"लाल तांबडे शेले उडवित" "हळूच हसतो लाल तजेला कधि तेजाचे पलिते घेउन" "मोहरलेली याची कांती पायांखाली कुंकुम-केशर" आजची सकाळ चांगली आहे. माझ्या ऑफिसातुन समोरचा गुलमोहर पाहत ही कविता वाचली. आनंद वाटला. मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते. - मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्‍हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)

मोलाची कविता

क्रान्ती.. सुंदर आहे कविता. गुलमोहोराची विविधरूपं खूपच खुलवली आहेस.. मस्तच! वैशाखाचा घुमवित जागर आणि मोहरलेली याची कांती पायांखाली कुंकुम-केशर तुफान आहेत या ओळी. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

अहाहा !! फार फार सुरेख !! गुलमोहराचं लाल भडक झाड अगदी नजरेसमोर आलं गं !! तप्त उन्हाच्या काहिलीतही मोहरलेली याची कांती पायांखाली कुंकुम-केशर अप्रतिम !!

वा ! सुरेख कविता उन्हात लखलखणारे झुंबर मनात वसलेला गुलमोहर .... सुंदर

छान. गुलमोहराच दर्शन घडवलस.

वाह! गुलमोहर हे माझ्या आवडत्या झाडांपैकी एक.. साकुरा जितका आवडतो तितकाच (किंबहुना काकणभर अधिकच) मला फुललेला गुलमोहर भुरळ घालतो. आणि या सुंदर गुलमोहराचे रुप तुम्हि कवितेते इतके सशक्तपणे मांडलंय की वाह! क्या बात है !!! खुप खुप खुप आवडली कविता ऋषिकेश ------------------ बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे

वाह ! मस्तच कविता, खुप खुप आवडली. झाडा आणी फुलांची फक्त वर्णने वाचायची नशिबात आहे सध्या. जाता येता दिसणारे एकमेव झाड म्हणजे तुळस. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

घरी, अंगणी, वाटेवरती कुठे माळरानी एकांती तप्त उन्हाच्या काहिलीतही मोहरलेली याची कांती पायांखाली कुंकुम-केशर - हे कडवं फार छान जमलंय. मी पण एक गुलमोहोरावर कविता केली आहे, ती अजून टाकली नाही आणि आता टाकणारही नाही. कारण हि कविता त्यापेक्षा जास्त छान झालीये. माझ्या कवितेमध्ये नदीकाठच्या उतारावर असलेल्या एका कलंदर गुलमोहोराबरोबर झालेले कल्पनेतले संभाषण काव्यस्वरूपात मांडलेले आहे.

गुलमोहर....... कविता वाचुन डोळ्या स्मोर उभा राहिला.. कालच घरासमोर अर्ध्यापाउण तास निवांत गुलमोहराच्या झाडा कडे आणी त्या रस्त्याकडे डोळे लावुन बसलो होतो. घरी, अंगणी, वाटेवरती कुठे माळरानी एकांती तप्त उन्हाच्या काहिलीतही मोहरलेली याची कांती पायांखाली कुंकुम-केशर ह्या गुलमोहराकडे वेड्यासारखे पहाण्यामुळे एकदा मास्तराने कॉलेज मधुन हाकलुन दिले होते ते पण आठवले. ==(गुलमोहर मधे रहाणारा )निखिल

गुलमोहोराशी माझे खुप सलगीचे नाते आहे. गावाकडच्या घरातील खिड्कीतुन अख्खा फुलापनांचा घोस कवेत घ्यायाला येतो. तित्कीच जवळ्ची वाटली कवीता. जपुन ठेवीन. - प्रेरणा.

छान. मस्तच आहे. :) बिचार्‍या गुलमोहराच्या फुलांना तेवढी किंमत मिळत नाही, तुमची कविता त्याच्यासाठी अप्रतिम भेटच की. आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

गुलमोहोर - गुलछबू झाड. हा वृक्ष अफगाणिस्थानातून भारतात आला म्हणे.