माझी प्रेरणा कारुण्याशा... http://misalpav.com/node/7791 एका वरण भाताच्या थाळीसमोरचा तो मत्त भुकेला चॅपॅक चॅपॅक जिभल्या चाटीत भुरके मारी भुर्र भुर्र भुर्र भुर्र लोणच्याच्या फोडीच्या तहवैभवाने टाकलेले गारूड अन तोंडात डाविकडून उजविकडे खळाळणारा अन्नप्रवाह चॅपॅक चॅपॅक चॅपॅक चॅपॅक भाताच्या दलदलीत ओरपणारा स्निग्ध हात गुलगुलीत स्पर्षाने आणि सात्वीक चवीन जिवाचा खुळखुळा खुळा रे खुळा, खुळा रे खुळा... एका जेवणपानावरून पुनश्व हरि ओम क्षीण नळाखाली अनुमानात कडाडबूम मेघवर्षा धो धो धो... अन मग सारंच शांत.. पुढच्या जेवणपानापर्यंत...