भूल

खुळावले नयन, झाले धुंद सख्या हळुवार तुझी चाहूल संपले अवचित सारे भास मनाला पडली कसली भूल स्तब्ध जाहला, अवखळ वारा वाजता तुझे नि:शब्द पाऊल पाचोळाही अन नाद देतसे बघ उगा तुझ्या येण्याची हूल विसरले श्वास, तुझाच ध्यास तु असा कसा रे उंबर फूल पांघरलेली गात्रांवर ओली खुळावल्या दंवबिंदुंची झूल विशाल