मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

हशा- खास कोल्हापुरी

रन्गराव · · जनातलं, मनातलं
कला
संस्कृती
भाषा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
संतोष शिंदे ह्या कलाकराच्या हास्य सम्राट ह्या कार्यक्रमातील ह्या दोन चित्रफिती १. पुरूषप्रधान संस्कृती - http://www.youtube.com/watch?v=xEZqd8ddO0M २. कोल्हापुरी भाषेची वैशिष्ट्य- http://www.youtube.com/watch?v=nPYkO4Tj9M0
वाचने 3654 वाचनखूण प्रतिक्रिया 15

स्पंदना 10/11/2010 - 17:23
विनायक आपण कोल्हापुरी. शुद ल्हि ना. संत्या लय भारी करतय पण बघ सांगतो त्यान वैविध्य टिकिवल पायजेल. रंगराव मी तुम्ही ही माहिती दिल्या पासुन सारखी पहाते अन मग माग येउन इथे प्रतिसाद टाकायच विसरते. धन्स भाउ!

शिल्पा ब 09/11/2010 - 22:46
दुसरा विडो जरा बरा आहे...पहिल्यात तो काय हातवारे करत बोलायला लागतो ..लगेच त्याच्या डोक्यात दगड घालावासा वाटतो...

विश्वनाथ मेहेंदळे 10/11/2010 - 18:37
हा प्रतिसाद मूळ क्लीप पेक्षा विनोदी आहे. लं भारी !!! लंsssss भारी !!!!!!!!!!!! (च्यामारी, हे बोलताना मजा येते. लिहिताना येत नाही ) उच्चारासाठी खालील क्लीप पहा. ( @२:३५)

शिल्पा ब 10/11/2010 - 22:03
मूळ प्रतिसादापेक्षा हा प्रतिसाद विनोदी आहे... ल ssssss य भारी!!! (च्यामारी ,आम्हाला उगाच इकडची तिकडची क्लिप द्यायची गरज नाही...लिहिताना पण तशीच मजा येते...)

रन्गराव 10/11/2010 - 22:13
कानात हत्ती मुतला व्हता काय कीलीप बघताना? ( चिडायचा नाय, कोल्हापूरात प्रेमान असच ईचारत्यात ;)) ते 'ल' नंतर टींब नाय. 'ल य' अस असतय. त्यातल 'य' म्हणायला सूरू केला की श्वास पूर्न थांबू पत्तूर ओढायचा. प्रक्टीस करा जरा दमानं. मग बगा कशी मज्जा येत्या ते!

विश्वनाथ मेहेंदळे 10/11/2010 - 23:00
तरीच म्हटले असे का झाले. एक हत्ती दिसला होता खरा घरात मगाशी. गुपचूप कार्यभाग साधून गेला असेल तर माहित नाही. बाकी रंगराव, टिंब ल नंतर नाही, वर दिले आहे. तोच हत्ती तुमच्या डोळ्यात मुतून गेला वाटते. (मुंबईचा असलो तरी हे कोल्हापुरी स्टाईल मध्ये लिहिले आहे. चिडायचा नाय) आणि सगळे उच्चार नाही लिहिता येत लिपीत. लय असे लिहून तो effect कसा आला असता? म्हणून तो लं लिहिला. (उच्चारी, केलं मधला लं)

रन्गराव 10/11/2010 - 23:07
आता काय करायच गड्या? उच्चारताना माग -पूढ असतय कोल्हापूरात. मुबईत खाली वर असला तर माहीती नाय बा. आणि "हत्ती कानात मुतला" हे प्रचलित आहे. डोळ्याबद्दल पहिल्यांदा एकल. आन राग एवून काय करनार. आमिबी ईथच आन तुमीबी इथच. बाकी मज्जा चालु द्या :)

विश्वनाथ मेहेंदळे 10/11/2010 - 22:48
त्या कुठून आल्या हे महत्त्वाचे नाही. त्यांच्याकडे दगड आहे आणि त्यांना तो कुणाच्यातरी डोक्यात घालायचा आहे हे महत्त्वाचे आहे. (हलके घ्या असे म्हणालो असतो, पण शिल्पातैंच्या हातात भला मोठा दगड आहे. हलके कसे घेणार त्या?? )

रन्गराव 10/11/2010 - 23:02
प्रगल्भ कोल्हापूरी भाषेचा पार विटाळ केलासा! अर्थाचा अनर्थ केल्यामूळे धोंडा तुमच्या डोस्क्याट पडन्याची शक्यता आहे. शिरस्त्राण घाला आता देवाचं नाव घेवून ;)