त्यामागे नसतो. त्याही पलिकडे काहीतरी जाणवतं. हे जग सुंदर आहे असं वाटायला लागतं. माणसाच्या माणूसकीवर पुन्हा एकदा विश्वास ठेवावासा वाटतो. 'आज फिर जीने की तमन्ना है' सारखी गाणी खरोखर मनाला भिडतात. हे फक्त पुण्यातच घडू शकतं. तुम्हालाही पुण्यात मला आलेत तसे चांगले अनुभव आले असतील. o. तर कृपया ते चांगले अनुभवच लिहीणे. o. आपसातल्या भांडणांसाठी कृपया या धाग्याचा वापर करू नये, हा मुंबईच्या चाळीतला नळ नव्हे. o. पुण्याबद्दलचा धागा असला तरी पुणेरी रिक्षावाल्यांचा माजोरीपणा हा या धाग्याचा विषय आहे असं समजू नये. o. पुणेरी पाट्याही प्रेमळ असू शकतात याची कृपया जाणीव ठेवावी. o. 'आयपीएल'च्या पुणेरी पाट्या, आमचे रा.को. छोटा डॉन यांनीच लिहीलेल्या आहेत तेव्हा त्यांचा संदर्भ वापरताना निदान डान्रावांचा ॠणनिर्देश असावा.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

वाचने 24169
प्रतिक्रिया 148

प्रतिक्रिया

आम्हाला ल्हानपनी खालील गोष्टींसाठी पुने आवडायचे १) चहात पाव बुडवुन खायला भेटतो २) केक क्रिमरोल खायला भेटतो; आईस्क्रिम खायला भेटते. ३) पुन्यात डांबरी रस्ते आहेत ४) पुन्यात शिमिंट ची घरे आहेत ५) वेगवेगळ्या रंगाच्या ट्युबलाईटीच्या पाट्या आहेत ६) पुन्यात नळाला लई जोरात पानी येते ७) पुन्यात भरजारी पोषाखाचे ब्यांडवाले आहेत ८) पुन्यात रहरदारी हाकायला पोलिस असतो. ९) पुन्यात रिक्षा आहेत . . . ( आता पुनेरी)

काय गडबड आहे रे पोरांनो. मला जरा सुखाने जगू द्याल की नाही.

चांगला लिहिला आहे हा अनुभव. मला तरी आवडला बाई. इतरांना काय म्हणायचं असेल ते म्हणोत.

In reply to by भवानी तीर्थंकर

आलात का तुम्ही? तुमच्या डायरीतली पानं नोव्हेंबरपासून वाचतोय आम्ही!!!

In reply to by पैसा

हो ना. अहो, झालं काय की, मागे एकदा काही कामानिमित्त युनिकोडमधून गुगल सर्च कसं होतं हे पाहण्यासाठी माझंच नाव देवनागरीत टाकलं आणि सर्च केला. तर तिथं बऱ्याच पानांमागं हे लेखन दिसलं. मग मी मिसळपाववर आले. 'माझ्या'च डायरीतलं पान पाहून हरखूनच गेले अगदी. मग ठरवलं आपणही इथं सदस्य व्हायचं. त्यानुसार सदस्य झाले. पण नंतर पुन्हा इथं येण्यास वेळच मिळत नव्हता. आज वेळ मिळाला आणि 'माझ्या' डायरीतलं पान लिहिणाऱ्या अदिती यांचाच लेख समोर दिसला. त्यात तो पुण्यावरचा. म्हणून तो वाचून काढला. तसंच नंदन यांची एक कविताही वाचली. खूप आवडली. मीही असंच काही लिहीन म्हणते. पाहू, कसा वेळ मिळतो ते. बरं, त्या स्मायली कशा टाकतात? आणि ती हायपरलिंकही कशी देतात?