राहून राहून वाटतं मी एन आर आय कसा? माझा देह जरी इथे माझं मन राही तिथे माझं घर माझ्या देशा मी बोलतो तीच भाषा त्यांची माझी गाणी एक पावसामधले पाणी एक माझ्या पगाराचं चलन वेगळं म्हणुन का केवळ असा उसासा? ज्ञानार्जनाची हौस म्हणुन गाव सोडून आलो शहरात अर्थार्जनाची गरज म्हणुन देश सोडून परदेशात एक संक्रमण चालतं तर दुसर्‍यालाच विरोध कसा? रोज घरच्या बातम्या वाचतो मतदानात भाग घेतो हुषारीची कदर करतो यथाशक्ति मदत करतो भ्रष्टाचरणी चिडून उठतो प्रतिकार करतो जमेल तसा तरीही मी परका कसा? माझ्या देशप्रेमाची का कुणी वांझोटी शंका घ्यावी माझ्या निष्ठेला, मायेला आणि का कुणी आव्हानं द्यावी? कुणी सहज करावा अपमान इतका माझा मान स्वस्त कसा? अंतर्मन माझे विचारे 'तुझे आई-बाप, मित्र सारे यांच्यावरच्या प्रेमासाठी करावा लागतो का रे ओरडून कोरडा घसा? सांगावं लागतं का त्यांना तू त्यांचा कसा?' 'मग देशावरच्या मायेसाठी का कळवळून द्यावा खुलासा? का सांगावंस तू देशी कसा? गरज नाही खुलाश्याची तुझं व्रत, तुझा वसा ठणकावून म्हणावं मी आहे, हा असा! पुन्हा चर्चेचे कष्ट नकोत की मी एन आर आय कसा?'