दि. ७ मे. १९८०. आम्ही तिघेजण. दुपारची वेळ. राजदूत गाडीवरून मालेगांव- चाळीसगांव मार्गावर प्रवास करत होतो. गप्पा मारत हळू हळू जात होतो. दरेगांव फाटा आला. तेथे आम्ही चहा-फराळ केला. चार वाजले होते. एकजण म्हणाला- "आता उतरते ऊन्ह आहे. त्यापेक्षा आपण ५ वाजता निघू." गप्पा मारत आम्ही वेळ काढत होतो. गिरणा डॅमवर मित्राच्या मित्राकडे जेवाअला जायचे होते. मालेगांव ते दरेगांव फाटा मी मध्ये बसलो होतो. मागे माझा मित्र बसला होता. पुढे मित्राचा मित्र गाडी चालवत होता. दरेगांव फाट्यावर आमचा बसणाचा क्रम बदलला. मी मागे बसलो. माझा मित्र मध्ये बसला. आणि मित्राचा मित्र गाडी चालवत होता.... *** साधारणत: ८-१० किलोमीटर आम्ही गेलो असू तोच माझ्या मित्राच्या अंगावर ३-४ फूट लांबीचा नाग पडला. वर पहातो तर घार घिरट्या घालत होती. तीच्या पायातून तो निसटून मित्राच्या अंगावर पडला व क्षणात मित्राच्या हाताचा चावा घेतला. कारण साप चवताळलेला होता. आम्ही गाडी थांबवली. गाडीखालीच सापाला मारले. तो नाग जहरी होता, विषारी होता. *** आम्ही मित्राला घेवून परत मालेगांव ला गेलो. मित्र पार घाबरून गेला होता. त्याला धीर देत देत आम्ही दवाखान्यात पोचलो. आम्ही घडलेली हकीकत डॉक्टरांना सांगितली. नाग चावलेला हात दाखवला. त्यावर सूज आली होती. मित्राची शुद्ध हरपत चालली होती. "डॉक्टर, तुम्ही लवकर इलाज करा" डॉक्टरांनी सलाईनमध्ये अ‍ॅण्टीव्हेनमलर टाकली. सलाईनची अर्धी बाटली संपली असेल नसेल तोच मित्राला रक्ताची उलटी झाली. आम्ही हतबल झालो. थोड्यावेळाने आचक देत मित्र देवाघरी गेला. आमच्या दु:खाला पारावार राहीला नाही. कित्येक दिवस मी सुन्न मनस्थितीत होतो.... *** मालेगांव ते दरेगांव फाटा मी मध्ये बसलो होतो. मागे माझा मित्र बसला होता. पुढे मित्राचा मित्र गाडी चालवत होता. नंतर आम्ही क्रम बदलला. मित्राचे मरण विधिलिखित होते म्हणून क्रम कदाचित बदलला गेला.... मध्ये मी असतो तर...??? आजही ते आठवून शहारे येतात. अघटीत घटना- वरून साप पडणे... काळ कोणत्या रुपात येईल हे सांगता येत नाही.... हा प्रसंग मला आजही तसाच आठवतो आणि जन्मभर आठवत राहील.... -- श्री. वसंत जनार्दन वडाळकर, मालेगांव कॅम्प, (रिटायर्ड- सहाय्यक पशुधन विकास अधिकारी)